سجل دیجیتالی!
امیر ناظمی-معاون وزیر ارتباطات
صد سال از زمانی که نخستین شناسنامه ایرانی صادر شد، گذشت. در سال ۱۲۹۷ اولین سجل ایرانی صادر شد. دو روایت درباره نخستین شناسنامه وجود دارد؛ یکی از آنها مدعی است نخستین سجل برای دکتر ولی نصر (پدر حسین نصر، فیلسوف ایرانی مقیم آمریکا) صادر شده و روایت دیگر میگوید به نام «فاطمهخانم ایرانی» در محله سنگلج صادر شده است. شناسنامهداشتن پیشنیاز همه آن چیزی است که دولت امروز را شکل میدهد؛ شناسنامه یعنی نقطه آغازینی که میشد شکایت کرد، قانون گذاشت، رأی داد. اگر شناسنامه نبود، هیچ نهاد دیگری در این کشور امکان حضور نمییافت. اگر شناسنامه نبود، نامنویسی برای مدرسه نبود، انتخابات نبود و هیچگونهای از حکمرانی را نمیشد تصور کرد. در سال ۱۲۹۷ ایران درگیر مبارزه با فقر و قحطی بود. در این سال، جنگ جهانی اول پایان یافته بود و نیروهای کشورهای مختلفی در ایران رها شده بودند. جنگ جهانی برندگان و بازندگانی داشت که در ایران نیروهای نظامی خود را داشتند و حضور آنان به همراه کاهش صادرات و واردات کشور، قحطی را برای ایران آورده بود. محمدقلی مجد برآورد کرده است در سالهای ۱۲۹۶ تا ۱۲۹۸ بین پنج تا ١٠ میلیون نفر از جمعیت ۲۰ میلیونی ایران (حدود ۴۰ درصد) بر اثر قحطی یا بیماریهای ناشی از سوءتغذیه از بین رفتند؛ اما جنگ جهانی اول تنها مشکل نبود. احمدشاه ناتوان از سلطنت، در عمل کشورداری را رها کرده بود و گروههای مختلف جداییطلب در مسیر تجزیه ایران پیش میرفتند. ایران در آستانه تجزیه بود که برخی از روشنفکران و دولتمردان صدور سجل را پی گرفتند و حتما در آن زمان بسیاری به آنان انتقاد کردند که «چرا در چنین شرایطی دنبال این برنامه هستند»؛ خندیدند یا ناسزایشان گفتند! اما صدور شناسنامه سالها بعد پایه و اساس شکلگیری دولت مدرن شد. صد سال از صدور شناسنامه میگذرد که اگر نبود، دولت مدرنی نیز نبود.انتخابات، قانون اساسی، شکلگیری مجلس پس از مشروطه، صدور شناسنامه، قوانین پایهای درباره آموزش و تجارت، شکلگیری نظام قضائی و... زیرساختهای کلیدی توسعه و همزمان عامل تفاوت ایران با بسیاری از کشورهایی بودند که ارتش، زبان مشترک و هویتهای قومیتی داشتند. امروز اما الکترونیکیشدن، درست همان زیرساخت کلیدی است. الکترونیکیشدن فرایندهای حکمرانی، احراز هویت الکترونیکی (شناسنامه دوران اخیر)، آموزش مجازی، تجارت الکترونیک، رمزارزها، قوانین پایهای دولت الکترونیکی و مردمسالاری دیجیتال درست اصلیترین نیاز ما برای ورود به قرن نو است؛ قرنی که تنها سه سال به آغاز آن مانده است. دولت الکترونیکی اصلیترین خوشامدگویی ما به قرن نو است. سوم دیماه بنا بر روایتی روز صدور نخستین شناسنامه ایران است و چهارم دیماه روز ارائه بودجه کشور به مجلس؛ جهتگیری یک دولت از نگاهش نه به دولت الکترونیک، بلکه به پایههای حکمرانی در سالهای آینده مشخص میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.