|

احسان حدادي در گفت‌وگو با «شرق»:

بعد از طلاي چهارم همه‌چيز برعكس شد

روزهاي پرتنش احسان حدادي همچنان ادامه دارد. بيشتر از سه ماه است که نه مربي دارد و نه جدي تمرين مي‌کند. اختلاف نظر او با مجيد کيهاني، رئيس فدراسيون دووميداني است؛ رئيسي که حاضر نمي‌شود خواسته تک‌ستاره دووميداني ايران را اجابت کند. احسان مربي خارجي طراز‌اول مي‌خواهد و در مقابل کيهاني مي‌گويد به دليل گراني ارز نمي‌تواند اين شرايط را براي او فراهم کند. نايب‌قهرمان المپيک 2012 لندن در اين وضعيت دست به دامان وزير ورزش و رئيس کميته ملي المپيک شده تا آنها گره مشکلش را باز کنند. قرار بود او امروز با رضا صالحي‌اميري در کميته ملي المپيک نشستي داشته باشد تا تکليفش را يکسره کنند؛ اما اين جلسه هم به تعويق افتاد. حالا حدادي مانده و يک فرصت کوتاه تا بازي‌هاي المپيک 2020 توکيو. او پيش‌تر قول داده بود که اگر حمايتش کنند، طلاي 2020 را مي‌گيرد. در ادامه گفت‌وگوي پرافتخارترين ورزشکار ايران در بازي‌هاي آسيايي را با «شرق» مي‌خوانيد.

‌يک‌سال‌و نيم بيشتر تا بازي‌هاي المپيک نمانده و هنوز بلاتکليف هستی. بله، متأسفانه. من فکر مي‌کردم بعد از چهارمين مدال طلايي که در بازي‌هاي آسيايي 2018 جاکارتا گرفتم، شرايط بهتر مي‌شود و برايم برنامه‌ريزي مي‌کنند؛ اما همه‌چيز برعکس شد. چهار ماه از بازي‌هاي آسيايي گذشته و من هنوز مربي ندارم. مهم‌ترين زمان براي يک دووميداني‌کار نيمه دوم سال است که در واقع فصل بدنسازي‌اش را مي‌گذراند. الان زماني است که من بايد تکنيک ياد بگيرم و ايراداتم را برطرف کنم. عملا در اين مدت نتوانستم خوب تمرين کنم. خودم بودم و خودم. با برنامه‌هاي خودم تمرين کردم. ‌مجيد کيهاني مي‌گويد به دليل بالارفتن نرخ ارز نمي‌تواند مربي خارجي بياورد. درست است که مي‌گويند او گفته تا مسابقات قهرماني آسيا ۵۰ ميليون و بعد براي قهرماني جهان و المپيک ماهي صد ميليون به تو مي‌دهند که با آن برنامه‌هايت را جلو ببري؟ بله؛ اما من اصلا اين شرايط را قبول نمي‌کنم. مگر مي‌شود که فدراسيون پيگير وضعيت ورزشکارش نباشد و در مقابل بگويد به تو پول مي‌دهم. من ورزشکارم و وظيفه‌ام تمرين‌کردن و مسابقه‌دادن است. اگر قرار باشد فکرم را براي قرارداد با مربي و ماساژورم بگذارم، دنبال بليت هواپيما از اين شهر و آن کشور باشم، برنامه اردو و مسابقه بچينم، ديگر کی وقت براي تمرين‌کردن می‌ماند. شما بگوييد آيا اين حرف حساب است؟ فدراسيون مي‌گويد اين کارها را خودت انجام بده، ما مديريت مي‌کنيم. وقتي من بخواهم همه کارها را خودم انجام بدهم، ديگر چه مديريتي باقي مي‌ماند؟ جالب اينجاست که وقتي هم من از شرايط گلايه مي‌کنم، مي‌گويند چرا مصاحبه مي‌کني. خب وقتي کسي به من اهميت نمي‌دهد، من چطور بايد حرفم را به گوش مسئولان برسانم. ‌البته حرف‌وحديث‌هايي هم از درون فدراسيون دووميداني شنيده مي‌شود و مي‌گويند اهالي اين فدراسيون معتقدند که چون تو براي المپيک 2020 توکيو شانس زيادي براي مدال‌آوري نداري، دنبال کارت را نمي‌گيرند؟ بله، خودم هم اين حرف‌ها را شنيده‌ام؛ اما همه حرف‌هايي است که از روي غرض‌ورزي زده مي‌شود. مگر کسي فکرش را مي‌کرد که من در المپيک 2008 پکن مدال نگيرم؟ من قبل المپيک پکن، 69 متر انداختم و رکورد ايران را زدم. آن روزها، روزهاي طلايي من در رقابت‌هاي جهاني بود؛ اما يکباره همه‌چيز عوض شد و من قبل المپيک مصدوم شدم. در المپيک 2012 لندن نقره گرفتم؛ اما در ريو باز هم مصدوم شدم. الان گفتم که اگر حمايتم کنند، براي المپيک 2020 حتما مدال مي‌گيرم. هيچ‌چيز در ورزش صد‌در‌صد نيست؛ آن‌هم در رشته‌اي مثل دووميداني که اين همه ماده دارد. در دووميداني ما شانس يک مدال در المپيک را داريم، نه 10 نفر. ‌ با این شرایط به مذاکره با آقاي صالحي‌اميري خوش‌بين هستي؟ بله، ايشان آدمی منطقي هستند و نگاهشان به مسائل مثبت است. آقاي صالحي درباره مشکلاتي که تا پيش‌از‌اين براي ورزشکاران رشته‌هاي ديگر هم به وجود آمده، ورود کرده‌‌اند و قدم خير برداشته‌اند. متأسفانه حرف‌هاي زيادي پشت سرم مي‌زنند و مي‌گويند نگاه وزارت ورزش و کميته به تو منفي است؛ اما رئيس کميته قرار شد با رئيس فدراسيون صحبت کند و نتيجه‌اش را بگويد. قرار بود ما امروز در کميته با ايشان جلسه‌اي داشته باشيم که به دليل فوت يکي از اقوامشان اين جلسه به تعويق افتاده است. اميدوارم که مشکلم را حل کنند. تا الان زمان زيادي را از دست داده‌ام. آقاي صالحي حتي به من گفتند که ما مبلغي را که فدراسيون پيشنهاد داده، بالاتر مي‌بريم که تمرينت را ادامه دهی؛ اما من گفتم که بحث من پول نيست. مشکل اين است که سيستم فدراسيون دووميداني ايراد دارد. آخر کجاي دنيا يک ورزشکار حرفه‌اي به اين شکل تمرين مي‌کند. ‌اين روزها چطور تمرين مي‌کني؟ نمي‌تواني از مربي قبلي‌ات برنامه بگيري؟ فعلا که تهرانم و با برنامه‌هاي خودم تمرين مي‌کنم. مک ويلکينز به چين رفته و با اين کشور قرارداد بسته است. من هنوز با او راجع به اين موضوع صحبت نکرده‌ام؛ اما هر وقت بخواهم، کمک مي‌کند. مشکل اين است که من نمي‌توانم به صورت مقطعي با يک مربي کار کنم. مربي بايد تمام مدت بالاي سرت باشد. قطعا هم اگر اين مربي آمريکايي بخواهد بيايد، يک ماه به کيش مي‌آيد و پنج ماه به آمريکا مي‌رود. من هم ديگر نمي‌توانم پنج ماه به آمريکا بروم؛ چون تنها هستم و اذيت مي‌شوم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.