|

آینه

کیهان نقش ما در اخراج آمریکا از سوریه سعدالله زارعی: وقتی بخش اعظم سوریه جولانگاه گروه‌های وابسته تروریستی تکفیری شد و اکثر کشورهای عرب درب‌های خود را روی مقامات دمشق بستند و به تجهیز و تأمین و تسلیح تروریست‌ها روی آوردند و زمانی که آمریکا توانست دست‌کم 80 کشور را در ذیل عنوان «دوستان سوریه» دور خود جمع کند، تردیدی نداشت که بشار اسد هیچ شانسی برای بقا ندارد و سقوط آن حتمی است. از این‌رو آمریکا احساس کرد که حضور نظامی‌اش در سوریه، شرکت در «بازی تضمین‌شده» و «قماری قطعا برنده» است و این با عراق به‌کلی متفاوت می‌باشد اما تاریخ نتایج دیگری در آستین داشت. حضور گرم و عملیاتی ایران در کنار ارتش سوریه که آمریکایی‌ها به‌دلیل عدم قرب جغرافیایی ایران با سوریه، غیرممکن ارزیابی می‌کردند، به‌زودی و در زمانی کوتاه ورق تحولات سوریه را برگرداند.

اعتماد امنیت همبسته نوذر شفیعی: قدرت‌های اطراف افغانستان، با انگیزه منافع ملی و اثری که از ناامنی در افغانستان می‌پذیرند، همواره برای صلح در این کشور فعالیت کرده‌اند و هریک مسیرها و مکانیزم‌هایی را برای کاهش تنش ابتدا در مرزها یا مناطق نزدیک به خودشان و پس از آن برای سراسر افغانستان آغاز کرده‌اند یا پیش می‌برند. البته در طول سال‌های گذشته این راهکارها کمتر با موفقیت مواجه بودند که دلایل خاص خود را دارد. نخست حضور نیروهای نظامی خارجی در خاک افغانستان، دوم بی‌میلی گروه‌های رقیب افغانستان به صلح و همکاری برای ثبات و نهایتا هماهنگی ناچیز تلاش‌های کشورهای همسایه و قدرت‌های منطقه برای پیشبرد یک راهبرد هماهنگ و متحد. اما اصلی‌ترین دلیلی که طالبان هرگونه تلاش برای گفت‌وگوی مستقیم با دولت مرکزی را رد می‌کند، حضور نیروهای خارجی، یعنی آمریکا و ناتو در خاک این کشور است. حضور آمریکا در خاک افغانستان به خودی خود، زمینه استمرار جنگ، بحران، ناامنی و خشونت در این کشور است. اگر قرار باشد روزگاری ارتش آمریکا، خاک افغانستان را ترک کند، باید زمینه آماده باشد که طالبان حسن نیت نشان دهد و با دولت مرکزی این کشور وارد گفت‌وگو و همکاری شود.

رسالت حادثه خبر می‌کند! سیدمحمد بحرینیان: چه‌بسیار حادثه‌هایی که خاطره شدند ولی برخی مسئولان، هنوز هم به گمان اینکه حادثه خبر نمی‌کند، کاری به عوامل حادثه‌ساز ندارند. برای همه مسئولان کشور شایسته‌وبایسته است که اگر خودشان نمی‌دانند حادثه خبر می‌کند، بروند و از پدرومادر دخترانی که در مدرسه سیستان سوختند بپرسند که آیا حادثه خبر می‌کند یا نه؛ یا مثلا بروند از پدرومادر دانشجویان درگذشته در حادثه دانشگاه علوم‌و‌تحقیقات سؤال کنند که آیا بچه‌ها از حادثه، خبر داده بودند یا نه. زلزله هم جدیدا خبر می‌کند چه رسد به مدرسه‌ای با بخاری غیراستاندارد و دانشگاهی در شیب زیاد و اتوبوسی فرسوده! هزینه‌های بیداری و خبردارشدن از حادثه نباید به قیمت جان عزیزان‌مان تمام شود. اگر آن مدیر و رئیس یک‌بار بدون راننده می‌آمدند یا یک‌بار لطف کرده و کنار دانشجوها سوار همین اتوبوس‌ها می‌شدند و موقع سرپایینی‌رفتن اتوبوس، اضطراب را در چهره سرنشینان می‌دیدند، دستور به اقدامات مقتضی می‌دادند یا اگر مسئولی فرزندش در مدرسه‌ای با آن بخاری‌های کذایی می‌رفت، اوضاع این‌چنین نمی‌ماند.

آفتاب پروژه جدید مخالفان ناامیدی مردم صادق زیباکلام: ... قبل از 1400 انتخابات 98 را پیش رو خواهیم داشت که به ظن قوی بسیاری از شرکت‌کنندگان سال 94 امروز دچار تردیدند که با توجه به عملکرد اصلاح‌طلبان چه فایده‌ای دارد که در انتخابات مجلس به اصلاحات رأی دهند. بنابراین همه چیز برای اصولگرایان مهیاست که با توجه به اینکه بسیاری از رأی‌دهندگان بالقوه به اصلاح‌طلبان ناامید شده‌اند این جریان شانس برد در انتخابات مجلس یازدهم و نیز انتخابات ریاست‌جمهوری در 1400 را دارد. بنابراین اگرچه مخالفان در کوتاه‌مدت به وصال خود خواهند رسید اما مجددا قوه مقننه و مجریه را به دست می‌آورند و شرایط مانند 84 تا 92 برای اصولگرایان خواهد شد. اما پرسش اساسی اینجاست که آیا روند موجود از سوی مخالفان به نفع مردم است؟ اگرچه محافظه‌کاران در کوتاه‌مدت پیروزند اما در بلند‌مدت این پیروزی برای این جریان دلچسب و مطلوب نخواهد بود. زیرا اصلاح‌طلبان تلاش زیادی کردند تا مردم را از ناامیدی خارج و آنها را به پای صندوق‌های رأی در سال 94 و 96 بکشانند اما متأسفانه به‌قدری ناکامی نسبت به دولت روحانی شدت یافته است که امروز به هیچ روی نمی‌توان به مردم گفت که ما چاره‌ای جز صندوق رأی نداریم. محافظه‌کاران بلایی بر سر دولت روحانی و اصلاح‌طلبان آوردند که بسیار دشوار می‌توان مردم را برای رأی به اصلاح‌طلبان تشویق کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.