کودکان فراموششده
این روزها حضور مهاجران ونزوئلایی در کلمبیا جزء مسائلی است که دربارهاش زیاد مطلب منتشر میشود. در گزارش اخیر رویترز اعلام شده حداقل چهار میلیون ونزوئلایی تا 2021 در این کشور زندگی خواهند كرد. اکنون نیز یک میلیون مهاجر ونزوئلایی در این کشور ساکن شدهاند. سازمان ملل مهاجرت ونزوئلاییها را به عنوان «بزرگترین مهاجرت در تاریخ مدرن آمریکای جنوبی» نامگذاری کرده است. حداقل دو میلیون نفر از این کشور مهاجرت کردهاند. گاردین از استقبال سرد کلمبیا نسبت به مهاجران نوشته است. همچنین در یکی از گزارشهای آسوشیتدپرس به زنان مهاجری اشاره شده که مجبور به ترک خانه بدون فرزندان شدهاند، فرزندانی که آنان را دیگر نمیشناسند. امیلی هنگامی که شش ماه پیش خانهاش را ترک کرد، باورش نمیشد در این مدت کوتاه سه فرزندش که در کنار برادرش ماندهاند، دیگر صدا و تصویر او را به خاطر نیاورند. البته او چارهای هم نداشته، چراکه نمیدانسته چه سرنوشتی در انتظارش است. چند روز پیش بود که خبر کشتهشدن يك دختر هفتساله مهاجر در یکی از اردوگاههای مرزی آمریکا منتشر شد و نمایندگان دموکرات مجلس نسبت به آن واکنش نشان دادند و خواستار تحقیق شدهاند؛ البته امیلی اکنون در کلمبیا زندگی میکند. براساس آمار سازمان ملل متحد، حدود 2.3 میلیون ونزوئلایی در سه سال گذشته به دلیل تورم، کمبود غذا و دارو از کشورشان فراری شدهاند. حدود یک میلیون نفر از مسیر زمینی خودشان را به کلمبیا رساندند. ماریان منجیوار به یکی از نظرسنجیهایی که دولت کلمبیا انجام داده و در آن از 250 هزار ونزوئلایی ساکن این کشور شرکت کردهاند، اشاره میکند و میگوید بیش از 73 درصد مهاجران نزدیکانشان را در کشور گذاشتهاند و منتظرند شرایطشان مناسب شود تا دوباره در کنار هم جمع شوند. از بین 312 ونزوئلایی که بهتازگی به این کشور آمدهاند نیز 52 درصد آنها مجبور شدهاند از حداقل یک فرزندشان جدا شوند. طبق نظر کارشناسانی که بر مقوله جدایی خانوادهها هنگام مهاجرت پژوهش میکنند، دلایل این جدایی در چند بخش تقسیم میشود؛ ازجمله امید به جدائی موقت، تردید درباره موفقیت مهاجرتشان و نگرانی درباره آینده شغلی.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.