آینه
اعتماد منطق انتصابات فاميلي عباس عبدي: بسياري از امور در ساختار مديريتي ايران بر اساس رابطه تعريف ميشود بنابراين با منصوبكردن مديران رابطهاي ميتوانند امكانات بيشتري دريافت كنند يا مخالفتها را كاهش دهند. موانع را از پيش پا بردارند. در حقيقت مشكل اصلي نظام مديريتي ايران همين است. يعني بر اساس مباني سنتي اعتماد است و چون ما هنوز وارد مرحله اعتمادهاي مبتني بر قواعد و مقررات نشدهايم، اعتمادهاي سنتي مبتني بر خويشاوندي و قوممداري كاركرد دارند و مديران نيز ميكوشند كه از اين نوع اعتمادها براي پيشبرد امور خود استفاده كنند. البته اين نگاه خوشبينانه است. يك نگاه بدبينانه هم درباره قوم و خويشبازي افراطي و انتصاب آنان در پستهاي مديريتي وجود دارد كه معتقد است، مديران از اين طريق به يكديگر نان قرض ميدهند و حاميان شخصي پيدا ميكنند. به نظر ميرسد كه جامعه در برابر اين انتصابها بيشتر از اين منظر واكنش نشان داده است. ولي يك مسئله مهمتر از اين وجود دارد اينكه چرا مجريان اين سياستها متوجه بازتاب اقدامات خود نيستند؟ حتي اگر آن فرد صلاحيت كامل هم داشته باشد چرا متوجه نيستند كه بازتاب تصميم آنها بسيار منفي است؟ يا اگر متوجه هستند چرا باز هم ريسك آن را به جان ميخرند و اين تصميم را ميگيرند؟
آرمان امروز اصلاحطلبان تندرو نیستند مقابل تندروی ایستادهاند غلامرضا ظریفیان: اصلاحطلبان نمیتوانند در برابر مسائل جاری کشور سکوت کرده و بیتفاوت باشند. ممکن است انتقادات برخی از گروههای اصلاحطلب وارد نباشد، اما این رویه هم به مصلحت کشور است و هم به دولت آقای روحانی کمک میکند. جریان اصلاحات نگاهی نقادانه و اصلاحی دارد و نمیتواند بر مشکلات، ضعفها و ناکارآمدیها چشم ببندد. طبیعی است که از گامهای مثبت دولت در عرصههای مختلف حمایت خواهد شد و در مقابل مخالفانی که غیرمنصفانه عملکرد دولت روحانی را نقد میکنند، از مجموعه دولت دفاع خواهد کرد و در کنار دولت برای برطرفکردن ضعفها خواهد ایستاد. دولت در برخی زمینهها گرفتار حجم و فشردگی کارها شده و در عین حال اصلاحطلبان چشم بیدار دولت برای گوشزدکردن برخی اشکالات و اهمالکاریها محسوب میشوند تا به دولت در جهت بهبود اوضاع کمک کنند. هیچ دولتی و با هیچ گرایشی، بینیاز از نقد نیست و نقدهای منصفانه جریان اصلاحات، باید به عنوان فرصت تلقی شود. در بین جریانات تابلودار اصلاحات، رهبری این جریان، احزاب، گروهها و افراد مشخص و مطرح اصلاحطلب، در مواجهه با دولت روحانی، تندروی نداشتهاند و در مقابل تقریبا تمام آنها در جهت تقابل با منتقدان تندرو جناح مقابل و دلواپسان قرار داشتهاند، اما در عین حال مشتاقانه مایل به تحقق وعدههای انتخاباتی آقای روحانی هستند و اگر در راه تحقق آن وعدهها مشکلی دیده شود، بر جریان اصلاحات لازم است تا ضمن تذکر و راهنمایی به دولت، در جهت تحقق وعدههای روحانی کمکهای لازم را به دولت رسانده و حامی او در این زمینه باشند.
وطن امروز گوشهای ما مخملی نیست! محمد ضیاپور: سخنان آقای روحانی برای تحمیل FATF به ملت و منافع ملی ایران در حالی است که وزیر امور خارجه دولت چندی پیش از این گفته بود: «نه بنده و نه آقای رئیسجمهور نمیتوانیم تضمین دهیم که با پیوستن به لایحه حمایت مالی از تروریسم مشکلاتمان حل خواهد شد!» عدم تضمین، طبعا چیزی جز حاصلجمع صفر یا نزدیک به آن نیست. نتیجه اینکه این وسط لاجرم یک نفر دروغ گفته است. حل این معما البته چندان دشوار نیست، چراکه آقای روحانی سال 94 و در زمانی که کلیدش اینقدرها رسوا نبود هم، با تأکید بر اینکه ما حق نداریم از جیب مردم شعار بدهیم، به ما گفته بود: «برجام باعث ارزانی 15 تا 20درصدی کالاها خواهد شد!» تلاشهای دولت برای تحمیل خواستههای غرب به ملت در موضوع FATF البته به همین محدود نیست.
کیهان بیدارباشِ دیدهبان انقلاب! محمدحسین محترم: دولت باید با تمام وجود از وعدههای سرکاری اروپاییها که درحال زمینهسازی برای اعمال تحریم علیه ایران هستند و همچنین از امیدواری به دوران بعد از ترامپ برای حفظ برجام دل بکند و درک کند ظرفیت برجام همین بود که عیان شده و ظرفیت بالقوه باقیماندهای دیگر ندارد که بتواند حلال مشکلات مردم باشد، کمااینکه تاکنون نیز نهتنها مشکلات را حل نکرده بلکه بر آنها افزوده و بیشترشان کرده است. لذا یکی از پازلهای نقشه آمریکا و اروپا برای سال 98 این است که دولت را در حالت بلاتکلیفی همچنان نگه دارند و به او امیدواری کاذب بدهند. اما دولت باید با تمرکز تمام بر اینکه «راهحل مشکلات اقتصادی مردم تقویت تولید داخلی است»، این پازل نقشه آمریکا را خنثی کند، در غیر اینصورت زمینه برای سوءاستفاده از مطالبات بهحق مردم فراهم و ناخواسته در زمین دشمن بازی خواهد شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.