|

آینه

جوان چالش دولتي‌ها با منتقدان نجيب و دشمن نانجيب غلامرضا صادقيان: همين دولت و رئيس آن تا چندي پيش درباره همه اين موضوعات حالت تهاجمي داشتند؛ با‌اين‌حال پس از ناکامي‌هاي پي‌در‌پي و گرفتن حالت تدافعي، با کمترين سرزنش منتقدان روبه‌رو شدند؛ زيرا برخلاف رويه اصلاح‌طلبان در ايران که در نقد طرف مخالف، ملاحظات ملي ندارند و ملاحظه سوءاستفاده دشمن خارجي را نمي‌کنند، منتقدان آنها اتفاقا اول از همه، شرايط کلي ميهن اسلامي و نفع و ضرر دشمن خارجي را در نظر مي‌گيرند و به همين خاطر در بسياري از موارد دهان‌شان بسته مي‌شود و ترجيح مي‌دهند ساکت بمانند تا مبادا از نقد وضع موجود، نفعي هم به دشمن برسد. در چنين شرايطي کمترين انتظار از دولت و طرفداران دولت، خرج‌کردن مقداري حيا در مواجهه با منتقدان دلسوز داخلي است، نوعي از همان حيا و رواداري که معمولا با دشمن خارجي روا داشته مي‌شود!

اعتماد لطفا دلخور نباشيد علي تاجرنيا: اخيرا آقاي واعظي رئيس دفتر رئيس‌جمهور اعلام كرده‌اند ما با اصلاح‌طلبان تندرو كاري نداريم. به نظر مي‌رسد اظهارات اخير آقاي واعظي ناشي از دلخوري ايشان از بخشي از جريان اصلاح‌طلب باشد كه انتقادات جدي‌تر و صريح‌تري نسبت به دولت مطرح مي‌كنند. براي اين مشكل و اختلاف نظر، راه‌حل وجود دارد؛ زيرا اين مهم بايد آسيب‌شناسي شود و با اين سؤال جدي روبه‌رو شويم كه چرا برخي اصلاح‌طلباني كه در دو دوره انتخابات همراهان و حاميان آقاي روحاني بودند، مدتي است نسبت به دولت و عملكرد دولت منتقد شده‌اند؟ اگر اين آسيب‌شناسي انجام شود، قطعا برخي دلخوري‌هاي پيش‌آمده ميان دولت و اصلاح‌طلبان برطرف خواهد شد.

کیهان محصول مشترک شبه‌روشنفکران و مديران سينمايي! آرش فهيم: تئاتر، مدت‌هاست که با موج نمايش‌هاي هنجارشکن و ضدارزش مواجه است. بازار نشر نيز از کتاب‌هاي زرد و غيراخلاقي رنج مي‌برد. اتفاقا در سال‌هاي اخير ناشراني رو به چاپ چنين آثاري آورده‌اند که گرايش‌هاي فکري و سياسي خاصي دارند. يعني اغلب ديده مي‌شود که اين ناشران جبهه شبه‌روشنفکري هستند که رمان‌هايي با مضامين سخيف را راهي کتاب‌فروشي‌ها مي‌کنند. در سينما نيز همين جريان در حال پيگيري است. در دو دهه گذشته، عمدتا کارگردان‌هاي سطح پايين يا تهيه‌کنندگاني که صرفا اهداف تجاري داشتند، فيلم‌هايي آلوده به لودگي را مي‌ساختند؛ اما جريان جديد فيلم‌هاي سخيف، عموما توسط فيلم‌سازهاي مدعي روشنفکري و کارگردان‌هاي داراي رويکردهاي خاص سياسي توليد مي‌شود. به همين دليل هم برخي کارشناسان معتقدند که گرايش شبه‌روشنفکرها به توليد فيلم‌هاي سخيف، بخشي از يک پروژه سياسي است. به‌طور مثال، محمدتقي فهيم، منتقد سينما در يک برنامه تلويزيوني گفت: «جريان انحرافي فکري راه افتاده که توليداتي به ما مي‌دهد که دچار ابتذال و سطحي گرايي است، از خطوط قرمز رسمي گذشته و روي ارزش‌هاي مردم پا گذاشته است. اين طيف از فيلم‌سازها مي‌خواهند براي دموکراتيک‌کردن جامعه ابتذال را رواج دهند.

ایران ضرورت اصلاح ساختار يارانه‌ها عباس عبدي: ما در سياست‌هاي اقتصادي و هنگامي که با نبود تعادل در عرضه و تقاضاي يک کالا مواجه مي‌شويم، تمام توانمان را صرف افزايش عرضه و نه مديريت و کاهش تقاضا مي‌کنيم. در مقابله با کمبود برق، فوري دنبال احداث يک کارخانه برق مي‌رويم، در حالي که به راحتي مي‌توانيم مصرف را متعادل و بهينه کنيم. وزارتخانه‌ها دنبال انجام طرح‌هاي توليدي هستند و چندان کاري به نحوه و بهينه‌سازي مصرف ندارند. اگر يارانه‌هاي انرژي را در يک فرايند کوتاه‌مدت حذف کنيم، نتيجه‌اي جز خير عمومي ندارد؛ البته حتما عوارضي دارد. ولي کدام سياست بدون عارضه وجود دارد؟ بايد ميان عوارض انتخاب کرد. اين اقدام، پرمنفعت و کم‌عارضه‌ترين است؛ ولي يک شرط در آن بايد رعايت شود. شرط اساسي در اصلاح ساختار انرژي اين است که منافع حاصل از اين اقدام مستقيما به جيب مردم برود. اگر قرار باشد مثل گذشته و هرگاه که دولت‌ها با کمبود درآمد مواجه مي‌شدند آن کسري بودجه را از اين طريق جبران کنند، قطعا با مخالفت مردم مواجه خواهد شد. راه‌حل اساسي انتقال انرژي‌هاي موجود از قبيل برق، گاز، گازوييل و بنزين به مردم است. حداقل 50 درصد از مصارف موجود را مستقيما و از طريق زيرساخت ارتباطي موجود و با قيمت فعلي بايد به مردم واگذار شود. مردم اگر خواستند آن را مصرف مي‌کنند، اگر خواستند، مي‌فروشند و اگر خواستند ذخيره مي‌کنند، به هر قيمتي که در بازار خريدار داشت اين کار را انجام مي‌دهند. اين کار اثرات تورمي چنداني هم نخواهد داشت. دولت حتي مي‌تواند يارانه موجود 45 هزار توماني را که غيرقانوني انجام شد، قطع کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.