آینه
اعتماد عقبگرد حقوق بشر مهدي ذاكريان: رفتاري كه در فرانسه با مردم اين كشور صورت گرفت، رفتاري مدني نبود و قطعا واكنش دولت فرانسه به اعتراضات اخير، نقض حقوق بشر بود. سؤالي كه ممكن است در افكار عمومي ايجاد شود، اين است كه آيا اقدامات خشونتآميز معترضان توجيهي براي واكنش خشونتبار پليس است؟ جواب اين سؤال قطعا «نه» خواهد بود. مردم خسته و خشمگين از شرايط اقتصادي، اجتماعي و سياسي فرانسه ممكن است در حاشيه اعتراض دست به اقدامهايي ناخوشايند بزنند اما مسئوليت حفاظت از اموال عمومي و خصوصي و مسئوليت حفظ امنيت و نظم همچنان با دولت است. يعني حتي در آسيب ديدن اموال عمومي و داراييهاي خصوصي هم اين دولت است كه مقصر شناخته ميشود نه معترضان...شوربختانه تعدادي از كشورها سكوت كردند، سكوتي كه بسيار دردناك و ناخوشايند است. حتي برخي از كشورهايي هم كه بهوضوح اعتراض كردند، عرصه حقوق بشر را با عرصه تسويهحساب سياسي اشتباه گرفتهاند. اگر تركيه امروز اعتراض ميكند، فراموش كرده است كه تا همين چندي پيش هركسي را كه اراده ميكرد، به بهانه همدستي با كودتا بازداشت ميكرد؟
جمهوری اسلامی آمریکا؛ تلاش برای درک واقعیت منطقه برخی اظهارات اخیر مقامات واشنگتن مبنی بر عدم نیاز آمریکا به عربستان و جملاتی ازایندست، به کلی نادرست به نظر میرسد و حتی با تصریحات همزمان آنها در مورد نقش و جایگاه عربستان در تأمین و تضمین منافع نامشروع آمریکا بهویژه در قلمرو امنیت رژیم اشغالگر صهیونیستی در تناقض کامل است. ترامپ اخیرا بارها ادامه حیات سیاسی سعودیها را ضامن ثبات و امنیت اسرائیل معرفی کرد که درعینحال، تلاشهای فشرده نتانیاهو در جهت کاستن از اهمیت قتل قاشقچی و کمرنگ جلوهدادن آن هم در همین موضوع معنی و مفهوم واقعی خود را پیدا میکند. با این همه، کم نبودهاند مواردی که تصمیمات و اقداماتی حتی در جهت مخالف دیدگاههای اسرائیل و لابی صهیونیستی به اجرا درآمده و عملیاتی شدهاند. این بدان معنی است که قاعدتا تصمیم در مورد سرنوشت بن سلمان در کریدورهای قدرت در واشنگتن، نهایی شده و کار به جايی رسیده که برای اعلام تصمیم نهایی لازم است فضاسازیهای بیشتری صورت گیرد تا همه چیز طبیعی جلوه کند.
آرمان روحاني حق دارد از تبعات افشاگري نگران باشد مصطفی ایزدی، فعال سیاسی اصلاحطلب: آقای روحانی اصولگرایی نیست که تندروها و طیف دلواپسان پذیرایش باشند. آنچه معتدلین هم بپذیرند نیست، اصلاحطلب هم نیست، در واقع هم جناحهای سیاسی، هم دلواپسان و هم مردم از دولت انتقاد دارند اما تندروها، مدام سنگاندازی میکنند و جلوی کارها را میگیرند. بنابراین تکلیف چیست؟ روحانی اگر افشاگری کند، شاید به مذاق جوانان و مخالفان طیف دلواپسان خوش بیاید! اما دلواپسان نمیگویند که بله حق با تو است که نتوانستی کار کنی! یا اصلاحطلبان روحانی را تشویق نمیکنند. در صورت افشاگری، فقط میتواند چهره و عمل خود را در جامعه کمی روشن کند. اما واقعیت این است که مردم از افشاگریها چیزی عایدشان نمیشود. توده مردم نگاه نمیکنند که حسن روحانی اصلاحطلب است، اصولگراست یا مشی اعتدالی دارد، دنبال کار برای رفع مشکلات خود هستند. مردم میخواهند مشکلات و گرفتاریهایشان برطرف شود. سفرههایشان هرروز کوچکتر نشود. مسائل بینالمللی و فشارهای خارجی از روی کشور کاسته شود. حالا شاید آقای روحانی بگویند حل برخی از مسائل در گرو برطرفشدن یا بازشدن گرههای بینالمللی با سایر کشورهاست و در این رابطه دست بستهای دارد. در این صورت روحانی میتواند با مقامات ارشد، نیروهای مسلح، نیروهای مؤثر خارجی هماهنگی و همکاری بیشتری انجام دهد و به دل اینگونه مشکلات بزند و اگر مشکلات حل نشد، بگویند من تلاش کردم و به این علت و آن علت نشد! نه اینکه بفرمایند گفتن یکسری از حرفها به مصلحت نیست یا مفید به کشور نمیداند.
قانون راهبرد سرهنگ و يار خراساني در اين روزها و با توجه به فعاليتهايي كه شخصيتهايي مانند قاليباف يا رئيسي در دستور كار دارند، بيشك اين دو شخصيت برتر در جريان اصولگرا نيتهايي براي رسيدن به كرسيهاي قدرت در قواي سهگانه دارند. با توجه به قدرتنمايي ابراهيم رئيسي در انتخابات 96 و رأي 16 ميليوني كه اين طيف به خود اختصاص دادند، اين شوق در دل آنها ايجاد شده است كه بهراحتي ميتوانند آراي مربوط به قوه مقننه را به دست آورند و اگر قرار است لاريجاني از پارلمان خارج شود و به فكر پاستور باشد، محمدباقر قاليباف بهترين گزينه براي رياست بهارستان است. فردي كه جريانهاي مختلف حتي اعتدالگراهايي كه ريشه سياسي خاصي ندارند نيز به او رو ميآورند و به نوعي يكي از قوا را در نبود علي لاريجاني تسخير ميكنند و در اين صورت اگر بدنه مجلس نيز چندان با تفكر آنها همخواني نداشته باشد، رياست كه در يد آنها باشد، ميتوانند به هدف خود برسند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.