|

گفت‌وگو با حسین صفامنش، خواننده کُرد

از مردم تشکر می‌کنم

‌ درباره فعالیت‌های حرفه‌ای خود بگویید. متولد 1352 کرمانشاه هستم و از سال 1376 کار هنری‌ام را آغاز و از سال 1380 هم شروع به اجرای کنسرت‌هایم کرده‌ام. در سال 1385 هم شرکتی با مجوز اداره محترم ارشاد یک آلبوم از آهنگ‌های من را بیرون داد! ‌ در سال 1376 که آن زمان فضای مجازی وجود نداشت که مردم با صدای شما آشنا شوند. آیا در آن زمان خواننده زیرزمینی بودید؟ اتفاقا آن زمان همیشه قوانین عرفی جامعه را رعایت و جایی هم که احساس می‌کردم که ترانه یا اشعاری مجاز هستند به سراغشان می‌رفتم. اگر قرار به سانسور بود، خودم خودسانسوری می‌کردم! ‌ چطور اول کنسرت اجرا کردید و پنج سال بعد آلبوم بیرون دادید؟ خب انتشار آلبوم به الزاماتی نیازمند است. به‌هرحال هر شرکتی که خواهان سرمایه‌گذاری روی آلبوم‌ها باشد، طبیعی است توقع برگشت سرمایه دارد. درحالی‌که ما به قوانین کپی‌رایت اهمیتی نمی‌دهیم و آن را رعایت نمی‌کنیم. یادم می‌آید وقتی ما آلبوم را منتشر کردیم، به‌جای اینکه مردم آلبوم را خریداری کنند. بدون استثنا کپی کردند!!! جالب است که کمپانی گفت از این نظر وضعیت غرب کشور بدتر از شهرهای دیگر است؛ مثلا در تهران حداقل تعدادی نسخه اورجینال را خریداری می‌کنند، اما در کرمانشاه اصلا. به همین دلیل آلبومی که از ما منتشر شد، صددرصد ضرر داد! درحالی‌که ما گفتیم اگر آلبوم بدهیم حتی اگر 50 درصد نسخه‌های اصل آن خریداری شود، باز راضی هستیم، اما متأسفانه نشده! این روزها کمتر خواننده‌ای آلبوم می‌دهد و بیشتر به شکل تک‌ترک (Track) آهنگ خود را منتشر می‌کند! شما هم چنین می‌کنید؟ خب من هم چنین می‌کنم، چون آلبوم‌دادن در این روزگار چندان آسان نیست! بعد از سال 1385 ما هم همان تک‌ترک (Track) بیرون دادیم. الان هم در سال 1397 تک‌ترک بیرون می‌دهیم. ‌ حالا چرا مایل هستید که بیشتر کنسرت بدهید؟ خب چون از کنسرت استقبال زیادی می‌شود. به یاد می‌آورم زمانی که برای نخستین‌بار در سالن برق کرمانشاه کنسرت اجرا کردم، آن‌قدر استقبال شده بود که برخی‌ها پشت در جا ماندند! ظرفیت 900 نفره سالن کاملا پر شده بود و جالب است آن زمان بلیت‌ها به شکل پرینت ارائه می‌شد و در کنار بلیت‌های اصلی، بازار پرینت‌های تقلبی هم گرم بود. ‌ ‌ استادان آواز شما چه کسانی بودند؟ ابتدا سراغ استادان بزرگی رفتم که ردیف‌های آوازی را آموزش می‌دادند. آنها اغلب ردیف‌های آوازی مکتب اصفهان و خراسان را تدریس می‌کردند که فارسی است، ولی من کُرد هستم. آواز آنها بر پایه «تحریر» است، اما صدای ما بر اساس «غَلت» است و این دو هیچ ربطی به هم ندارند! بنابراین به سراغ استادان درگذشته کُرد رفتم؛ مثل حسن زیرک، طاهر توفیق و محمد مامِلی که استادان موسیقی «زاگرس‌نشین» هستند. خداراشکر صدای آنها روی کاست ضبط شده بود و من هم از این طریق آموزش دیدم. انشاءالله روزی برسد که بتوانم این ردیف‌های آوازی را به صورت مکتوب ثبت کنم . ایران از عرب، کُرد، ترک، بلوچ، لَک، لُر و ... تشکیل شده که هرکدام از آنها صاحب موسیقی هستند. الان صداوسیمای مرکز کرمانشاه موسیقی کردی پخش نمی‌کند و درواقع کپی شبکه 5- شبکه تهران است! درحالی‌که صداوسیمای مرکز سنندج، مهاباد، ایلام و لرستان از نظر موسیقی محلی عالی هستند. ‌ شنیده‌ام که در زلزله کرمانشاه کمک‌های زیادی انجام دادید. در آنجا دقیقا چه کردید؟ روز دوم زلزله؛ یعنی 22 آبان 96 با توجه به نزدیک‌بودن محل زندگی ما به محل وقوع زلزله (سرپل ذهاب) گروه را جمع کردیم و یاعلی گفتیم و حدود چهار ماه درگیر کارها شدیم. البته سلبریتی‌ها یک هفته حضور داشتند و بعد هم رفتند، اما ما ماندیم و حتی با اوباش و دزدان که قصد سرقت کانکس‌ها، پتو‌ها و ... را داشتند درگیر شدیم و برخی از دوستان ما چاقو خوردند و زخمی شدند.‌ آیا یکی از دلایل اینکه کنسرت موسیقی شما در سالن نمایشگاه میلاد که در 22 آذرماه خیلی سریع sold out شده است، همین کمک‌هایتان بوده؟ به‌هرحال من از مردم تشکر می‌کنم که کمک‌های ما را پذیرفتند و خوشحال شدم که متوجه این موضوع شدند و خوشبختانه تمامی بلیت‌ها در مدت دو هفته به فروش رسید و مردم همیشه ما را شرمنده می‌کنند. ما هم وظیفه‌ای جز خدمت به مردم نداریم. ‌ همکاران شما چه کسانی هستند؟ سرپرست گروه خودم هستم. احسان میرضیایی، مدیربرنامه‌ام هستند که جوانی فعال است و همچنین آقای مسلم علیپور، رهبر ارکستر هستند و معمولا هم از اشعار شاعرانی مانند سعید عبارشتیان، علی الفتی، رضا جمشیدی و علیرضا یعقوبی بهره می‌برم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.