|

با ياد احمدرضا دالوند

در اوج خلاقيت منزوي شد

محمد آقازاده. روزنامه‌نگار و نويسنده

احمدرضا يکي از ما بود که بعد از انقلاب وارد جهان رسانه شد، تجربه کرد، از خطاهايش نترسيد و جاي پايش را در تاريخ ثبت کرد. اين نسل پابه‌سن‌گذاشته مثل من خاطره‌گو مي‌شوند تا تسکيني باشد براي انبوه تلخي‌ها و تنهايي‌هايشان، قبل و بعد يک حادثه را که در آن فاعليت داشتند مي‌تراشند و سعي مي‌کنند اين روايت را شيرين‌تر کنند و به همين دليل اين خاطرات به درد تسکين روح و محافل دوستانه مي‌خورد، ولي اين توان را از کف مي‌دهند که گذشته را تبديل به تجربه کنند و آن را به‌عنوان يک گنجينه به آينده بسپارند. آنچه احمدرضا دالوند کرد، آن بود که از مجله آدينه تا روزنامه‌هاي ديگر، گرافيک و طراحي نويي را وارد مجله‌ها و روزنامه‌ها کرد و به نياز زمانه که شکل‌وشمايل ديگري مي‌طلبيد، پاسخ درخور داد. با او و ديگران بود که درک بصري اهالي مطبوعات و مخاطبانش تغيير کرد، اما به تدريج همين تغيير جزء عادات زمانه شد و از روح زمانه فاصله گرفت. مشکلات مطبوعات آن‌قدر مسائل ديگر را به متن آورد که تغييرات بصري حتي در حاشيه قرار نداشت و احمدرضا دالوند در اوج خلاقيت منزوي شد و نتوانست پاسخي ديگر به زمانه و نيازهايش بدهد. با آمدن اينترنت و جهان مجازي و آشنايي بي‌واسطه با درک تصوير جهان مجازي، رسانه‌هاي کاغذی مخاطبان زيادي را از کف دادند و به دلايل مشکلات مادي و مديريت نتوانستند در اين وادي کاري کنند و طرحي نو در فرم و محتوا دراندازند. دالوند کمتر از فضاي مجازي و اينترنت بهره مي‌برد. او مي‌توانست با شرکردن آثارش نزد نسل جوان اعتباري بيابد که براي نسل من داشت، اما اگر شانس مي‌آورديم و زنده مي‌ماند، از او مي‌خواستم براي فضاي مجازي و سايت‌هاي ايراني طرحي نو دراندازد، چراکه ما در اين مورد به فضايی رايج و عادت‌شده رسيده‌ايم که ديگر جذابيتي ندارد و اگر مي‌ماند، اين خلاقيت و توانايي را داشت. دريغ که نماند. کاش دالوندهاي ديگر پا به اين ميدان پرمخاطره بگذارند و کار ناتمام او را به سرانجام برسانند. بهترين قدرداني از هنرمند جز اين نيست که راهش ادامه يابد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.