|

پیکر احمدرضا دالوند تشییع شد

گروه هنر: پیکر احمدرضا دالوند‌، گرافیست و فعال مطبوعاتی، روز گذشته تشییع شد. سیروس علی‌نژاد در ابتدای مراسم تشییع پیکر زنده‌یاد دالوند گفت: «دالوند یک جوان تپل خوش‌صورت بود که در تصویرسازی خلاقیت داشت. او می‌توانست هر صفحه‌ای را که عکس نداشت، زنده کند. تعداد تصویرهایی که می‌کشید، زیاد بود. او خود در صفحاتی که می‌کشید، حضور داشت و نیازی نبود امضایش هرجا باشد. او در آدینه بود که نام‌آور شد. در آدینه تنها تصویرسازی کارش نبود و گاهی طرح جلد هم می‌زد. او نجابت داشت و اگر پول هم نمی‌دادیم، چیزی نمی‌گفت. در سطوح مختلف هنری کارآمد بود. از معدود کسانی بود که سواد بصری داشت». او ادامه داد: «روزگار با او سر سازگاری نداشت. آلام ایوب را با خود داشت و یک روز خوش به خود ندید. در این اواخر وضع او از همه خراب‌تر بود. هر چیزش سقوط کرد؛ اما آدمیتش سقوط نکرد. شش ماه پیش یک بار زنگ زد و از همیشه ناراحت‌تر بود. از پرداخت اجاره‌خانه‌اش مانده بود. از من کاری ساخته نبود. به او گفتم صبر داشته باشد. یاد او، یاد روزنامه‌نویس با‌اشتیاق یک‌لا‌قبایی است که وامانده است». فریدون صدیقی نیز گفت: «دالوند غیرمنتظره و پیش‌بینی‌ناپذیر بود. او در کشف و معنابخشی به جهان درمی‌یافت زشتی‌ها و زیبایی‌ها کدام‌اند. برخی نمی‌میرند و برخی پیر نمی‌شوند. او پیر نبود و همواره حرف برای گفتن داشت؛ چون در پی مکاشفه جهان بود. آقای دالوند عزیز! تو نرفتی و همین‌جایی. یک بغل بوسه به این جمع بدهکاری». فرزاد ادیبی نیز در سخنان کوتاهی گفت: «از طرف انجمن طراحان ‌گرافیک، به جامعه هنر و خانواده این هنرمند عرض تسلیت دارم. احمدرضا دالوند ناگفته پیداست در حیطه تصویرسازی مطبوعاتی بسیار تأثیرگذار بود. در نوشتن نقد و نقد هنری هم همین‌طور بود». محمد آقازاده سخنران بعدی مراسم بود که در صحبت‌های کوتاهی گفت: «ما حق نداریم مرثیه بخوانیم. در این یک ماه به هر که زنگ زدم، به خاطر اسم دالوند کمک کرد. اگر او تنها ماند؛ چون ما نمی‌دانیم چه افراد توانمندی هستیم. بزرگ‌ترین اثر هنری او بیماری و مرگش بود. اگر بی‌پناه ماندیم، چون باهم‌بودن را بلد نیستیم. من اینجا خیلی آدم‌ها را تنها می‌بینم. بیایید مراقب هم باشیم. او یک انسان بود و رنج‌های ما در بیماری‌اش متبلور است». حبیب‌الله صادقی نیز در ادامه سخنرانی‌ها گفت: «بزرگ‌ترین ویژگی احمد، فتوت و جامع‌نگری بود. او متعلق به همه ایام هفته و همه مردم و همه شرایط اجتماعی بود و تلاش کرد. او با حساسیت بی‌بدیلی می‌نوشت و بیوگرافی هنرمندان را می‌نگاشت. دغدغه‌های بسیار بزرگ و عظیمی داشت. او با دقت وسیع مسائل را دنبال می‌کرد. روح بلند و سیمرغ وجود او را در قفس یک روز نگه نداریم. او یک سمفونی بزرگ است». آبی دالوند، دختر احمدرضا دالوند، هم در سخنانی گفت: هیچ‌وقت پیش‌بینی نمی‌کردم یک سال آذر که تولدم است، به یکی از غمگین‌ترین ماه‌های زندگی‌ام تبدیل شود. من تا ‌مدت‌ها نمی‌دانستم نام کوچکم چیست و فکر می‌کردم دالی است. می‌دانم پدرم الان با شیطنت نگاهمان می‌کند. پدرم بیماری قلبی داشت. خیلی همه‌چیز عادی جلو رفت. تنها بودیم؛ اما مشکلی نداشت. بعد دیابت گرفت و یکهو سراشیبی عجیبی به وجود آمد که نمی‌دانم چه شد. او در ادامه صحبت‌هایش گفت: درمان‌تان را جدی بگیرید. خیلی چیزها به خاطر این سهل‌انگاری‌های کوچک به هم می‌ریزد. مواظب خود و اطرافیان‌تان باشید. در پایان این مراسم پیکر مرحوم احمدرضا دالوند به سمت قطعه هنرمندان بهشت‌زهرا (س) بدرقه شد. مراسم ترحیم احمدرضا دالوند روز پنجشنبه، ۲۲ آذر، در مسجد باشگاه پیام پایین‌تر از پل سیدخندان از ساعت 13:30 تا ۱۵ برگزار می‌شود. همچنین روز شنبه ۲۴ آذر بزرگداشت او از ساعت ۱۷ تا ۲۰ در مؤسسه بهاران برگزار خواهد شد. انجمن‌ گرافیک ایران نیز در نظر دارد روز دوشنبه، ۲۶ آذر، در خانه هنرمندان برای دالوند برنامه‌ای داشته باشد که جزئیات آن بعدا اعلام خواهد شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.