محسن هاشمي امکان تذکر شفاهي در صحن علني شوراي شهر تهران را حذف کرد
حذف تذکر در شورا؛ تدبير يا توصيه
معصومه اصغري: رئيس شوراي پنجم شهر تهران در اقدامي بيسابقه و در پي تذکرهاي بسيار اعضا که وقت جلسه را ميگرفت، تصميم گرفت اجازه تذکر شفاهي را حذف کند و از اين به بعد اعضا تذکرهاي خود را فقط بهصورت کتبي ارائه کنند. مديريت جلسات شوراي شهر چه زماني که نيمي از اعضا از يک جريان و نيم ديگر از جريان سياسي ديگر باشند و چه زماني که همه 21 نفر اعضا را يک جريان سياسي تشکيل دهند، سخت است و هر رئيس شورايي ممکن است در اين موقعيت پرچالش بهنوعي متفاوت ظاهر شود؛ يکي ممکن است مثل مهدي چمران مقتدرانه از همان سال اول تا 13 سال بعد هر وقت خودش صلاح دانست، اجازه تذکر و نطق خارج از دستور به اعضا بدهد و اگر نخواست بلندگو را خاموش کند و يکي ممکن است مثل محسن هاشمي براي راحتي کار خودش و منفعت شهر و البته شايد توصيههايي از بالا به نفع شهردار، صورتمسئله يا مشکل را پاک کند و اجازه تذکر شفاهي را کلا بردارد. اعضاي شوراي شهر تهران در جلسات علني و غيرعلني خود ميتوانند به شهرداري تهران يا ترجمانهای مرتبط با امور شهر يا برای هر اعلام نظر عمومي ديگري با اجازه رئيس شوراي شهر تهران در ابتداي جلسه تذکري را داشته باشند. اين تذکر طبق اعلام قبلي مهدي چمران و حالا محسن هاشمي، رؤساي سابق و فعلي شوراي شهر تهران در آييننامه داخلي نيامده اما بهعنوان يک روال شروع شده و تا امروز ادامه يافته است. روندي که در اين سالها محل چالش و اعتراض، بهسخرهگرفتن، زورآزمايي و تبليغات در عين ازدسترفتن وقت مردم بوده اما به دليل نبود درک درست از موقعيت زماني و مکاني ادامه يافته است. چه در زماني که مهدي چمران بلندگوي معصومه ابتکار را خاموش ميکرد تا ديگر به حرفش ادامه ندهد و چه زماني که مهدي چمران به عباس جديدي وقت تذکر نميداد و کار به دعوا و بلندشدن صدا و بياحترامي به خود چمران ميکشيد يا وقتهايي که باز هم مهدي چمران سعي ميکرد بيطرفانه جلوي ادامه تذکرهاي زنجيرهاي اعضاي اصولگرا و اصلاحطلب را بگيرد تا وقت جلسه کمتر گرفته شود. يکبار هم هادي ساعي، عضو شوراي سوم و چهارم شهر تهران که جزء اعضايي با کمترين ميزان نطق و تذکر و در مجموع حرفزدن در صحن علني شوراي شهر تهران بود، با لحني کنايهدار گفت که اعضا روزهاي سهشنبه که جلسات علني است، نطقشان باز ميشود و تا خبرنگار و دوربين ميبينند، تذکر ميدهند. اين تعبير ساعي بسيار نزديک به واقعيت بود و بارها اعضاي ديگر هم اين انتقاد و رفتار اشتباه اما ناگفته اعضا را مطرح کرده بودند. تعداد تذکرهاي اعضاي شوراي پنجم از نگاه خودشان هم خيلي زياد است. آنها در سال اول خود 198 تذکر داشتند در حالي که شوراي چهارميها در سال اولشان فقط 98 تذکر داشتند؛ يعني صد تذکر بيشتر. ابراهيم اميني، نايبرئيس شوراي پنجم، چند روز قبل به زيادبودن تذکرها اعتراض کرد و و در نهايت روز گذشته محسن هاشمي از تصميم جديد خود حرف زد و گفت: «تذکرات و نطق پيش از دستور وقت زيادي از شوراي اسلامي شهر تهران ميگيرد. در قانون شوراها درباره تذکر شفاهي چيزي نوشته نشده است. اعضاي شوراي اسلامي شهر تهران هم اگر تذکري به شهرداري دارند، بايد به صورت مکتوب به هيئترئيسه ارسال کنند و در صورتي که پاسخي دريافت نشد، به صورت سؤال کتبي به شهردار ارائه کنند. همچنين نطق پيش از دستور هم بايد 48 ساعت قبل اعلام شود نه اينکه تلفني و چند ساعت قبل به هيئترئيسه اعلام کنند». به گزارش «شرق»، از اين به بعد بايد ديد رئيس شورا و اعضا در بزنگاههاي مهم انفرادي و حزبي يا حتي مهمتر، به اين قاعده تذکر کتبي تن ميدهند؟ هرچند تجربه شوراهاي قبل نشان داده يک عضو در صورتي که بخواهد حرفي را بگويد حتي اگر بدون بلندگو روشن نشود، در حضور رسانهها ميتواند بلندبلند حرفش را بزند و جلسه را به چالش بکشاند. از نگاهي ديگر بايد به اين وجه موضوع هم توجه شود که اگر شهرداري تهران نسبت به تذکر کتبي پاسخگو نبود (که در بيشتر موارد در سالهاي گذشته نبوده است) چه بايد کرد؟ تذکر و سؤال در صحن علني يکي از اهرمهاي فشار عضو شوراست و با اين تصميم يک عضو شورا همان مقدار فشار رسانهاي و موقعيتي که ميتوانست از سخنراني در صحن علني درباره موضوعي به شهرداري وارد کند، هم از دست ميدهد و در نهايت ميتواند با مصاحبهاي انفرادي يا مطبوعاتي حرف خود را بگويد. از سوي ديگر، اين تصميم محسن هاشمي در عين حال ميتواند يک امتياز قابل توجه براي شهردار جديد و شهرداري تهران هم محسوب شود تا حداقل تنش احتمالي بين شهردار و اعضاي شورا را به نزديک صفر رسانده يا حداقل تأخيري کند؛ تصميمي که بايد ديد از درون شورا و در نتيجه احساس نياز و مسئوليتپذيري شورا بوده يا از بيرون توصيه شده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.