وابستگی کودکان به یک وسیله خاص
سمانه ذوالفقار.پژوهشگر مؤسسه مطالعات کودکی مدرس
گاهی کودکان در سنین پیش از دبستان به چیزهایی مانند اسباببازیها یا پتو و بالش خود وابسته میشوند. کودک این ذهنیت را دارد که این وسایل، جان دارند یا دارای ویژگیهای خاصی هستند که باعث میشود برای او منحصربهفرد به نظر آیند؛ ویژگیهایی که از نظر کودک در هیچچیز دیگری حتی در وسایل مشابه، وجود ندارد. بهطور مثال ممکن است یک اسباببازی را آنقدر دوست داشته و به آن وابسته باشند که هر جایی آن را همراه خود ببرند. این وسیله اگر در روند رشد طبیعی کودک اختلال ایجاد نکند، نباید از وجود آن نگران باشید. کودکان نباید بیش از حد به وسایلی مانند پستانک وابسته شوند زیرا ممکن است دچار مشکلات دندان شوند. اما بهطورکلی، وابستگی کودک به شیء دوستداشتنی و وسیله خاص، رفتاری طبیعی در اوست. این وسیله در مستقلشدن کودک نقش دارد زیرا کنترل آن در دست خودش است. این وابستگیها به مرور زمان و با بالارفتن سن فرزندتان کمرنگ شده و از بین خواهند رفت. نکته حائز اهمیت این است که به عنوان والد در این دو رهگذر، وسیله بهخصوص و دوستداشتنی کودک را قبول کنید. زیرا بسیار برای او باارزش است. به اسباببازی و وسیله مورد علاقه او احترام بگذارید. آن
را وسیلهای برای شوخی با کودک قرار ندهید. مثلا آن را به این طرف و آن طرف پرتاب نکنید! ممکن است کودک آنقدر با این وسیله انس گرفته باشد که بخواهد هر لحظه کنارش باشد. بنابراین بعضی وقتها با وجود اینکه این وسایل کهنه و کثیف شدهاند، کودک همچنان به آنها علاقه زیادی دارد. برای شستن آنها با کودک مشورت کنید و با همفکری خود او راهی برای تمیزکردن وسیله مورد علاقهاش پیدا کنید. اگر هنگام مهمانیرفتن کودک میخواست این اسباببازی دوستداشتنیاش را با خود بیاورد به او اجازه این کار را بدهید. این وسیله باعث آرامش کودک میشود بهخصوص در مکانهایی که جدید هستند و افراد و شرایط برایش تازگی دارند. همچنین کودک ممکن است هنگام مواجهه با وقایع خاص در زندگی مثلا هنگام تولد خواهر یا برادر کوچک خود، رفتن به مهدکودک برای اولینبار و... با وسیله محبوبش آرامش پیدا کند. اگر در کودکان سنین بالاتر، مثلا هشت یا 9 ساله چنین وابستگیهایی وجود دارد، بهتر است برای حل این مسئله با مشاور و روانشناس متخصص کودک مشورت کنید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.