چرا ما شاد نیستیم؟
پوریا عالمی
یک نماینده مجلس گفت: «جامعه ما متأسفانه شادی لازم را ندارد و باید مشخص شود چه عواملی موجب شده شادی در جامعه ما کاهش پیدا کند؟»
ما بهعنوان کارشناس مسائل شادیآور جواب این نماینده مجلس را میدهیم: 1- توی تلویزیون و رادیو ششچهارم سال برنامههای مخالف شادی پخش میشود. آن دو روزی هم که روز جشن است، بینالتعطیلین است که غمانگیز است. 2- توی جامعه ما اینطوری است که اگر کسی شاد باشد یا به شادی مردم فکر کند بهش میگویند دلقک، اما اگر گریه مردم را دربیاورد بهش میگویند دلسوز جامعه. 3- جامعه ما طوری است که اگر کسی بخندد میگویند جلف و بیشعور است، اما اگر کسی قیافهاش غمناک باشد میگویند آهان... این آدمحسابی و مأخوذ به حیا و باشعور است. 4- خود آموزشوپرورش و ادارات و مشاغل دولتی هم اینطوریاند که وقتی برای مصاحبه میروی، هرچی بدبختتر و ماتمزدهتر و ... باشی، شانس اینکه قبولت کنند بیشتر است. 5- قرص نان که نیست، آیا از قرص شادیآور استفاده کنند؟ 6- واقعا مردم بیانصافی داریم. چطور سخنرانیها و تصمیمات برخی مسئولان را میشنوند و از قهقهه پیراهنشان جر نمیخورد؟ 7- توی بخشی از جامعه میگویند دختر اگر شادی کند و بخندد و دندانهایش معلوم شود... ولش کن. اینها هرچی میخواهند بگویند. دختر لباس رنگی بپوشد، بخندد، درس بخواند، بخواهد برود ورزشگاه، بخواهد برود مسابقه خارج از کشور، بخواهد برای تحصیل برود خارج از کشور و... یکسری ناراحت میشوند. طبیعی است که ببینند دختر دارد میخندد و شاد است سکته را بزنند. 8- با توجه به مورد قبل، اگر اینها ممکن است سکته را بزنند، آیا بهتر نیست ما جلویشان را نگیریم؟! 9- شادی مقدماتی لازم دارد. وقتی فقط مقدمات غم مهیاست چهکار کنیم؟ 10- بعید نیست از فردا پلیس خنده سر چهارراه بایستد و خنده ما را اندازه بگیرد. جمعبندی: سوفیا... عشقم... مسئولان ما واقعا به این شعر که «نون چارکی سهعباسی... پنیر سیری دوعباسی... آدم مفلس رو چو من وامیداره به رقاصی!» اعتقاد دارند و فکر میکنند با مهندسی معکوس، هرچی اوضاع اقتصادی بدتر و اوضاع اجتماعی بستهتر و سختتر شود، ما مردم شاد میشویم و واداشته میشویم به رقاصی.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.