آدرس پولشویان
آیا ما آندسته از نهادهای مالیای را که اجازه میدهند حسابهای بانکی و کارگزاری و از این قبیل پناهگاه پولهای کثیف شود، پاسخگو کردهایم و اصولا با توجه به نقش بانکها بهعنوان وسیله بالقوه پولشویی، این مؤسسات پولی بهجز در حدی بسیار ابتدایی و مقدماتی چرا دست به کنترلهای لازم نمیزنند و تراکنشها را پایش نمیکنند تا مطمئن شوند حسابهای آنها در جهت پولشویی مورد استفاده قرار نمیگیرد. فرض محال را محال نیست. اگر منتقدان را اعتقاد بر این است که برخلاف شیوع گسترده پولشویی در جهان (بعضا بالقوه و بعضی دیگر بالفعل)، ایران پدیدهای مستثنا از قاعده است یا بدون آنکه قائل به استثنا شوند، بر این باورند که در ایران امکان تبدیلشدن پولشویی بالقوه به بالفعل، حال به هر دلیلی، فراهم نیست، دیگر ارجاعدادن آنها به این یادداشت بیمورد است و بنابراین ایشان را به همکار پارلمانیشان رجوع میدهیم که برای دادن آدرس پولشویان اعلام آمادگی کرده است. اما اگر آنها بالاخره به این نتیجه رسیدند که پولشویی در این کشور نهتنها لاموجود نیست بلکه بهشدت هم فعال است، فقط عنایت کنند که پولشویان را آنقدر قدرت است که مصداق این آموزه مدیریت مالی باشند: too big too fail «آنقدر بزرگ که نتوان ورشکست شد». توجه داشته باشیم که ارزش اقتصادی جرثومه فسادی به اسم پولشویی تا حدود چهار هزار میلیارد دلار برآورد میشود و این یعنی نزدیک به شش برابر بودجه نظامی آمریکا! این حد ارزش اقتصادی میتواند جنگلهای آمازون را که به ریه جهان شهرت دارند، به بزرگترین شورهزار عالم تبدیل کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.