آینه
آفتاب پولشویی و طرح استیضاح ظریف احمد شیرزاد: سنگاندازی در مسیر لایحه سیافتی و کنوانسیون مبارزه با پولشویی تبدیل به حکایت عجیبی در ایران شده است. درحالیکه وقتی با یک مسئله فرهنگی مانند برگزاری کنسرت در برخی از شهرها به دلایل ارزشی و یا برجام و امور فناوری هستهای به دلیل مسائل حیثیتی نظام اینگونه برخورد میشود، چندان عجیب نیست. اما مخالفت با لایحه مبارزه با پولشویی حکایت عجیبوغریبی در ایران دارد؛ زیرا بههیچروی نمیتوان ارتباط این لایحه با ارزشها را دریافت. برخی هم تصویب این لایحه را معادل با عدم کمک به حزبالله لبنان میدانند درحالیکه این دو هیچ ارتباطی با یکدیگر نداشته و ایران برای مواردی نظیر کمک به حزبالله همواره راهحلهای خود را دارد. اما مسئله مهم در این میان بحث جدی مبارزه با پولشویی است. زیرا کسانی نسبت به این لایحه و اظهارات ظریف برآشفته شدند و اجازه نمیدهند که کشور وارد جریان جهانی مبارزه با پولشویی شود و این بسیار شکبرانگیز است. بههرروی وقتی چنین اتفاقاتی در کشور رخ میدهد، سخنان ظریف بیشتر جای تأمل و بررسی پیدا میکند؛ چراکه بهراستی برخی فضای موجود برایشان شیرین است. به همین دلیل هم برخی از سردمداران جناح اصولگرا چنین برآشفتند و میگویند ظریف باید در رابطه با اظهاراتش مدارک ارائه دهد.
اعتماد آنچه حناچی باید بداند عبدالله ناصری: آقای حناچی بهعنوان یک معلم دانشگاهی و متخصص حوزه شهرسازی مایل است که از سوابق اصلاحطلبی و گفتمان اصلاحطلبانه خود جانبداری کند و به طبع اگر بخواهد هویت سیاسی و اجتماعی خود را حفظ کند، مانند شهرداران گذشته در اعمال مدیریت شهری با مشکلاتی روبهرو خواهد بود اما باید بداند که برای پیمودن این راه نیاز به گامهای استوار و نیز ارادهای قوی برای مدیریت تهران و انجام کارهای بهیادماندنی در مدیریت پایتخت دارد. آقای حناچی حتما باید این آمادگی را داشته باشد که از ناحیه برخی نهادهای مخالف گفتمان اصلاحات با مشکلات جدی روبهرو خواهد شد؛ بهعبارتدیگر حناچی با صدور و سپس تنفیذ حکمش از همان آغاز کار بر سر دوراهی است. اداره پایتخت براساس منافع و مصالح مردم ابرشهر تهران و در چارچوب قوانین و مقررات علمی یا تسلیم و تندادن به هر خواسته و مطالبه سیاسی، فرهنگی و اجتماعی. از سوی دیگر نیز ضمن امیدواری به تداوم این مدیریت آقای حناچی نباید در توهم همکاری بیشائبه همه دستگاهها، حتی دولت آقای روحانی گرفتار شود.
ایران انتظار اقوام و اقلیتها از دولت سعید زارع: به نظر میرسد در کنار فرهنگسازی و نهادینهکردن این موضوع در جامعه، نیازمند ساختار و سیستم حمایتگر و نظارتکننده هستیم که هم به لحاظ روش و هم به عنوان یک استراتژی، مانع تفرقه و حافظ انسجام ملی باشد. البته دولت تدبیر و امید، برای تحقق این موضوع، منشور حقوق شهروندی را ارائه کرد که میتوان از دل آن به قانونی برای حفظ انسجام ملی رسید تا به لحاظ قانونی از هرگونه تحقیر، تبعیض و تفرقه (گفتاری، نوشتاری، عملی یا ساختاری)، جلوگیری شود. تأسیس دستیاری ویژه رئیسجمهور در امور اقوام و اقلیتهای دینی و مذهبی نیز در همین راستا بوده که به یقین از اقدامات بجا و شایسته رئیسجمهور محترم است. گرچه به دلایل گوناگون (ازجمله وجود ساختارهای متعدد پاسخگو و عدم هماهنگی لازم در این میان و عدم جایگزینی کامل رویکرد فرهنگی بهجای رویکرد امنیتی و...) هنوز در این موضوع به وضعیت مطلوب و ایدئال نائل نشدیم اما پیام منشور حقوق شهروندی، پیام امید است. پیام امکان تغییر و امکان تحول است.
آرمان امروز تلاش محمد بنسلمان برای خروج از انزوا با جنایت محمد بنسلمان در کشتن فجیع مرحوم جمال قاشقچی، ابرهای تیرهای بر سرنوشت و مقدرات او سایه افکنده که هنوز ادامه دارد و معلوم نیست آیا میتواند این سابقه ضدانسانی را پشتسر بگذارد یا در ایستگاهی مجبور میشود از قطار قدرت پیاده شود. بیشک فقط پیگیریهای رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه میتواند خاطره این جنایت را نگاه دارد و تا اقدام جهانی در دادگاه بینالمللی جنایی پیش رود. اما به نظر میرسد اردوغان در یک توافق پشت پرده، بهتدریج دارد فتیله این حادثه هولناک را پایین میکشد. از سویی دونالد ترامپ سعی دارد به جهان بفهماند چون منافع ایالات متحده آمریکا ایجاب مینماید، جهان باید دست از سر محمد بنسلمان بردارد. موضوع عربستان، دومین مورد پس از اسرائیل است که آمریکا بدون هیچ منطقی و با وجود مخالفت جهانی، بر سر آن اصرار دارد و میخواهد به قول خودش این استثناء را بر قاعده مسلط سازد. محمد بنسلمان با درک تغییر شرایط در ترکیه و حمایت بیبدیل دونالد ترامپ، قصد دارد دوباره بر خر مراد سوار شده و گویی اتفاقی رخ نداده و همان بلندپروازیهای خودسرانه و جنایتکارانه را ادامه دهد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.