|

اندکی مهربان‌تر

سیدحسین مهرآوران

از ظرفیت‌ها و امکانات، نیکی‌ها و کاستی‌های فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی بسیار شنیده‌ایم. شاید امروز کمتر تحصیل‌کرده‌ای را در ایران می‌توان یافت که از این امکان بی‌بهره باشد و هنوز به اجتماع بهره‌مندان از شبکه‌های اجتماعی مجازی نپیوسته باشد. نقش غیرقابل انکار شبکه‌های اجتماعی در جریان گسترده‌تر خبری، خروج از انحصار رسانه‌ای، امکان شکل‌گیری جریان‌های اجتماعی و بسیج عمومی در کنار ضربه‌های سختی که در ماه‌های اخیر به ابتکار برخی هم‌وطنان دور از میهن و بی‌تعلق‌خاطر به دردهای مردم این سرزمین، اعتماد و باور عمومی به آینده در میان هم‌میهنان را نشانه رفته است؛ مجموعه ناهمگن و ملموسی را در مقابل چشمانمان از این امکان تکنولوژیک به نمایش می‌گذارد. اینستاگرام با حدود یک میلیارد کاربر جهانی و بیش از 20 میلیون کاربر که با فیلترهای متنوع، همه‌چیز را زیباتر نشان دهد که از نتایج آن صرف زمان و انرژی بسیار برای به‌اشتراک‌گذاری بهترین عکس‌هاست؛ فضایی که در یک روندی جهانی عمدتا در تصرف زنان است. آری! این هویت مجازی امروز جلوه‌های درونی بسیاری از زندگی‌ها را پررنگ‌تر و پرشکوه‌تر پیش چشمان دیگران می‌گسترد. دغدغه مهم‌تري از نگارش این سطور دارم. تحریم‌های ناجوانمردانه، محدودیت منابع و امکانات و بحران اقتصادی کنونی که به اذعان شماری از کارشناسان اقتصادی کشور را تا آستانه رکود تورمی پیش برده، شرایط دشواری را متوجه طبقات فرودست کرده است. گذشته از وظایف دولت در حمایت بیشتر از اقشار آسیب‌پذیر، ما شهروندان ایران‌زمین در قبال هم‌میهنان محروم خویش مسئولیم؛ مسئولیم تا به‌قدر امکان یاریگر توانِ اندک آنها در تأمین معاش و همدل با محدودیت‌های اقتصادی‌ای باشیم که آنها را احاطه کرده است. در شرایط نابسمان اقتصادی کنونی، دور از انسانیت و اخلاق است که در به‌اشتراک‌گذاری پست‌ها و انعکاس برش‌هایی از زندگی و پیرامونمان در فضای مجازی و اینستاگرام، ندارهای کشورمان را فراموش کنیم و به تشدید غبطه‌ها در میان خانواده‌های کمتر برخوردار دامن بزنیم؛ پدر و مادری را در مقابل فرزندانشان شرمگین‌تر از آنچه هستند کنیم. بیایید از چشم‌وهم‌چشمی‌ها دوری کنیم و با پاره‌های دیگر این پیکر (جامعه ایرانی)، اندکی مهربان‌تر باشیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.