|

آینه

اعتماد آبی بر آتش اختلافات احمد مازنی: ... بعد از حدود چهار دهه فعالیت، وقت آن رسیده که وحدت شیعه و سنی ظهور و بروز عینی پیدا کند. در این راستا دوستی می‌گفت در مناطقی از ایران که شیعه و سنی با هم زندگی می‌کنند، روز قدس با هم راهپیمایی می‌کنند اما موقع نماز از هم جدا می‌شوند، چه اشکالی دارد نماز جمعه را در این مناطق حداقل در روز قدس با هم اقامه کنند؟ وقتی با فتوای تاریخی امام خمینی(ره) اقتدای شیعیان به نماز جماعت اهل سنت در مکه و مدینه جایز است، فتوای تاریخی دیگری از فقهای عظام شیعه و سنی می‌تواند جواز اقامه جماعت مشترک را در چنین مواردی اعلام کند هرچند سیره امام علی(ع) در دوران خلفای ثلاث حاکی از حضور امام در نماز جماعت خلفاست. همچنین استفاده از مدیران شایسته اهل سنت در پست‌های مختلف و نیز توسعه مناطق شهری و روستایی اهل سنت، گام‌های عملی دیگری است که می‌تواند نشانی از جامعه مورد نظر جمهوری اسلامی در جهان اسلام باشد. همه آنچه گفته شد وقتی می‌تواند آبی بر آتش اختلافات در جهان اسلام داشته باشد که ما بتوانیم این نظریه را به همه دنیای اسلام مخابره کنیم و در این راستا دیپلماسی فرهنگی ظرفیتی است که متأسفانه آنچنان که باید مورد توجه قرار نگرفته ‌است. این ظرفیت انسانی در صورت مدیریت صحیح می‌تواند در جهت وحدت و همبستگی بیشتر امت اسلام به کار گرفته شود.

وطن امروز اکنون زمان تبرئه اروپاییان نیست! محمد سلامتی: تاکنون بارها عنوان شده است نوع نگاه و شیوه محاسبه دستگاه دیپلماسی و سیاست خارجی کشورمان در قبال اروپای واحد باید تغییر یابد. بدون شک کسی در این معادله «اروپا» را عینا مترادف با «آمریکا» در نظر نمی‌گیرد اما «بازی ضدایرانی اروپا در زمین آمریکا» موضوعی نیست که بتوان آن را در سایه نگاه ایده‌آل‌گرایانه به قاره سبز پنهان کرد! بدون شک اگر روزی بخواهیم نقاط اشتراک و افتراق آمریکا و اروپا در تقابل با ایران و پرونده برجام را مورد سنجش قرار دهیم، «مواضع مشترک استراتژیک» این دو بر «رفتارهای غیرمشترک تاکتیکی آنها» غلبه پیدا خواهد کرد. آقای دکتر ظریف به عنوان فردی باتجربه در حوزه سیاست خارجی به‌خوبی واقف‌اند برای سنجش رویکرد واقعی یک بازیگر نسبت به بازیگری دیگر در نظام بین‌الملل، نباید مرز میان «استراتژی»، «تاکتیک»، «رفتار» و «گفتار» را خلط کرد!

آفتاب رفراندوم CFT پیشنهاد خوبی است اگر... احمد شیرزاد، نماینده سابق مجلس: اظهارات اخیر یکی از فعالان رسانه‌ای اصولگرا مبنی بر اینکه می‌شود در بحث CFT رفراندوم برگزار کرد، نخستین اظهارنظر مصداقی در ارتباط با بحث همه‌پرسی است. عده‌ای ممکن است برگزاری این رفراندوم را غیرممکن بدانند و گروهی هم این کلام را صرفا یک اظهارنظر رسانه‌ای چندروزه از سوی یک شخص خاص توصیف کنند. اما من بشخصه معتقدم که پیشنهاد رفراندوم در بحث CFT پیشنهاد بسیار خوبی است. البته اگر این پیشنهاد یک نفر باشد، هیچ عایدی ندارد اما اگر احزاب یک جناح پشت آن هستند و فکر می‌کنند این موضع، موضع همه آنهاست، به نظرم ما اصلاح‌طلبان هم حتما باید از آن استقبال کنیم. حال این پیشنهاد با هر نیتی که می‌خواسته مطرح شده باشد، مبارک است. ما در عرصه سیاست قصد نیت‌خوانی نداریم، ما از هر موضعی که آن را به نفع مردم و تفکر اصلاحی بدانیم، حمایت می‌کنیم. اگر چند حزب پشت هم بایستند حتی با علم به اینکه همه ما بدانیم که بازنده به‌نتیجه‌رسیدن پیشنهاد رفراندوم در CFT خواهیم بود، ایرادی ندارد. باید موضوع رفراندوم را از جایی کلید زد.

جمهوری اسلامی به عمل کار برآید مردم، با مسئولان سخنانی دارند که متأسفانه گوش شنوایی برای شنیدن این سخنان وجود ندارد. مردم می‌گویند دوران شعاردادن به پایان رسیده و اینکه حتی ائمه جمعه در خطبه‌هایشان شعار ضرورت وحدت بدهند و بسیار زود آن را فراموش کنند و به این و آن بتازند با هیچ معیاری سازگاری ندارد. اینکه با هزینه‌کردن وقت و پول و امکانات، کنفرانس وحدت برگزار و به سخنرانی‌های تکراری و شعارهای بی‌پشتوانه اکتفا کنیم، مشکلی از کشور و جهان اسلام حل نمی‌شود. ما اگر با نظارت دقیق بر عملکردها، پای‌بندی به قانون، جلوگیری از فسادهای مالی، پالایش تریبون‌های جمعه از عناصر تفرقه‌افکن، کنارگذاشتن افراد ضعیف از مسئولیت‌ها، برخورد با اخلالگران اقتصادی، میدان‌ندادن به افرادی که برای رسیدن به قدرت به دروغ و تهمت و سایر ابزارهای کثیف متوسل می‌شوند و حل‌وفصل مدبرانه موضوعات مهمی که برای کشور حیاتی هستند راه را برای یک تلاش همگانی در جهت غلبه بر مشکلات هموار کنیم، قطعا به نتیجه خواهیم رسید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.