مدیران رسانه، مسئول جلوگیری از آزار و سوءاستفاده
هانا استورم، مدیر انجمن بینالمللی ایمنی خبر در لندن ضمن یادداشتی با عنوان «مشکل رسانهها با MeToo #) به بحث فراگیربودن مشکل آزار و سوءاستفاده جنسی در رسانهها و موارد منجر به پیدایش این هشتگ و این کارزار شبکه اجتماعی پرداخته است. یخشهایی از این مقاله را میخوانیم. شاید زنان در کلاسهای روزنامهنگاری در اکثریت باشند، اما هنوز هم مردان بر رسانههای جهانی حکومت میکنند. مردان اکثر موقعیتهای مدیریتی را اشغال میکنند، اخبار بیشتری را گزارش میدهند و اغلب در مقام کارشناس دیده میشوند. این عدم تعادل در محتوایی که اتاقهای خبر تولید میکنند، خود را نشان میدهد که زنان در آنها کلمات کمتری مینویسند و ثانیههای کمتری گزارش میگویند. این امر در فرهنگ این صنعت نیز بازتاب دارد که سبب میشود زنان در مقابل آزار و سوءاستفاده جنسی آسیبپذیرتر باشند. با توجه به اهمیت برقراری رابطه در رسانهها و مخصوصا میل به ارتباط میان روزنامهنگارانی که رویدادهای خشن را در محیطهای دشوار پوشش میدهند، ارتباطات صمیمی در میان همکاران بهطور معمول ایجاد میشود. مشکل زمانی رخ میدهد که این روابط جنبه ناخوشایندی مییابند یا بدتر از آن زمانی که شکل تحمیل و اجبار پیدا میکنند، مانند زمانی که یک همکار ارشد رابطه جنسی را به یک همکار زیردست تحمیل میکند. البته تفاوتهای قابلتوجهی در تعریف رفتارهای غلط و نامناسب در کشورهای مختلف وجود دارد. براساس یک پژوهش انجمن بینالمللی ایمنی خبر (INSI) و بنیاد رسانههای بینالمللی زنان (IWMF) در سال 2014 تقریبا نیمی از روزنامهنگاران زن در سراسر جهان گزارش دادهاند که آزار و اذیت جنسی مرتبط با کار را تجربه کردهاند. دوسوم گزارش دادند که با «ارعاب، تهدید یا سوءاستفاده» و بیشتر از سوی کارفرمایان، سرپرستان یا همکاران مواجه بودهاند. افرادی که این اقدامات را مرتکب میشوند، رفتار غیراخلاقی خود را یک هنجار تلقی میکنند. تقریبا سهپنجم از پاسخدهندگانی که مورد آزار و اذیت قرار گرفته بودند در این پژوهش گفتند که این اتفاقات را به کارفرمایان خود گزارش کردهاند. اما در اکثر موارد، زنانی که سوءاستفاده را تجربه کرده بودند، عواقب ناخوشایندی را متحمل شدند: علاوهبر آسیب به سلامت روانی و احساسی، شهرت و فرصتهای شغلی آنها نیز لطمه خورد. بنابراین، درحالیکه مردان با سابقه رفتارهای تهاجمآمیز همچنان مقامهای ارشد در صنعت اخبار در جهان را اشغال میکنند، روزنامهنگاران زن به جایی میرسند که به ترک شغل فکر میکنند. در یک نظرسنجی که اخیرا توسط IWMF و TrollBusters انجام شده، یکسوم از پاسخدهندگان اظهار كردهاند که ترک حرفه روزنامهنگاری را در نظر گرفتهاند و کسانی که در سالهای اول کارشان بودهاند، دو برابر بیشتر احتمال داشت که به دلیل تهدیدات و حملات شخصی یا آنلاین در حوزه دیگری به کار مشغول شوند. با وجود موانعی که زنان بیشتر با آنها روبهرو هستند، به نظر میرسد تعداد آنها در صنعت رسانه در جهان رو به افزایش است، هرچند پیشرفت در این زمینه نسبتا کند است. در رسانههای دیجیتال که اغلب نابرابری رسانهای مکررا وجود دارد، ظاهرا زنان در موقعیتهای مدیریتی سریعتر رشد میکنند. بااینحال، فرهنگ مردانه در برخی از اتاقهای خبر جدید، خطرات آزار جنسی را براي زنان به همراه دارد. در ایالات متحده، تعدادی از روزنامهنگاران برجسته مرد در سال گذشته شغل خود را به علت ادعاهای مربوط به رفتار نامناسب نسبت به همکاران زنشان از دست دادهاند که بخشی از آن به جنبش گستردهتر MeToo#وارد شده است. نگاه نزدیکبینانه مبتنی بر افکار مردسالارانه عدم تعادل مضر شکلگرفته در رسانهها را تقویت میکند و همچنین هزینههای قابلتوجه اقتصادی را سبب میشود. یکی از استادان بازرگانی در هاروارد گفته است: «وقتی آزار و اذیت جنسی ادامه پیدا میکند یا بر آن سرپوش گذاشته میشود، همه ما هزینهاش را میپردازیم». با جلوگیری از پیشرفت زنان در صنعت و اجبار به تغییر شغل و آزار و اذیت، درآمد بالقوه کاهش مییابد و جامعه از استعدادهای خود محروم میشود. برای تغییر فرهنگی سازمانی که آزار و اذیت و سایر اشکال سوءاستفاده را علیه زنان ایجاد کرده است مدیران اتاق خبر باید این وظیفه اخلاقی را که همچنین یک ضرورت قانونی و اقتصادی است، از بالا برعهده بگیرند. تغییر یکشبه اتفاق نخواهد افتاد و یک کنشگر واحد نمیتواند آن را ایجاد کند. مدیران باید به زنان سازمان خود گوش دهند و چشماندازهای متنوعی برای کمک به تغییرات ایجاد کنند. هدف این نیست که جوانان علیه پیران یا زنان علیه مردان شورش کنند. باید ناتوانیهای صنعت رسانه در محافظت از آسیبپذیرترین کارکنانش برطرف شود. اینکه روزنامهنگاران زن از تحقق قابلیتهای کامل خود محروم باشند، برای همه ما یک شکست محسوب میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.