«شرق» انتخاب محسنيبندپي را بررسی میکند
مدیری از اردوگاه دولت برای صندوق کارگری
شرق: یک مدیر دیگر از جامعه علوم پزشکی برای تأمین اجتماعی. حکم سرپرستی انوشیروان بندپی بر سازمان تأمین اجتماعی که هفته گذشته توسط محمد شریعتمداری صادر شد، یکبار دیگر احتمال انتصاب فردی از جامعه پزشکی برای مدیرعاملی سازمان تأمین اجتماعی را قوت بخشید تا مشخص شود ابراز نگرانیهای کارشناسان درباره لزوم انتخاب مدیری آشنا به امور بیمهای و اقتصاد برای صندوق تأمین اجتماعی در دورانی که با مشکلات اقتصادی جدی روبهروست چندان مورد توجه مدیران ارشد دولت قرار نگرفته است. اما آیا بندپی که حالا سرپرست تأمین اجتماعی شده و شانس اصلی مدیرعاملی این سازمان است، برای مدیریت این صندوق مهم بیمهای کشور مناسب است؟ از سرپرستی وزارت کار تا سرپرستی تأمین اجتماعی انوشیروان محسنیبندپی که در دوره وزارت علی ربیعی بر وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی رئیس سازمان بهزیستی کشور بود، از مردادماه سال جاری و با استیضاح ربیعی، سرپرست این وزارتخانه شد. بندپی یکی از گزینههای جدی جانشینی ربیعی در این وزارتخانه بود، اما در نهایت و پس از رخدادن تغییراتی در کابینه، این محمد شریعتمداری بود که بر کرسی وزارت کار نشست. شریعتمداری در ابتدای ورود به وزارت کار با انتشار فهرست مدیران شرکتهای اقتصادی زیرمجموعه این وزارتخانه گام مهمی در جهت شفافسازی فعالیتهای اقتصادی یکی از ثروتمندترین مجموعههای اقتصادی وابسته به دولت برداشت، اما حادثه ناگهانی درگذشت سیدتقی نوربخش، رئیس سازمان تأمین اجتماعی و معاونش، این سازمان و وزارتخانه را در شوک فرو برد. پس از مراسم تشییع مرحوم نوربخش، بار دیگر این محسنیبندپی بود که با حکم شریعتمداری بهعنوان سرپرست سازمان تأمین اجتماعی برگزیده شد؛ انتخابی که به نظر میرسد مقدمهای برای دریافت حکم قطعی بندپی بهعنوان مدیرعامل تأمین اجتماعی باشد. در حکم سرپرستی بندپی که به امضای شریعتمداری رسیده است، پس از یادآوری زحمات مرحوم نوربخش، به صلاحیتهای علمی، مدیریتی و تجربی والای بندپی برای مدیریت تأمین اجتماعی اشاره شده و بهاینترتیب به نظر میرسد شریعتمداری بندپی را فرد مناسبی برای اداره بزرگترین صندوق بازنشستگی کشور میداند. اما آیا بندپی میتواند سازمان تأمین اجتماعی را به خوبی مدیریت کند؟ و آیا سوابق او با آنچه مدیر یک صندوق بیمهای با عظمت صندوق تأمین اجتماعی نیازمند آن است متناسب است؟ بندپی که متولد 1335 و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است، دکترای مهندسی بهداشت محیط از دانشگاه نیوکاسل انگلستان است و سابقه نمایندگی مردم نوشهر و چالوس در ادوار ششم، هفتم و هشتم مجلس شورای اسلامی را در کارنامه دارد. او در دوران نمایندگی مجلس، عضو هیئترئیسه کمیسیون بهداشت و درمان در دورههای هفتم و هشتم بود و سمتهایی مانند ریاست فراکسیون سلامت در مجلس هشتم و ریاست مرکز امور هیئت علمی وزارت بهداشت و درمان و عضویت در هیئت ممیزه مرکزی وزارت بهداشت را در کارنامه دارد؛ مسئولیتهایی که همگی در حوزه بهداشت و درمان هستند و به نظر میرسد حالا با انتصاب او بهعنوان سرپرست سازمان تأمین اجتماعی میتوان این انتقاد جدی کارشناسان حوزه تأمین اجتماعی درباره پزشکیسازی این صندوق بیمهای و تسلط بیش از پیش جامعه پزشکان بر این سازمان بیمهگر را جدی و نزدیک به واقعیت تلقی کرد. مخالفان بندپی اما تنها کارشناسانی نیستند که به سوابق غیرمرتبط بندپی برای ریاست این صندوق اشاره میکنند. به نظر میرسد نمایندگان کارگری نیز از وزیر کار بهخاطر عدم مشورت با شرکای اجتماعی در زمینه انتخاب مدیر ارشد سازمان تأمین اجتماعی گلهمند هستند و این گلهمندی را صریحا ابراز میکنند. با کارگران مشورت نکردند اگرچه بسیاری از فعالان حوزه تأمین اجتماعی به دلایل مختلف حاضر نیستند نظرشان را درباره ریاست بندپی بر تأمین اجتماعی با ذکر نام خود بیان کنند و فقط به شرط افشانشدن نامشان حاضر به گفتوگو میشوند، اما حسین حبیبی، از نمایندگان کارگری و دبیر کانون شوراهای اسلامی کار استان تهران، نظرش را صریح بیان میکند و دراینباره به «شرق» میگوید: ای کاش چنین سؤالی را زودتر از ما میپرسیدید و ای کاش مسئولان محترم چنین سؤالی از ما میپرسیدند، نه اینکه امروز که چنین تصمیمی گرفته شده و تصمیم آقایان کاملا مشخص است، از ما سؤال کنید. نظرات ما نمایندگان کارگری اصلا برای آقایان مهم نیست، درحالیکه ما اعتقاد داریم بهعنوان شرکای اجتماعی صندوق تأمین اجتماعی اتخاذ چنین تصمیماتی بدون مشورت با نمایندگان کارگری و کارفرمایی، وجه حقوقی و منطقی درستی ندارد. ضمن آنکه در تأمین اجتماعی هیئت امنایی وجود دارد که باید برای مدیریت سازمان تصمیمگیری کنند، اما حالا مدیران محترم معتقد هستند که تا هیئت امنا تشکیل شود ما سرپرستی انتخاب کردهایم و کارها را جلو میبریم. نظر نمایندگان کارگری هم مهم نیست. گویا ما فقط باید حق بیمه پرداخت کنیم تا مدیران برای آن تصمیم بگیرند. حبیبی در بخش دیگری از سخنانش درباره صلاحیتهای لازم برای مدیریت صندوق تأمین اجتماعی میگوید: اعتقاد من این است که رئیس سازمان تأمین اجتماعی باید به قوانین بیمهای و اقتصاد آشنا باشد، درحالیکه عدهای از مدیران تصور میکنند حتما باید یک پزشک را در رأس این صندوق بیمه بگذارند. صندوقی که با مشکلات اقتصادی روبهروست نیازمند یک مدیر اقتصادی و آشنا به قوانین و قواعد است نه یک پزشک و سیاستمدار. متأسفانه چنین تصمیمگیریهایی بدون مشورت با شرکای اجتماعی است که تأمین اجتماعی را به وضعیت امروز رسانده و دچار مشکل کرده است. فردی برای بازستانی بدهی 185هزارميليارد تومانی از دولت دبیر کانون شوراهای اسلامی کار استان تهران درباره لزوم حراست از منافع سازمان تأمین اجتماعی میگوید: با شناختی که از جامعه کارگری کشور و مدیریت آقای بندپی دارم، معتقدم باید از ظرفیت ایشان در بخشهای دیگر وزارت کار مانند همان بهزیستی استفاده شود. کسی که رئیس تأمین اجتماعی میشود باید بتواند در برابر فشارها نه بگوید و در شرایطی که دولت دست خود را روی منابع این سازمان گذاشته و در حال هدایت آنها در مسیر مورد نظر خود است، وجود یک مدیر مستقل که به فکر منافع تأمین اجتماعی باشد و در برابر فشارها تسلیم نشود، لازم است. با توجه به رابطه نزدیک آقای بندپی با وزارت بهداشت و خواستگاه ایشان نمیتوانیم انتظار داشته باشیم ایشان در مواردی که میان منافع دولت و وزارت بهداشت با منافع تأمین اجتماعی تعارض وجود دارد، از منافع تأمین اجتماعی بهخوبی دفاع کند؛ برای مثال در بحث واگذاری شرکتهای شستا که با شعار خروج از بنگاهداری در حال انجام است، ما نمایندگان کارگری معتقدیم این واگذاریها در جهت منافع تأمین اجتماعی نیست و میتواند به تاراج اموال بیمهشدگان منجر شود و به نظر ما آقای بندپی توانایی ایستادگی در برابر این فشارها را نخواهد داشت، یا در مثالی دیگر و در شرایطی که حوزه درمان تأمین اجتماعی با مشکلات زیادی روبهرو است، واریز منابع درمانی سازمان به خزانه دولت یقینا خدمات درمانی تأمین اجتماعی را با مشکل روبهرو میکند که مستقیما بر زندگی بیمهشدگان تأثیر میگذارد. آیا آقای بندپی در مقابل این فشارها مقاومت خواهد کرد؟ حبیبی در بخش پایانی سخنان خود آماری نیز از حجم بدهی دولت به تأمین اجتماعی میدهد و میگوید: درحالحاضر دولت بیش از 185 هزار میلیارد تومان به صندوق تأمین اجتماعی بدهکار است. آیا فردی که کاملا به اردوگاه دولت تعلق دارد و به این شکل بدون مشورت شرکای اجتماعی از طرف دولت بر تأمین اجتماعی مسلط میشود، میتواند گزینه مناسبی برای طلبکردن این مطالبات از دولت باشد؟ ما تصور میکنیم که تأمین اجتماعی نیازمند انتخاب مدیری اقتصادی و آشنا به قوانین بیمهای با مشورت شرکای اجتماعی است که بتواند با حفظ استقلال خود از منافع تأمین اجتماعی دفاع کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.