آینه
کیهان دو پرسش که نميخواهند پاسخ دهند کسي ادعا نميکند که تأثير تحريمها صفر است. از دشمن توقعي جز خباثت نيست. اما آنچه موجب تورم و آزار مردم ميشود، غالبا نه اصل تحريم، بلکه موجسواري مفسدان و اخلالگران روي موجسازي دشمن، به موازات بدعملي مديران ليبرال است. چنين مديراني موجب ميشوند حيثيت دولت نزد مردم و نظام مخدوش شود. به اين معنا، دولت و رئيسجمهور بايد قبل از هرکس ديگر، رويکرد ليبرالمآب را دشمن بشمارند و لحظهاي در کنارزدن آن درنگ نکنند. به اعتبار خسارتهاي همين چند سال اخير بهويژه هشت ماه گذشته، بايد براي رئيسجمهور و وزيران دلسوز يقين شده باشد که رويکرد ليبرالمآب شفا نميدهد و کور ميکند. گرهي که در کار دولت افتاد و موجب گستاخي بيگانگان و نارضايتي مردم شد، زير سر همين ليبرالمآبهاست که برخي از آنها -بهجاي برکناري و محاکمهشدن- با قيافه حقبهجانب مدعي استعفا شدند؛ هرچند برخي همفکران آنها همچنان در مديريتها حضور دارند. اين طلبکاري پس از خرابکاري، رسم مألوف آنهاست.
ایران به جوانان اعتماد کنيم غلامحسين کرباسچي: با اجراي قانون منع بهکارگيري بازنشستگان، از ناحيه افرادي که ميل به ادامه کار در سمت فعلي خود دارند و به هيچ عنوان حاضر به واگذاري صندلي خود به نسلهاي جوان نيستند، بهانههاي مختلفي شاهد هستيم. اما هر استدلالي که اين نيروها براي ادامه خدمت خود به کار ميبرند تا شايد چند صباحي بيشتر در پست مديريتي خود باقي بمانند، به هيچ عنوان دقيق و قابل اعتنا نيست. بيان مسائلي از قبيل عدم تربيت نيروهاي کارآمد از سوي مخالفان اجرائيشدن قانون منع بهکارگيري بازنشستگان، القائاتي است که طبيعتا از طرف مجموعهاي مطرح ميشود که نميخواهند جايگاه فعلي خود را از دست بدهند. در غير اين صورت طرح بحران جانشيني و جايگزيني نيروها در مقابل چنين قانوني چه معنا دارد؟ در همه ادارات، همه کساني که مشغول کار هستند در طول زمان با مسائل آن حوزه آشنا ميشوند. اين موضوع بهخصوص در مقام مقايسه با نسلي که بعد از انقلاب با تحصيلات دانشگاهي استخدام شدهاند، قابل توجه است. اين نسل در قياس با نسل قبلي، يعني همان افرادي که اوايل انقلاب روي کار آمده بودند و تحصيلاتشان در تناسب با پستي که در اختيار داشتند نبود، بهتر ميتوانند سکانهاي مديريتي را به دست بگيرند.
اعتماد تضاد ساختاري در سياست عباس عبدي: نامزدها براي كسب رأي مردم ميكوشيدند و اين كوشش امري طبيعي است و خلاف آن نامعقول است. بنابراين هر نامزدي بايد دست به اقداماتي بزند كه مردم به او رأي بدهند و حكومت نيز بايد مردم را به پاي صندوق رأي بياورد زيرا اساس مشروعيت يا اعتبار حكومتهاي امروز مبتني بر ميزان مشاركت و آراي مردم است. در اين مرحله فضاي رسانهاي و صداوسيما باز ميشود. قدري مناظره و گفتوگو و برنامههاي فيلترنشده، ميگذارند. زنان به قول خودشان بدحجاب كه هميشه در صداوسيما غايب هستند در اخبار و گزارشها به صف ميشوند و... نامزدها نيز مطابق ميل و فرهنگ مردم نظر ميدهند. همان فرهنگي كه از منظر ساخت رسمي به رسميت شناخته نميشود. از آنجا كه در روز انتخابات به رأي آنان نياز جدي هست. اين نياز در حدي است كه حتي براي كسب چند رأي به سود نامزد اصولگرا كه معمم هم هست با فردي مثل تتلو ديدار ميكند يا جلسات انتخاباتي با كلاهمخمليها ميگذارند. اولين سابقه اين ماجرا نيز به انتخابات مجلس چهارم برميگردد كه در سال 1370 برگزار شد و اصولگرايان كه اسب خود را براي قدرت زين كرده بودند، دست به دامن ورزشكاران شدند. ورزشكاراني كه پس از انقلاب به كلي به حاشيه رفته بودند اينبار به عنوان گروه مرجع سياسي! وارد ميدان شدند و رئيس وقت سازمان تربيتبدني از موقعيت خود استفاده كرد و آنان را به حمايت از ليست اصولگرايان واداشت. البته اين معامله يكسويه نبود متقابلا آنان هم يك يا چند پله بالاتر رفتند.
وطن امروز سرمايههاي دشمن، صبح بخير! حسن رضايي: مسئله اصلي کشور اکنون اين نيست که اروپا کي مهلت چندهفتهاي آقاي روحاني را براي جبران خروج کدخدا از برجام، تمامشده تلقي خواهد کرد، SPV چي هست يا اينکه وضعيت فشارهاي ايميلي به کجا رسيد. مسئله اين است که ما تا کي بايد در پوشش حمايت رسانهاي سرمايههاي اسرائيل، به اين روند فاجعهبار ادامه دهيم؟ مسئله اين است که چرا جماعت زبان دنيا بلد اينقدر افتضاح بالا آوردهاند ولي باز هم از رو نميروند؟ خروجي و تداوم چنين روندي همين ميشود که ديوانهبازيهاي جديدي چون خوشحالي از رأيآوري دموکراتها در کنگره سخن روز شود و جامعه باز هم حساسيت لازم را در برابر طي مسير اشتباه دولت نخواهد داشت. اينکه تصور کنيم هيلاري کلينتون برخورد ملايمتري با ما ميداشت حتما ناشي از حماقت است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.