|

یک کشته و ۴۰۰ زخمی در اعتراض به افزایش مالیات سوخت در فرانسه

خشم و خروش جلیقه‌زردها

معترضان فرانسوی که در روزهای گذشته به خیابان‌های شهرهای مختلف این کشور آمده‌اند در دو چیز مشترک‌اند: یکی در نماد اعتراضشان یعنی «جلیقه زرد»ی که بر تن دارند و دیگری خشمشان از امانوئل مكرون، رئیس‌جمهوری فرانسه، برای افزایش قیمت سوخت. ده‌ها هزار نفر از فرانسوی‌ها در سرتاسر این کشور در اعتراض به افزایش قیمت سوخت به خیابان‌ها آمده‌اند. اعتراضات گسترده این معترضان در بخشی از این کشور به خشونت کشیده شده و دست‌کم یک نفر کشته و 400 نفر دیگر زخمی شده‌اند که حال 14 نفر از آنها وخیم گزارش شده است. تعداد زخمی‌ها پس از اعتراضات شنبه‌شب در 87 نقطه فرانسه نسبت به روز قبل تقریبا دو برابر شده است. آن‌طور که در گزارش‌ها آمده 28 نفر از زخمی‌ها از نیروهای پلیس و آتش‌نشان‌ها هستند. به‌گفته کریستوف کاستانر، وزیر کشور فرانسه، روز شنبه حدود 288 هزار نفر در بیش از دو هزار نقطه این کشور تظاهرات کرده‌‌اند و حدود سه‌هزارو 500 نفر هم شب را در خیابان‌ها سپری کرده‌اند. 282 معترض تحت بازجویی قرار گرفته‌اند و 157 نفر از آنها بازداشت شده‌اند. در روزهای اخیر تظاهرات‌‌ها باعث مسدودشدن برخی جاده‌های فرانسه شده و یک راننده در ساووآ به شکل تصادفی یکی از معترضان را زیر گرفت و کشت. در دیگر حوادث رانندگی در دیگر نقاط فرانسه نیز ۱۶ معترض مصدوم شدند. همچنین پلیس برای متفرق‌کردن معترضان از ورودی تونلی در رشته‌کوه مون‌بلان در آلپ، در نزدیکی کاخ الیزه در پاریس و همچنین در مرکز لیون متوسل به شلیک گاز اشک‌آور شد. جنبش این معترضان که به «جلیقه‌زردها» معروف‌اند ماه گذشته با درخواست مسدودکردن جاده‌ها و بزرگراه‌ها در شبکه‌های اجتماعی آغاز شد. معترضان به افزایش 20درصدی سوخت که تحت عنوان «مالیات سبز» در دولت مكرون صورت گرفته، معترض‌اند. اين افزایش 23درصدی، بالاترین افزایش از سال 2000 به این سو بوده است. این تظاهرات‌ها همچنین اعتراضی است نسبت به فشار حس‌شده به قدرت خرید مردم و افزایش نارضایتی‌ها از عملکرد امانوئل مكرون؛ رئیس‌جمهوری که از نظر بسیاری از مردم نسبت به شهروندان طبقه پایین و معمولی کشورش بی‌اعتنا و بی‌توجه است. افزایش مالیات سوخت در اواخر ۲۰۱۷ به تصویب رسید اما با افزایش قیمت نفت در اکتبر سال جاری تاثیرش مشهود شد. فعالان محیط زیست حامی افزایش مالیات سوخت‌های فسیلی و کاهش مصرف آنها هستند تا تولید گازهای گلخانه‌ای کاهش و روند گرمایش زمین تخفیف یابد. با این حال معترضان می‌گویند کسب‌و‌کارها و صنایع بزرگ باید بار این مالیات‌های سبز را بر دوش بکشند نه رانندگان عادی. هم‌زمان با اعتراضات به افزایش قیمت سوخت محبوبیت امانوئل مکرون در فرانسه هم سیری به‌شدت نزولی داشته و از 39 درصد در ماه جولاي به 21 درصد در ماه اکتبر رسیده است. این در حالی است که تنها چهار درصد از شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی گفته‌‌اند که از عملکرد مكرون «بسیار راضی» هستند. به گزارش الجزیره، بر اساس یک نظرسنجی که هفته گذشته منتشر شد، 73 درصد از شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی از جنبش «جلیقه‌زردها» حمایت کرده‌اند که نشان می‌دهد حمایت از اعتراضات اخیر از همه اعتراضاتی که از زمان ریاست‌جمهوری مكرون صورت گرفته، محبوب‌تر است. همچنین بیش از نیمی از کسانی که در انتخابات ریاست‌جمهوری گذشته به امانوئل مكرون رأی داده‌‌اند، حامی اعتراضات اخیرند. در این میان هفته گذشته دولت فرانسه با اقداماتی نظیر اعطای یارانه‌های انرژی و بن‌های بیشتر به خودروهای پاک، تلاش کرد خشم معترضان درباره افزایش قیمت سوخت را کاهش دهد. روز چهارشنبه ادوارد فیلیپ نخست‌وزیر فرانسه اعلام کرد که پنج‌میلیون‌و 600 هزار خانوار یارانه سوخت دریافت خواهند کرد. در حال حاضر تعداد خانوارهایی که یارانه دریافت می‌کنند سه‌میلیون‌و 600 نفر است و این یعنی تعداد دریافت‌کنندگان تقریبا دوبرابر خواهد شد. با این حال به باور ناظران میزان افزایش قیمت سوخت فقط اقشار کم‌درآمد را هدف قرار نمی‌دهد و طبقه متوسط فراگیر فرانسه هم به سختی می‌توانند از پس هزینه‌های افزایش مالیات سوخت برآیند. مكرون در ۱۸ماهی که زمام امور کشور را به دست گرفته به خاطر ایجاد تغییرات در قوانین کار و همچنین ایجاد تغییرات اساسی در اپراتور راه‌آهن دولتی که به‌شدت زیر بار بدهی قرار دارد، با اعتراضات خیابانی و اتحادیه‌های تجاری مواجه شده، در حالی که مدعی شده هدف از این اقدامات ایجاد رونق مجدد در اقتصاد بوده است. حالا اما معترضان خواستار استعفای مكرون شده‌اند. برخی چهره‌های سیاسی مخالف مكرون هم در فرانسه از این اعتراضات حمایت کرده‌اند. برای مثال مارین لوپن از رهبران راست افراطی فرانسه که در دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری از امانوئل مكرون شکست خورده بود در صفحه توییتر خود از این اعتراضات حمایت کرد. اولیویه فور رهبر حزب سوسیالیست فرانسه هم گفته جنبش «جلیقه‌زردها» - که نه رهبر مشخصی دارد و نه به اتحادیه‌های کارگری ربطی دارد- به هیچ کدام از احزاب سیاسی وابسته نیست: «مردم از سیاست‌مداران می‌خواهند که حرف‌هایشان را بشنوند و به خواسته‌هایشان پاسخ دهند. خواسته آنها این است که از قدرت خرید و عدالت مالی برخوردار باشند».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.