|

نگاهی به سي‌وپنجمين جشنواره فيلم کوتاه تهران

قدر فیلم‌سازان کوتاه نوجو را بدانیم

گروه هنر: سي‌وپنجمين جشنواره فيلم کوتاه تهران با حاشيه‌هايي آغاز به کار کرد. حضور تعداد قابل‌توجهي اثر کوتاه در اين دوره از جشنواره و البته خبر مميزي برخي از آثار راه‌يافته به اين دوره حواشي بسياري درباره چگونگي برگزاري آن و البته کيفيت آثار به راه انداخت. نامه 200 سينماگر در اعتراض به مميزي فيلم‌هاي کوتاه حاضر در جشنواره امسال تنور اعتراضات را داغ‌تر کرد. بااين‌حال چند روز مانده به برگزاري جشنواره مديرعامل انجمن سينماي جوانان ايران در واکنش به نامه اعتراضي بيش از ۲۰۰ سينماگر خطاب به وزير ارشاد، صحبت کرد و گفت: «اين نامه‌اي که نوشته‌اند حتما از سر دلسوزي است و حتما وزير هم به آن توجه مي‌کند، اما ممکن است ملاحظاتي داشته باشيم که به دليل برخي موضوعات و برخي ايام، حساسيت‌ها بيشتر شود. دولت به دنبال سانسور و حذف هنرمندان نيست و واقعا هم اين‌طور نبود که از سر بزدلي به برخي فيلم‌ها مجوز داده نشود. شايد اين سري از فيلم‌ها که کنار گذاشته شدند شش ماه پيش حذف نمي‌شدند، چون در برخي مواقع فضاي فرهنگي برخي موارد را ايجاب مي‌کند، اما دولت قطعا در حوزه فرهنگي حالت انقباضي ندارد».
آنچه پيش از برگـزاري جشـنواره توجه مخــاطب را جلب کرد، برنامه‌هاي حاشيه‌اي جشنواره بود. برگزاري پرتعداد نشست‌هاي تخصصي از اين دست برنامه‌هاست که هر روز ميزبان تعداد زيادي از علاقه‌مندان فيلم بود. از سوي ديگر تنوع آثار کوتاه به‌نمايش‌گذاشته‌شده در اين دوره نظرات مثبت بسياري را به همراه داشت، اما بي‌نظمي در برخي برنامه‌هاي جشنواره از جمله انتقادهايي است که از گوشه‌وکنار زياد شنيده مي‌شد. از سوي ديگر شوراي سياست‌گذاري گروه هنر و تجربه، نامزدهاي خود را در جشنواره فيلم کوتاه تهران
اعلام کرد.
پويانمايي «روباه» به کارگرداني و تهيه‌کنندگي صادق جوادي
«موج کوتاه» به کارگرداني و تهيه‌کنندگي
محمد اسماعيلي
«بچه‌خور» به کارگرداني محمد کارت و تهيه‌کنندگي سيدمازيار هاشمي و هنر ايده بنيان
«سيندرلا» به کارگرداني مهدي آقاجاني و تهيه‌کنندگي حسن شمس
«مثل بچه آدم» به کارگرداني آرين وزيردفتري و تهيه‌کنندگي مجيد برزگر و انجمن سينماي
جوانان ايران
در اختتاميه جشنواره فيلم کوتاه تهران، تنديس سينماي هنر و تجربه و جايزه نقدي به ميزان ۶۰ ميليون ريال به بهترين فيلم از نگاه سينماي هنر و تجربه تعلق مي‌گيرد.
سينماي هنر و تجربه از سال ۱۳۹۳ در جشنواره بين‌المللي فيلم کوتاه از ميان فيلم‌هاي بخش مسابقه به بهترين فيلم هر سال تنديس و جايزه نقدي اهدا کرده است.
همچنين انجمن فيلم کوتاه ايران (ايسفا) مسئوليت انتخاب بهترين فيلم از نگاه تماشاگران را در سي‌وپنجمين جشنواره بين‌المللي فيلم کوتاه تهران برعهده داشته و هر روز پنج فيلمي که بيشترين تعداد آراي تماشاگران را به دست آورده بدون اولويت معرفي کرد.
سي‌وپنجمين جشنواره بين‌المللي فيلم کوتاه تهران با اعلام برگزيدگان بخش‌هاي مختلف، سه‌شنبه، ۲۲ آبان، ساعت ۱۸ در برج ميلاد به کار خود خاتمه مي‌دهد؛ جشنواره‌اي که هرساله ميزبان فيلم‌سازان کوتاهي است که مخاطبان بيشتري آثارشان را به تماشا مي‌نشينند و محک خوبي براي عيارسنجي فيلم‌سازاني است که به مرور قدم به دنياي سينماي بلند مي‌گذارند.
همچنین با بهتاش صناعی‌ها ، داور بخش بین‌الملل جشنواره گفت‌وگویی کردیم
که می‌خوانید:
به نظر شما فیلم کوتاه در ایران چه جایگاهی پیدا
کرده است؟
به نظرم درحال‌حاضر فیلم‌های کوتاه جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است؛ هم در ایران و هم در خارج از کشور. دلیلش هم این است که فیلم‌های خوبی در ایران ساخته می‌شود که هم در داخل کشور موردتوجه واقع شده‌اند و هم در دنیا اعتبارات جشنواره‌ای کسب کرده‌اند. در برخی از فیلم‌ها هم شاهد مضمون و ساختار قابل‌توجهی می‌شویم که همین نکات اهمیت ساخت فیلم کوتاه را در ایران می‌رساند.
فیلم‌های این دوره از جشنواره را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
خب امسال هم مثل هر جشنواره‌ای، ‌شاهد فیلم‌های خیلی خوب، ‌خوب، ‌متوسط و حتی بد هستیم. اما نکته حائزاهمیت این است که تعداد فیلم‌های متوسط و خوب بیشتر هستند و همین نوید ظهور نسلی را می‌دهد که با وجود کم‌بودن سن‌شان، پر از ایده‌های ناب و خلاقه هستند. نکته مهم دیگر این است که نام عوامل حرفه‌ای و فنی در سینمای حرفه‌ای را در تیتراژ
فیلم‌های کوتاه می‌بینیم.
چرا؟
خب به دلیل کیفیت بالای فیلم‌های کوتاه است. یعنی خود عوامل حرفه‌ای سینما هم ترجیح می‌دهند در کارهای استاندارد ولی کوتاه مشارکت داشته باشند. از سویی هم سینمای کوتاه مشکلات فیلم‌های بلند سینمایی را ندارد. فیلم‌سازان فیلم کوتاه با طیب خاطر و به دور از هرگونه ممیزی یا دغدغه بازگشت سرمایه سعی می‌کنند ایده‌های خود را به منصه ظهور برسانند. به نظرم باید قدردان این فیلم‌سازان به‌مثابه یک سرمایه انسانی مهم برای سینمای حرفه‌ای باشیم.
قدردانی از آنها چگونه محقق می‌شود؟
مثلا اینکه فیلم‌نامه‌های آنها دچار ممیزی‌های سلیقه‌ای نشود. دولت برای کارکردن آنها فضا را فراهم کند. ضمن اینکه شرایط سرمایه‌گذاری برای ساخت فیلم‌هایشان مهیا شود. چون گاهی می‌بینیم فردی که کمتر از 25 سال دارد، فیلمش خیلی بهتر از فیلم‌سازی است که در دهه چهارم زندگی خود به سر می‌برد. پس بهتر است فیلم‌سازان نوجو در سینمای کوتاه را جدی بگیریم و نگذاریم این سرمایه‌ها بی‌خودی
نابود شوند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.