|

جهیزیه هفت‌بیجار

گیتی صفرزاده

اگر کسی همین حالا از من بپرسد مارک اتویی که در منزل استفاده می‌کنیم چه هست، نمی‌دانم. اینکه این خصوصیت من خوب است یا بد، نمی‌دانم فقط این را می‌دانم که موقع خرید هر جنسی به دو مورد توجه می‌کنم؛ اول بودجه جیبم، دوم کیفیت جنس موردنظر. با این حساب، اگر فروشنده و دوست و تجربه خودم بگویند که فلان مارک اتو خوب است، قاعدتا با توجه به شرایط مالی در اولویت خریدم می‌رود اما بعد که در حال اتوکشی لباس‌ها هستم دیگر یادم می‌رود که مارک آن وسیله چه بود و مختصرش این می‌شود که از اتو توقعی جز اتوکشیدن نیست. این ماجرا برای خرید سایر لوازم مورد نیاز خانه هم تکرار می‌شود، در نتیجه هیچ‌وقت یادم نیست آیا مارک اتوی ما با جاروبرقی‌مان یکی است یا اگر احتیاج به همزن برقی پیدا کردیم، باید لزوما همان مارک یخچال‌مان باشد یا نه.

شما درست می‌فرمایید، مارک به‌هرحال حدی از کیفیت اجناس را مشخص می‌کند اما تجربه به همه ما ثابت کرده که در مارک‌های مختلف و با قیمت‌های معقول‌تر، اجناس با کیفیت مطلوب هم پیدا می‌شود و از آنجا که قرار نیست اقلام برقی خانه‌مان را با خودمان به جهان آخرت ببریم، لاجرم کیفیت ابدی آن‌قدر هم گزینه مهمی نیست. اما همین الان اگر دختر دم‌بخت در اطرافتان موجود باشد، متوجه می‌شوید که مارک اقلام برقی جهیزیه از نکات کلیدی در تهیه آن است در حدی که بعضی حاضرند رگشان را با چاقو بزنند اما جهیزیه‌ای به دخترشان ندهند که فلان مارک نباشد. حالا زدن رگ یک تصمیم شخصی است اما ماجرا از آنجا جالب‌تر می‌شود که بسیارند کسانی که حاضرند تا خرخره در قرض فرو بروند اما مارک یخچال، گاز و ماشین رخت‌شویی دخترشان فلان باشد. به خودم نهیب می‌زنم و می‌گویم به من چه (جسارتا به شما چه)، دوست دارند سختی بکشند و بچه‌شان را آبرومند به خانه شوهر بفرستند؛ البته آبرو در قصه‌های قدیمی به مفاهیم دیگری اطلاق می‌شد اما این روزها در یک جامعه مدرن زندگی می‌کنیم که قصه‌هایش فرق کرده است. جدیدترین قصه‌ای که اطرافم اتفاق افتاد، این بود: یکی بود یکی نبود. در اداره‌ای در شهر خودمان مرد آبرومندی بود که می‌خواست دخترش را شوهر بدهد اما وضع مناسبی برای تهیه جهیزیه دختر نداشت. همکاران اداره گرد هم آمدند و هرکدام تصمیم گرفتند که یکی از اقلام مورد نیاز را از یخچال، گاز و مخلوط‌کن بیست‌کاره تهیه کنند. پس هریک به سمتی رفتند و مشغول شدند. روز موعود رسید و نامبردگان از هفت‌سو آمدند و اقلام تهیه‌شده را با شادی و شعف خدمت پدر عروس تحویل دادند. نامبرده نگاه دقیقی به مارک‌های آنها انداخت و آه پرسوزی از دل پردرد کشید و گفت: می‌خواهید دخترم را با جهیزیه هفت‌بیجار به خانه بخت بفرستم؟! اطرافیان تازه متوجه شدند که مارک وسایل اهدایی‌شان با هم یکی و هماهنگ نیست و انگشت حیرت به دهان گزیدند. کلاغه کماکان در حال پرواز است و به این زودی‌ها به خانه‌‌اش برنخواهد گشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.