|

برای یک دوست

محمد آقازاده

دوستم «فرید قاسمی» مورخ معروف زنگ می‌زند و حال «احمدرضا دالوند» را می‌پرسد. ماجرای بیماری‌اش را شرح می‌دهم و به لطف وزارت بهداشت و پیگیری‌های مسئول بخش اخبار نهاد ریاست‌جمهوری و مسئولان ارشد وزارت ارشاد روند درمان این چهره ماندگار تاریخ هنر و مطبوعات در حال طی‌شدن‌است و هزینه‌ای از دوست بیمارمان از طرف بیمارستان سینا دریافت نخواهد شد.

حرف دشواری درمان «قندی»، چهره ماندگار مطبوعات شد و کمک وزارت بهداشت را شنیدم. می‌خواستم درباره جایگاه دالوند بنویسم و گفتم همکارانی که از نزدیک با او همکاری داشته‌اند، حتما این وظیفه را انجام خواهند داد؛ ولی نکته مهم‌تری را قصد دارم در میان بگذارم. ما نهاد صنفی قدرتمندی نداریم که از همکاران مراقبت کنند. هرچند در ‌این ‌موضوع عباس عبدی، رئیس انجمن صنفی، کمک کرد؛ ولی باید تدبیری اندیشید که مکانیسمی طراحی شود که این کمک شامل همه شود. البته انجمن صنفی قبلی توانسته بود تا حدودی خود را سامان بدهد؛ ولی تا انجمن فعلی به این توان برسد، زمان می‌برد. به قول فرید چه روزنامه‌نگاران بزرگی در تهران و شهرستان در تنهایی با گرفتاری‌های‌شان می‌جنگند و بعضی‌ از آنها در همین تنهایی چشم از جهان می‌بندند؛ درحالی‌که تاریخ رسانه مدیون آنهاست. در این روزها بسیاری از پیش‌کسوتان و جوانان تماس می‌گیرند و از مشکلات‌شان می‌گویند و من شرمنده‌ام که نمی‌توانم به‌تنهایی کار زیادی برایشان انجام دهم. در‌این‌باره سال‌ها پیش پیشنهادهایی به معاونت مطبوعاتی و مؤسسه اعتباری هنر دادم که به جایی نرسید. به آقای عبدی پیشنهاد تشکیل کمیته‌ای دادم که به دلایلی نپذیرفت. اعتقاد دارم ما روزنامه‌نگاران به‌ طور جمعی قدرت تأثیرگذاری زیادی داریم و اگر بتوانیم از حال هم باخبر شویم، می‌توانیم به داد هم برسیم. اگر این اتفاق می‌افتاد، محمد حیدری را به‌سادگی از دست نمی‌دادیم. شاید بتوانیم از طریق شبکه‌های اجتماعی تک‌تک‌مان از انزوا در‌بیاییم، همدیگر را پیدا کنیم و در گرفتاری‌ها به داد هم برسیم، بدون آنکه نیاز به تشکلی باشد تا انجمن به سازمان‌یابی لازم دست بیابد. می‌توانیم صندوقی راه بیندازیم و با مبالغ کوچک و کمک اسپانسرهایی که به اهالی مطبوعات لطف دارند، مبلغ مناسبی جمع کنیم و در مواقع ضروری از محل آن به کمک همکار گرفتارمان بشتابیم. این «ما»‌شدن می‌تواند در ارتقای مطبوعات تأثیر بگذارد و محل انتقال تجربه و دانش هم باشد. خوشبختانه به مرور مشکل دالوند حل می‌شود؛ ولی باید سراغ ده‌ها دالوندی برویم که از حال‌شان بی‌خبریم. لذت ماشدن و پشت‌ سر هم ایستادن را از هم دریغ نکنیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.