تلاش براي اصلاح مظاهر حيوانآزاري
سپهر سليمي
هفتهاي نيست که فيلمي از آزار حيوانات در گوشهاي از ايران منتشر نشود. چه بايد کرد که حيوانآزاري در سطح جامعه کمتر شود و رفتار مهربانتري با حيوانات داشته باشيم؟ بخشي از پاسخ به اين سؤال به نبود قانون حمايت از حيوانات و خلأ حمايتهاي قانوني برميگردد. دراينباره پيشازاين مطالبي در اين ستون گفته شده و چون در آينده به طور کاملتري مطالبی خواهم نوشت، از شرح اين بخش ميگذرم. بخش ديگري از دلايل حيوانآزاري را بايد از بُعد جامعهشناسي و روانشناسي و با توجه به شرايط امروز جامعه ايران تحليل کرد. حيوانآزاري فقط جزئي از اشکال بروز خشونت در جامعه و حتما تابعي از وضعيت جامعه است. دراينباره نيز بهتر است متخصصان اين حوزه ورود و اظهارنظر کنند؛ اما آنچه من ميخواهم در پاسخ به دلايل حيوانآزاري بگويم، به آن بخشي برميگردد که آن را «مظاهر حيوانآزاري در جامعه» مينامم. رفتارهايي که باعث ميشود شهروندان به سرنوشت حيوانات بيتوجه باشند و حيوانآزاري عملي زشت به چشم نيايد. شوربختانه حيوانآزاري هنوز به يک ضدارزش تبديل نشده است. هرچند در اين سالها به ياري شبکههاي اجتماعي و بر اثر تلاش کوشندگان اين حوزه حساسيت عمومي افزايش يافته است؛ اما همچنان در خيلي جاها آزار حيوانات نهفقط ضدارزش نيست؛ بلکه بهعنوان تفريح براي عدهاي جذاب است. کشتار حيوانات شهري يکي از مظاهر حيوانآزاري در جامعه است. در شهري که سالانه دهها هزار حيوان شهري به دست پيمانکاران شهر کشته شوند، نميتوان انتظار داشت که مردماني حيواندوست رشد پيدا کنند. ذبح حيوانات در اماکن عمومي و جلوي چشم شهروندان علاوه بر ايرادات قانوني، بهداشتي، فقهي و ايجاد آسيبهاي رواني از ديگر مواردي است که سبب ايجاد خشونت نسبت به حيوانات در سطح جامعه ميشود. مراکز نگهداري از حيوانات از باغوحش و باغ پرندگان تا باغ خزندگان و دلفيناريوم از نشانههايي است که ميتواند تفکر بهرهکشي و نگاه ابزاري به حيوانات را در سطح جامعه ترويج کند. به اين موارد ميتوان اسب درشکه را هم اضافه کرد. خريد و فروش حيوانات که شوربختانه با وجود اينترنت گسترش زيادي پيدا کرده است، نيز از آن دسته فعاليتهايي است که مروج نگاه کالاگونه به حيوانات است. باورهاي خرافي و ضعف دانش درباره حيوانات ازجمله مظاهر پنهان حيوانآزاري است. اعتقاد به شومبودن برخي حيوانات يا ترس نادرست درباره ايجاد بيماري از جانب برخي حيوانات ازجمله دلايلي است که به آزار و مرگ حيوانات ختم ميشود. حيوانآزاري يکشبه به وجود نيامده و ازبينرفتن آن با شعار و لايک در شبکههاي اجتماعي از بين نخواهد رفت. اگر به دنبال جامعهاي هستيم که با حيوانات مهربان باشند، بايد قدمبهقدم در پي اصلاح مظاهر حيوانآزاري در جامعه باشيم. فراموش نکنيم جامعهاي که مردمانش با حيوانات مهربان باشند، حتما جاي بهتري براي زندگي خواهد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.