زیر آسمان فیروزهای
آدمي که انگار متعلق به هيچجا نيست شادي قديريان: ايده برگزاري اين نمايشگاه و مطرحشدن و پيشنهاد حضورم در جمع دوستان دو، سه سال گذشته توسط علي عظيمي با من در ميان گذاشته شد؛ اينکه تمايل دارند در اين نمايشگاه از حوزه عکاسي هم اثري در ارتباط با سهراب سپهري نمايش داده شود. قطعا برخي از عکاساني که در اين نمايشگاه حضور دارند برحسب سابقه کاريشان پرترههايي از سهراب سپهري ارائه دادند، اما من چنين سابقه و فريمهايي نداشتم. بنابراين تصميم گرفتم مفهومي از يکي از آثار سهراب سپهري را ارائه بدهم. برحسب همين موضوع بر اساس شهر پشت هيچستان فريمي آماده کردم. در حقيقت اين عکس هيچ کدي به مخاطب نميدهد. يک فضاي لانگشات ميبينيم که صخرهاي وسط کادر ديده ميشود و همه المانهاي اين فريم ساختگي است و يک هيچستان کامل است. در بخشي از اين فريم شبهآدمي را ميبینيم که تنها از تصويرش متوجه ميشويم که آن مرد است، اما از المانهاي ديگر اين انسان کدي به مخاطب نميدهد؛ مثل اينکه چه پوشيده يا هر تعريف ديگري. من به دليل تعلقخاطري که به اين شعر داشتم تصميم گرفتم روي آن کار کنم. در حقيقت تصوير سهراب سپهري براي من اينطور است؛ آدمي که انگار متعلق به هيچجا نيست. با اينکه کدهايي از زيستش در اشعارش ديده ميشود، اما انگار به هيچکجا تعلقخاطر نداشته است. متأسفانه از کليت برگزاري اين نمايشگاه و آثار بهنمايشدرآمده از آن اطلاعات زيادي ندارم، اما قطعا حضور و مشارکت بسياري از هنرمندان توانسته به مفهوم برگزاري آن کمک کند و قطعا بايد منتظر بازخوردهاي اين نمايشگاه بود.
چشم عادت را بايد شست محمدعلي سجادي: حضورم در اين نمايشگاه و پرداختن به سوژهاي که علاقهمند پيگيرياش بودم، برايم بسيار لذتبخش بود. در ابتدا ساخت فيلمي بر اساس زندگي و آثار سهراب سپهري مدنظرم بود که پرونده اين بخش همچنان باز است و ساخت اين فيلم شرايط توليدي و مالي خودش را طلب ميکند و قطعا به محض نهاييشدن اين اتفاقات ساخت اين فيلم قطعا يکي از موضوعات موردعلاقه من است. اما حضورم در اين نمايشگاه با سه پرتره همراه است و اين آثار تماما حاصل دريافتهاي من از آثار و شخصيتهاي سهراب سپهري است. بخشي از دريافتهاي ما درباره اين شخصيت به جهان آبي و درخت و جهان آرماني او مربوط ميشود؛ جهاني که رؤياگونه ساخته شده است و در حقيقت سهراب سپهريای که دوست داريم، اما بخش ديگري از سهراب سپهري در ذهن من جهان مضطربي است که در آثارش ميبينم. کتاب «هنوز در سفرم» سپهري کاملا اين حس را به من منتقل ميکند. اين کتاب بازتاب جهان وارونه خودش است و در دو تابلويی که از من در اين نمايشگاه حضور دارد بهنوعي اين جهان تصوير شده. قطعا بخشي از کار يک هنرمند مکاشفه در لايههاي ديگر شخصيت است و دريافتهايي که از آثار او به دست ميآيد و در مورد سهراب سپهري اين دریافت براي من به اين شکل متولد شد، هرچند بايد اضافه کنم که سهراب سپهري از اينکه چشم عادت را بايد شست حرف ميزند و خوب است که بهعنوان مخاطب آثارش به اين جمله عمل کنيم و تنها بُعدي از آثار و شخصيت او را نبينيم. قطعا تلاشهايي که براي برگزاري اين نمايشگاه شده به اين دليل است که از وجوه مختلفي با آثار و شخصيت اين هنرمند آشنا شويم و خوشحالم که چنين اتفاقي در جريان است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.