درباره هفته مد ايران
آلترناتيوي براي هفته مد تهران
فرشته کياوش-هيئت علمي طراحي پارچه و لباس دانشگاه علم و فرهنگ
در پاسخ به پژوهش «شرق» مبنيبر اينکه چه آلترناتيو يا راهکاري براي احيا يا راهاندازي مجدد هفته مد تهران ميتوان پيشنهاد داد؟ بايد گفت نياز است تعاملی کاربردي، نتيجهدار، ثمربخش و مستمر بين طراحان و دستاندرکاراني که در اين اتفاق دخيلاند و بيشتر در بخش دولتي حضور دارند، صورت بگيرد و اين درک وجود داشته باشد که هفته مد در ايران چقدر ميتواند روي سبک پوشش بانوان ايراني مؤثر باشد.
در اين تعامل هم بايد به نقطهنظرات دولت توجه شود و هم به نقطهنظرات بخش خصوصي و بهویژه جامعه طراحان؛ چه طراحاني که در همکاري مستمر با دولت هستند و چه طراحاني که بهصورت آزاد و در بخش خصوصي فعاليت ميکنند و کارهاي درخور و قوياي هم دارند. گام دوم لزوم حمايت دولت از طراحان است. درحالحاضر اين حمايت انجام ميشود، ولي بيشتر حمايت معنوي است تا حمايت اجرائي و اقتصادي. اين حمايت ميتواند در قالب ارائه امتيازهايي براي طراحان ممتاز و برگزيدهاي باشد که آثار قدرتمندي براي ارائه در هفته مد آماده ميکنند؛ نه لزوما طراحاني که در جشنواره مد و لباس فجر برگزيده ميشوند. لازم است چارچوبها و شعائري که مورد نظر حکومت و دولت است، تبيين شود و علاقهمندان براي حضور در هفته مد موظف باشند که اين چارچوبها و استانداردهای داخلي را که ميتواند بر مبناي ارزشهاي ملي و ديني باشد، رعايت کنند و در قالب استانداردي که در اختيار دارند، اقدام به طراحي و ارائه کالکشن کنند؛ در نتیجه، در عين حال که به استاندارد وفادار ميمانند، دستشان براي خلاقيت و تولید اثری نو باتوجه به سليقه امروز مخاطبان ايراني با تأثيراتي که از ارتباطات جهاني ميگيرند، باز میشود. هر کالکشني که با هويت ايراني سازگار باشد، ميتواند اين امتيازها را داشته باشد تا نوعي دلگرمي براي تداوم فعاليت همان طراح ايجاد شود. طراحان بايد قبول کنند که حتما بايد با استانداردها و حساسيتهاي موجود تعامل داشته باشند و از هرگونه تکروي يا حرکت زيرزميني بپرهيزند و از گرايش به سليقه فردي اجتناب کنند. اگر اين اقدام مهم از سوي طراحان مشاهده نشود، نتيجهاي جز لغو مجوز برگزاري هفته مد، تعليق يا حذف آن براي هميشه حاصل نميشود. اين فضا به درک متقابل نياز دارد که تحقق اين درک متقابل کمي سخت است؛ چراکه وقتي هنوز درگير اين هستيم که بانوان براي ورود به ورزشگاه، اين همه مشکلات را پشت سر بگذارند و تلاش کنند، جاانداختن چنين هفتهاي تلاش و انرژي بسيار مضاعفي ميخواهد؛ مگر اينکه واژههايي مثل «مُد» را که حساسيتبرانگيزند از روي اين هفتهها برداريم و به آلترناتيو ديگري بينديشيم تا جایی براي اما و اگر باقي نماند. هفته مد تهران قرباني باندبازي شد با اينکه در دوره کوتاهي هفته مد تهران برگزار شد و بهنوعي تعاملاتي هم ميان طراحان و دولت برقرار شد، اما بهنظرم هفته مد تهران ضربه اصلي را از باندبازيها خورد. رابطهبازيها و زدوبندها، هر رويدادي را قرباني ميکند و هفته مد تهران هم استثنا نيست. طراحاني که حرفي براي گفتن داشتند و ميتوانستند آثار جديد و درخورتوجهي را ارائه کنند، با باندبازيهاي موجود امکان معرفي و نمايش استعدادشان را نيافتند و بيشتر کساني که از پس هزينههاي این رويداد برآمدند، توانستند عرض اندام کنند و رويداد گرفتار حواشي ديگري شد که جايي در اين اتفاق نوظهور نداشت. زدوبندهاي اقتصادي و مادي، سم مهلکي است که هر اتفاق فرهنگي يا اجتماعي را تهديد ميکند. چه بايد کرد؟ بنده معتقدم که باید هيئت نظارتي تشکيل شود و در اين هيئت، علاوه بر افرادي که در رأس ماجرا هستند، از چند طراح جوان که واقعا انگيزه دارند و بيطرفاند، دعوت شود تا در اين هيئت نظارت حضور و در انتخاب اشخاص، حق اظهارنظر و حق رأي داشته باشند. اين هيئت نظارت که مسئوليت برگزاری اين رويداد را بر عهده ميگيرد، بايد از افراد حمايت کند و خود نيز مورد حمايت کلان بدنه تصميمگير قرار بگيرد؛ حمايت معنوي و مالي بسيار اهميت دارد و نبايد در سطح حرف و شعار باقي بماند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.