|

هفته مد تهران نيازمند گفت‌وشنود است

ستاره جاويد

درباره علل توقف هفته مد تهران، هيچ گفت‌وگويي بين بخش دولتي و بخش خصوصي انجام نشد، همچنان که در انتخاب برگزارکنندگان اين رويداد، بي‌هيچ گفت‌وگو يا مناقصه يا فراخواني، تفاهم‌هاي اوليه صورت گرفت و تنها زماني که مجري براي آغاز کار، اقدام به اطلاع‌رساني کرد، فعالان اين حوزه در جريان تفاهمات و قراردادها و سياست‌هاي برگزاري هفته مد تهران قرار گرفتند. بعد از تجربه برگزاري دو دوره هفته مد تهران در فاصله سال‌هاي ۹۳ و ۹۴ (زمستان 93 و تابستان 94) و توقف ناگهاني آن، هفته مد در ايران جاي خود را به رويدادهاي متفرقه ديگري داد که پس از رصد دقيق و با وجود تلاش برگزارکنندگان آن رويدادهاي جايگزين، به واقع شاهد خروجي کاربردي تعيين‌کننده‌اي که به نفع جامعه مد ايران باشد، نبوديم. جشنواره پشت جشنواره، رويدادهاي تئوريک و نشست‌هاي سرشار از پرگويي و هم‌انديشي‌هاي درون‌صنفي که نه تنها کمکي به بلند‌کردن بار مد از روي زمين نکرد بلکه در حد سروصداهاي فضاي مجازي و آواي خوش دهل از دور،

تنزل پيدا کرد.

حالا پس از اين سياست‌گذاري‌ها و آزمون و خطاهاي پرهزينه و بي‌حاصل از يک سو و شرايط نفسگير اقتصادي از سوي ديگر، در حالی که عرصه مد ايران نياز دارد از درون متحول شود و با درون‌زايي و مديريت هزينه‌ها از اين بحران عبور کند، گردونه به نفع کشورهاي همسايه چرخيده و برخي از فعالان مد در بخش خصوصي، با صرف هزينه هنگفت‌ ارزي، اقدام به شرکت در هفته‌هاي مد در ترکيه، تاجيکستان و گرجستان کرده‌اند، با وجود این، نه تنها از اين انتخاب و تصميم خرسند نيستند بلکه با ابراز اميدواري به بهبود شرايط کار در ايران، به «شرق» مي‌گويند عميقا علاقه‌مند هستند کالکشن‌ها و آثارشان را در جغرافياي وطن به نمايش بگذارند و با رعايت تمام چارچوب‌ها، استانداردها و هنجارهاي ارائه‌شده، در سرزمين خودشان فعاليت کرده و نمايش لباس برگزار کنند. اکنون فارغ از نگراني و مرتفع‌كردن نياز طراحان به لزوم برگزاري هفته مد در ايران، علت اصلي ضرورت گفت‌وگو درباره هفته مد تهران و احياي حرفه‌اي هفته مد در ايران، لزوم مديريت چالش‌هاي فرهنگي و تبعات اقتصادي حاصل از تحريم هفته مد در ايران است. بنابراین دلسوزانه از بدنه سياست‌گذار و تصميم‌گيري درخواست مي‌شود شرايطي را براي گفت‌وگو، تعامل و رسيدن به تفاهمات نو در چارچوب هنجارهاي ملي و مذهبي فراهم كنند. در اين باره با برگزارکنندگان هفته مد و مجريان سابق کت‌واک در تهران تماس گرفتيم اما دستگاه تلفن همراه همگي يا خاموش است يا خارج از دسترس. به همين دليل سراغ برخي فعالان مصمم رفتيم که ماندن و فعاليت در ايران را به «بَه‌بَه» و «چَه‌چَه» هر کشور ديگري که چراغ سبز نشان مي‌دهد، ترجيح مي‌دهند و در دسترس بودند.

دست از باندبازي برداريم

ما در سه سال اخير پديده هفته مد نداشتيم و بعد از لغو مجوز هفته مد تهران، اين رويداد در ايران متوقف شد. برخي استادان دانشگاه معتقد به احياي مجدد هفته مد هستند. با توجه به اينکه در ايران کنوني، چالش هنجارهاي مختلف را داريم، چه اشلي بايد براي هفته مد تهران دنبال شود؟

محبوبه موحدي، طراح لباس مي‌گويد: من معتقدم در هر شرايطي بايد چنين رويدادها و برنامه‌هايي انجام شود. در زمانه‌اي قرار داريم که به دليل موقعيت فرهنگي ايران در منطقه، بايد موانعي که در روند برگزاري رويدادهاي فرهنگي وجود دارد، برداشته شود. اين نياز در برهه کنوني بيش از پيش وجود دارد. با اين حال، معتقد هستم که شرايط کشور ما نسبت به قبل خيلي بهتر شده و فضا براي فعاليت فعالان مد، باز شده است. شما ايران امروز را با ايران يک دهه يا دو دهه قبل مقايسه کنيد؛ متوجه گشوده‌شدن درها و بازشدن فضا مي‌شويد. نياز است که بين دولت و بخش خصوصي تعامل‌ها بيشتر شود و درباره موانع و هنجارها با هم جلسه بگذارند و طرفين حرف‌ها و نظرات يکديگر را بشنوند. اين‌طور نباشد که دولت و بدنه سياست‌گذار به صورت يک‌جانبه و دستوري اقدام به ارائه مجوز يا لغو مجوز كند و طرف مقابل بدون نقش فعال، فقط مجري اوامر باشد و به صورت فرماليته فعاليت کند. بايد اين باور وجود داشته باشد که دو طرف، دو سوي اصلي ماجرا هستند و هريک جايگاه خود را دارند و هيچ يک نمي‌توانند خلأ ديگري را پر کنند. درست است که يک‌سري از آزادي‌هاي مورد نياز طراحان و فعالان مد فراهم نشده اما با اين حال نسبت به گذشته، ميزان آزادي‌ها در انديشه و عمل و اجرا خيلي بيشتر شده است. در هتل‌هاي تهران رويدادهاي مد برگزار مي‌شود که اگر ملاحظه کنيد، مي‌بينيد که چقدر فضاي کار باز است و ممانعتي براي فعاليت وجود ندارد. درباره هفته مد هم اگر فضا به همين شکل پيش برود، هيچ مانعي وجود نخواهد داشت. به نظرم چالش اصلي عدم برگزاري هفته مد در ايران، چالش‌ها و مشکلات اقتصادي است.

کساني که تعاملات دنياي مد در ايران را در چنته گرفته‌اند، متخصص اين حوزه نيستند اما پول دارند و خرج مي‌کنند. فعالان و متخصصان اصلي هم، قدرت اقتصادي ندارند و به انزوا رفته‌اند و در حاشيه قرار گرفته‌اند. به همين دليل است که رويداد هفته مد در ايران با چالش اساسي مواجه و در نتيجه متوقف شد.

من قائل به حل مشکلات اقتصادي موجود در عرصه مد هستم تا متخصصان واقعي و دلسوز بتوانند گوشه‌اي از کار را بگيرند و آن را به سرمنزل مقصود برسانند. مشکلات اقتصادي است که هفته مد را دچار تعارض و توقف کرده است. نياز است که فشارهاي اقتصادي از شانه‌هاي طراحان و فعالان مد برداشته شود تا بتوانند به فضاي کار بازگردند. ساده‌ترين شوي لباس کلي هزينه بر طراحان تحميل مي‌کند. اگر نتوانيم کالکشن را شو کنيم، چطور مي‌توانيم هفته مد برگزار کنيم. ضروري است که دست از باندبازي و ارتباط‌بازي بردارند و دلسوزانه‌تر به اين حوزه نگاه کنند. حتي پاکستان و افغانستان هفته مد دارند؛ جز ايران. ترکيه هفته مد برگزار مي‌کند و بيشتر شرکت‌کنندگان آن ايراني‌ها هستند. آيا جاي تأسف ندارد؟!

هفته مد سکوي پرتاب بود

طراحاني که تجربه حضور در هفته مد تهران را داشتند، تداوم برگزاري اين رويداد را مثبت ارزيابي مي‌کنند و معتقد هستند اين رويداد به نوعي موجبات معرفي و شناساندن پتانسيل آنان به جامعه ايران را فراهم کرد.

آزاده عسگري، طراح لباس آقايان مي‌گويد: هفته مد تهران در يک کلمه سکوي پرتاب بود. شروع فعاليت کاري من با شرکت در هفته مد تهران شروع شد و باعث شناساندن من به صنف مد و پوشاک، رسانه‌ها و به‌وجود‌آمدن تعدادي مشتري بالقوه و بالفعل شد. اين محاسن همچنان بعد از گذشت سه سال ادامه دارد و من منتظر يک اتفاق داخلي ديگر براي يادآوري دوباره خودم به مخاطبانم هستم. ادامه‌داربودن اين رويداد مي‌توانست بسيار مفيد باشد و باعث ايجاد روابط و همکاري‌ها بين دو طراح يا طراح با يک کمپاني شود. همچنين مي‌توانست امکان بسيار مناسبي براي حضور اسپانسرها

درباره علل توقف هفته مد تهران، هيچ گفت‌وگويي بين بخش دولتي و بخش خصوصي انجام نشد، همچنان که در انتخاب برگزارکنندگان اين رويداد، بي‌هيچ گفت‌وگو يا مناقصه يا فراخواني، تفاهم‌هاي اوليه صورت گرفت و تنها زماني که مجري براي آغاز کار، اقدام به اطلاع‌رساني کرد، فعالان اين حوزه در جريان تفاهمات و قراردادها و سياست‌هاي برگزاري هفته مد تهران قرار گرفتند. بعد از تجربه برگزاري دو دوره هفته مد تهران در فاصله سال‌هاي ۹۳ و ۹۴ (زمستان 93 و تابستان 94) و توقف ناگهاني آن، هفته مد در ايران جاي خود را به رويدادهاي متفرقه ديگري داد که پس از رصد دقيق و با وجود تلاش برگزارکنندگان آن رويدادهاي جايگزين، به واقع شاهد خروجي کاربردي تعيين‌کننده‌اي که به نفع جامعه مد ايران باشد، نبوديم. جشنواره پشت جشنواره، رويدادهاي تئوريک و نشست‌هاي سرشار از پرگويي و هم‌انديشي‌هاي درون‌صنفي که نه تنها کمکي به بلند‌کردن بار مد از روي زمين نکرد بلکه در حد سروصداهاي فضاي مجازي و آواي خوش دهل از دور، تنزل پيدا کرد. حالا پس از اين سياست‌گذاري‌ها و آزمون و خطاهاي پرهزينه و بي‌حاصل از يک سو و شرايط نفسگير اقتصادي از سوي ديگر، در حالی که عرصه مد ايران نياز دارد از درون متحول شود و با درون‌زايي و مديريت هزينه‌ها از اين بحران عبور کند، گردونه به نفع کشورهاي همسايه چرخيده و برخي از فعالان مد در بخش خصوصي، با صرف هزينه هنگفت‌ ارزي، اقدام به شرکت در هفته‌هاي مد در ترکيه، تاجيکستان و گرجستان کرده‌اند، با وجود این، نه تنها از اين انتخاب و تصميم خرسند نيستند بلکه با ابراز اميدواري به بهبود شرايط کار در ايران، به «شرق» مي‌گويند عميقا علاقه‌مند هستند کالکشن‌ها و آثارشان را در جغرافياي وطن به نمايش بگذارند و با رعايت تمام چارچوب‌ها، استانداردها و هنجارهاي ارائه‌شده، در سرزمين خودشان فعاليت کرده و نمايش لباس برگزار کنند. اکنون فارغ از نگراني و مرتفع‌كردن نياز طراحان به لزوم برگزاري هفته مد در ايران، علت اصلي ضرورت گفت‌وگو درباره هفته مد تهران و احياي حرفه‌اي هفته مد در ايران، لزوم مديريت چالش‌هاي فرهنگي و تبعات اقتصادي حاصل از تحريم هفته مد در ايران است. بنابراین دلسوزانه از بدنه سياست‌گذار و تصميم‌گيري درخواست مي‌شود شرايطي را براي گفت‌وگو، تعامل و رسيدن به تفاهمات نو در چارچوب هنجارهاي ملي و مذهبي فراهم كنند. در اين باره با برگزارکنندگان هفته مد و مجريان سابق کت‌واک در تهران تماس گرفتيم اما دستگاه تلفن همراه همگي يا خاموش است يا خارج از دسترس. به همين دليل سراغ برخي فعالان مصمم رفتيم که ماندن و فعاليت در ايران را به «بَه‌بَه» و «چَه‌چَه» هر کشور ديگري که چراغ سبز نشان مي‌دهد، ترجيح مي‌دهند و در دسترس بودند. دست از باندبازي برداريم ما در سه سال اخير پديده هفته مد نداشتيم و بعد از لغو مجوز هفته مد تهران، اين رويداد در ايران متوقف شد. برخي استادان دانشگاه معتقد به احياي مجدد هفته مد هستند. با توجه به اينکه در ايران کنوني، چالش هنجارهاي مختلف را داريم، چه اشلي بايد براي هفته مد تهران دنبال شود؟ محبوبه موحدي، طراح لباس مي‌گويد: من معتقدم در هر شرايطي بايد چنين رويدادها و برنامه‌هايي انجام شود. در زمانه‌اي قرار داريم که به دليل موقعيت فرهنگي ايران در منطقه، بايد موانعي که در روند برگزاري رويدادهاي فرهنگي وجود دارد، برداشته شود. اين نياز در برهه کنوني بيش از پيش وجود دارد. با اين حال، معتقد هستم که شرايط کشور ما نسبت به قبل خيلي بهتر شده و فضا براي فعاليت فعالان مد، باز شده است. شما ايران امروز را با ايران يک دهه يا دو دهه قبل مقايسه کنيد؛ متوجه گشوده‌شدن درها و بازشدن فضا مي‌شويد. نياز است که بين دولت و بخش خصوصي تعامل‌ها بيشتر شود و درباره موانع و هنجارها با هم جلسه بگذارند و طرفين حرف‌ها و نظرات يکديگر را بشنوند. اين‌طور نباشد که دولت و بدنه سياست‌گذار به صورت يک‌جانبه و دستوري اقدام به ارائه مجوز يا لغو مجوز كند و طرف مقابل بدون نقش فعال، فقط مجري اوامر باشد و به صورت فرماليته فعاليت کند. بايد اين باور وجود داشته باشد که دو طرف، دو سوي اصلي ماجرا هستند و هريک جايگاه خود را دارند و هيچ يک نمي‌توانند خلأ ديگري را پر کنند. درست است که يک‌سري از آزادي‌هاي مورد نياز طراحان و فعالان مد فراهم نشده اما با اين حال نسبت به گذشته، ميزان آزادي‌ها در انديشه و عمل و اجرا خيلي بيشتر شده است. در هتل‌هاي تهران رويدادهاي مد برگزار مي‌شود که اگر ملاحظه کنيد، مي‌بينيد که چقدر فضاي کار باز است و ممانعتي براي فعاليت وجود ندارد. درباره هفته مد هم اگر فضا به همين شکل پيش برود، هيچ مانعي وجود نخواهد داشت. به نظرم چالش اصلي عدم برگزاري هفته مد در ايران، چالش‌ها و مشکلات اقتصادي است. کساني که تعاملات دنياي مد در ايران را در چنته گرفته‌اند، متخصص اين حوزه نيستند اما پول دارند و خرج مي‌کنند. فعالان و متخصصان اصلي هم، قدرت اقتصادي ندارند و به انزوا رفته‌اند و در حاشيه قرار گرفته‌اند. به همين دليل است که رويداد هفته مد در ايران با چالش اساسي مواجه و در نتيجه متوقف شد. من قائل به حل مشکلات اقتصادي موجود در عرصه مد هستم تا متخصصان واقعي و دلسوز بتوانند گوشه‌اي از کار را بگيرند و آن را به سرمنزل مقصود برسانند. مشکلات اقتصادي است که هفته مد را دچار تعارض و توقف کرده است. نياز است که فشارهاي اقتصادي از شانه‌هاي طراحان و فعالان مد برداشته شود تا بتوانند به فضاي کار بازگردند. ساده‌ترين شوي لباس کلي هزينه بر طراحان تحميل مي‌کند. اگر نتوانيم کالکشن را شو کنيم، چطور مي‌توانيم هفته مد برگزار کنيم. ضروري است که دست از باندبازي و ارتباط‌بازي بردارند و دلسوزانه‌تر به اين حوزه نگاه کنند. حتي پاکستان و افغانستان هفته مد دارند؛ جز ايران. ترکيه هفته مد برگزار مي‌کند و بيشتر شرکت‌کنندگان آن ايراني‌ها هستند. آيا جاي تأسف ندارد؟! هفته مد سکوي پرتاب بود طراحاني که تجربه حضور در هفته مد تهران را داشتند، تداوم برگزاري اين رويداد را مثبت ارزيابي مي‌کنند و معتقد هستند اين رويداد به نوعي موجبات معرفي و شناساندن پتانسيل آنان به جامعه ايران را فراهم کرد. آزاده عسگري، طراح لباس آقايان مي‌گويد: هفته مد تهران در يک کلمه سکوي پرتاب بود. شروع فعاليت کاري من با شرکت در هفته مد تهران شروع شد و باعث شناساندن من به صنف مد و پوشاک، رسانه‌ها و به‌وجود‌آمدن تعدادي مشتري بالقوه و بالفعل شد. اين محاسن همچنان بعد از گذشت سه سال ادامه دارد و من منتظر يک اتفاق داخلي ديگر براي يادآوري دوباره خودم به مخاطبانم هستم. ادامه‌داربودن اين رويداد مي‌توانست بسيار مفيد باشد و باعث ايجاد روابط و همکاري‌ها بين دو طراح يا طراح با يک کمپاني شود. همچنين مي‌توانست امکان بسيار مناسبي براي حضور اسپانسرها در حوزه مد باشد.

در حوزه مد باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.