|

مشارکت پویای مردمی

سیدحسین مهرآوران: در شرایطی که بحران‌ها و چالش‌های اقتصادی، اجتماعی، زیست‌محیطی و اوضاع دشوار کنونی سیاسی برای مقابله با تحریم‌های روزافزون ایالات متحده، رنگ ناامیدی به فضای رسانه‌ای بخشیده و امنیت ذهنی جامعه با چالش‌هایی هرروزه دست‌به‌گریبان است؛ چه کرده‌ایم؟ آیا گفتاردرمانی و گام‌هایی که در جهت تأمین کالاهای اساسی و بهبود شرایط معیشتی طبقات فرودست جامعه برداشته شده به تنهایی کافی است؟ افول سرمایه اجتماعی که شواهد آن را در بحران ارزی شاهد بوده‌ایم معضلی است که نگاه دردمند بسیاری از استادان علوم انسانی و کارشناسان اجتماعی را متوجه خویش کرده و آیا ما در مقابل برای حفظ این سرمایه و ثبات امنیت روانی جامعه گام‌های مؤثری برداشته‌ایم؟ برای کاهش شکاف میان دغدغه‌ها/ باورهای بخشی از مسئولان با کسر قابل‌توجهی از هم‌میهنان با دیدگاه‌های متفاوت از نگاه رسمی چه کرده‌ایم و چه اقدامات مؤثری برای غلبه بر این شکاف ادراکی انجام داده‌ایم؟ آیا جز این است که راهی ماندگار به‌جز گفت‌وگوی ملی، مراجعه به آرا و خواست مردمی و مشارکت پویا و پایای آنها برای عبور از شرایط خطیر کنونی نمی‌تواند به صورتی اساسی چاره‌ساز بسیاری از کاستی‌ها باشد؟ به‌عنوان یک شهروند که دل در گرو یکپارچگی سرزمینی و فردای ایران دارد، مانند بسیاری از هم‌میهنانم، نگرانم. تکرار انتقادات دردمندانه متفکران و فعالان سیاسی، اجتماعی برای اصلاح هرچه بیشتر نحوه تعامل دولت با آرا و مشارکت مردمی و نشنیدن پاسخی درخور، راه را به سوی انزوای هرچه بیشتر آنها و جولان محدودطلبان هموار می‌کند. بالاگرفتن سطح مطالبات و انتقادات در فضای مجازی و رسانه‌های فارسی‌زبان خارجی زنگ خطری است که اکنون به گوش می‌رسد. تا دیر نشده چاره‌ای کنیم!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.