آینه
اعتماد مسئولان کاربلد نیستند، کاربلدها مسئول نیستند در گفتوگو با علیرضا بهشتی: ... در میان کسانی که در سال 1357 انقلاب کردند، افراد تحصیلکرده حضور داشتند اما واقعیت آن است که داشتن تحصیلات عالی با تجربه مدیریتی و عملیاتی متفاوت است، آنهم در یک سطح خیلی کلان مانند اداره امور یک کشور. تعداد کسانی که در آن دوران میدانستند ابعاد مدیریتی اداره کشور چیست به تعداد انگشتان یک دست هم نمیرسید. یادمان باشد که یکی از مشکلاتی که کشور در اوایل انقلاب با آن دستوپنجه نرم میکرد، فساد و ناکارآمدی گسترده دستگاههای اداری رژیم گذشته بود که پیش از انقلاب در مطبوعات نیز مطرح میشد و این سیستم فاسد و ناکارآمد به انقلابیون به ارث رسید... متأسفانه دوره کارآموزی برخی از افراد بعضا تا 40 سال که امروز باشد طول کشیده اما همچنان در اداره امور ناتوانند... با توجه به فقدان نیروی متخصص لازم برای اداره کشور، شهید بهشتی اعتقاد داشت که انقلاب ما 30 سال زود اتفاق افتاد... تا به امروز تعریف روشن و دقیقی از منافع ملی چه برای مسئولان و چه برای مردم وجود ندارد و به همین دلیل ما شاهد ملوکالطوایفی در ساختار حاکمیت هستیم... مشکل اصلی کشور آن است که مسئولان ما کاربلد نیستند و آنهایی که کاربلد هستند مسئول نیستند... در 40 سال عمر انقلاب ما کمتر شاهد پاسخگویی از این قشر بودیم درحالیکه با توجه به اسمی که برایشان انتخاب شده یکی از وظایف اصلی آنها پاسخگویی است. شغل اصلی این مسئولان آن است که رییس باشند. بارها مشاهده کردهام که برخی از این مسئولان وقتی حتی برای مدت محدودی از این گردونه ریاست خارج میشوند، دچار بحران روانی و هویتی شده و نمیدانند چه کنند. دیدهام که برخی از مسئولان خارج از سیستم رانتی که در آن کار میکنند، توانایی انجام هیچ کاری ندارند. اجازه دهید صراحتا بگویم که بخش بزرگی از مدیران ما در سطوح مختلف مسئولان رانتی هستند... دلیل اصلی آن هم این است که مدیریت کشور ما به لولههای صادرات نفت متکی بوده است؛ نفتی که تصور میشود صاحب ندارد. درحالیکه نفت صاحب دارد و صاحب اصلی آن مردم هستند... متأسفانه بخش دولتی ما بیحسابوکتاب است، درست برعکس بخش خصوصی. در بخش خصوصی هر یک هزار تومان حسابوکتاب دارد، اما این حساسیت در بخش دولتی محلی از اعراب ندارد... متأسفانه اکثر سیاستمداران ما تنها بازیای که بلد هستند، بازی حذفی است. حکومتی که اپوزیسیون عاقل نداشته باشد، قطعا دچار مشکل میشود. زمانی که در میدان سیاست بازی حذفی میکنید، با حذف اپوزیسیون عاقل، شرایط را برای رشد اپوزیسیون برانداز فراهم میکنید.
دنیای اقتصاد یک پاسخ به حملههای بیشمار مسعود نیلی: ... سیاستمداران و برخی اقتصاددانان در اصطلاح نهادگرا، از دو گزاره علم اقتصاد بیزارند: یکی رابطه بین تورم و نرخ ارز و دیگری رابطه بین نقدینگی و تورم.... مطالعات متعدد انجامشده در مورد اقتصاد ایران نشاندهنده آن است که تورم مزمن ایران، ناشی از رشد بالای نقدینگی، بهعنوان بزرگترین نارسایی نهادی اقتصاد ایران است که ریشه در کسریهای مالی عمدتا تحمیلشده از سمت نهادهای سیاستگذار، به بنگاههای تولیدکننده، بانکها و دولت دارد که نهایتا بهوسیله بانک مرکزی تأمین میشود. هرچند این کسریهای تحمیلی، با هدف خیرخواهانه سیاستمداران برای مقابله با افزایش قیمتها صورت میگیرد، اما همین کار مهمترین علت بروز تورم و ایجاد انگیزه در دولتمردان برای واردآوردن فشار به بنگاههای اقتصادی است.
آرمان جامعه با گروههای مرجع ارتباطی ندارد در گفتوگو با مقصود فراستخواه: جبر مردم ایران برای حفظ بقای خود یک نوع خستگی عاطفی، بیمیلی اجتماعی و عدم امید به آینده در آنها به وجود آورده است. بههمیندلیل نیز افقها برای مردم ایران ناپدید شدهاند... ذهن فرد ایرانی به انباری از اطلاعات تبدیل شده، درحالیکه هیچ نقشه راهی برای خود تدوین نکرده است. فرد ایرانی از همهچیز اطلاع دارد، اما دارای هوشیاری برای زیستن نیست. بههمیندلیل نمیتواند خود را تعریف کند و از نو بسازد و به خودتعیینگری و خوداثربخشی برسد... فوکویاما بهتازگی درباره ایران اظهار میکند: «در جامعه ایران تغییرات بزرگی در زمینه شهری، جمعیتی و رسانهای در حال شکلگیری است، درحالیکه ساختارها اغلب پسافتاده و ازکارافتاده است و مدلهای تصمیمگیری و ذهنی همچنان در گذشته باقی مانده است. در چنین شرایطی گروههای مرجع جدید امکان رشد و آزادی عمل ندارند و از امکانات لازم برای انتقال معانی و مفاهیم خود به جامعه برخوردار نیستند. هنگامی که جامعه نمیتواند با گروههای مرجع جدید مانند روزنامهنگاران، روشنفکران و منتقدان اجتماعی ارتباط برقرار کند و از سوی دیگر گروههای مرجع نیز نمیتوانند با جامعه ارتباط داشته باشند بهیکباره سلبریتیها و شاخهای فضای مجازی سر در میآورند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.