|

نامه سرگشاده 6 صنف خانه سینما به وزیر ارشاد درباره رئیس جدید سازمان سینمایی

گروه هنر: تصویب قانون منع به‌کارگیری بازنشستگان در دستگا‌های دولتی موجب شد مدیرانی که مشمول این قانون شده‌اند، هرچه سریع‌تر از پست‌های دولتی کناره‌گیری کنند و طبعا وزارت ارشاد هم از این قانون مستثنا نیست. مهندس محمدمهدی حیدریان، ‌ازجمله مدیرانی است که مشمول این قانون شده است. به همین دلیل وزیر ارشاد این روزها دنبال جایگزینی برای تصدی ریاست سازمان سینمایی است. با توجه به اهمیت «سینما» در ایران، شش صنف مهم زیرمجموعه «خانه سینما» - کانون کارگردانان، ‌انجمن تهیه‌کننده-کارگردانان سینما، ‌انجمن صنفی فیلم‌نامه‌نویسان، انجمن منتقدان، انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند و انجمن مدیران تولید - با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به سیدعباس صالحی خواسته‌ها و نگرانی‌های خود را درباره ریاست جدید سینما ابراز کردند. در این نامه آمده است: «جناب آقای دکتر سیدعباس صالحی، وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی، در شرایط انتخاب رئیس تازه برای سازمان سینمایی ما سینماگران بر خود فرض می‌دانیم توجه شما را به نکاتی که موجب افزایش بی‌کاری، توسعه فقر، تنزل کیفی محصولات و زمینه‌ساز انحطاط و ورشکستگی سینمای ایران است جلب کنیم و با تشریح وضع موجود ضرورت تحول در مدیریت و به‌روزرسانی در زیرساخت‌ها و حرکت در مسیری که ما را به چشم‌اندازی درخور برای سینمای ایران برساند، یادآور شویم. سانسور در تولید و ناامنی در بازار عرضه و نمایش رابطه سینمای ایران را با ده‌ها ‌میلیون مخاطب ملی و منطقه‌ای و جهانی مخدوش کرده و عملا دریافت سفارش و سرمایه از آنها را برای فیلم‌ساز ایرانی ناممکن کرده است. آزادی و امنیت بازار یعنی تولید انواع فیلم برای انواع مخاطب و معرفی فراگیر و تبلیغ اثرگذار این فیلم‌ها در رسانه ملی و عرضه و نمایش قانونی آنها در سالن‌های نمایش، شبکه‌های تلویزیونی، ویدئوی خانگی، ماهواره، اینترنت و نهادهای خدماتی نظیر هتل‌ها، بیمارستان‌ها، خطوط حمل‌ونقل جاده‌ای و ریلی، کشتی‌رانی، هواپیمایی و بازگشت بهنگام عواید آن به جریان تولید و صاحبان آثار. اما اکنون چنین بازاری وجود ندارد. سرقت و قاچاق و تکثیر و نمایش غیرقانونی فیـلم‌ها، سینمای ایران را در سالن‌های نمایش به محاصره درآورده و عمده درآمد محصولات ما را محدود به فروش بلیت در گیشه سینماهای پایتخت و معدودی شهرهای دیگر کرده و پاسخ‌گویی به تقاضای حداکثر یکی، دو‌ میلیون مخاطب را وجه اصلی همت سینمای ایران قرار داده است. به‌این‌ترتیب فیلم‌های ایرانی به محض آنکه پای خود را از سالن‌های نمایش بیرون می‌گذارند و همچون هر سینمای دیگری در هر جایی دیگر از جهان به سراغ بازار تلویزیون، ماهواره، ویدئوی خانگی، اینترنت و نهادهای خدماتی می‌روند دیری نمی‌گذرد که کلاهشــان ربوده، گوش‌شان بریده، جیب‌شان زده و دارایی‌شان به تاراج می‌رود. تبدیل‌شدن سالن به اصـلی‌ترین بازار نمایش، دست‌بالا را به صـاحبان آنها داده و عمـلا سالن‌های سینما را به زندانی با اعمـال شاقه برای جریان تولید فیلم ایرانی بدل کرده است. امروزه سینمادار هر فیلمی را که بخواهد، در هر سالنی که صـلاح بداند و در هر سـانسی که میل داشته باشد و به هر اندازه که کرمش اقتضا کند نمایش می‌دهد و حتی حاضر نیست دریافتی نقد از گیشه فروش بلیت را در همان مبدأ با صاحبان فیلم تقسیم کند و بازپرداخت سهم آنها را نسیه و به چک وعده‌دار حواله می‌دهد». در ادامه در این نامه تصریح شده است: «در این بازار آشفته که اکثر تولیـدات سینمای ایران حتی به سرمایه اولیه خود دست پیدا نمی‌کنند و اغلب با ورشکستگی مواجه می‌شوند، جریان سالن‌داری امکان اعمال سلیقه و جریان‌سازی در تولید و توزیع را نیز به دست آورده است. اتکا به ستاره‌سـالاری و بازتولید کلیشه‌های ماهواره‌ای و برنامه‌ریزی برای تولیـد و نمایش معـدود فیلم‌هایی که قرار است پرفروش شوند و رهاشدن بقیه فیلم‌ها به تاراج کف فروش و هجوم بازار سیاه و ورود سرمایه‌های مشکوک به سینما از آثار و تبعات ناگزیر این اوضاع است. سینمای ایران باید از حبس در سالن‌ها خلاص شود و در پناه حمایت‌های قانونی فضای دیداری_شنیداری کشور را که اینک در تسخیر ماهواره و بازارسیاه و انبوه واردات رسمی و غیررسمی قرار دارد، به‌نفع تولید داخلی و فیلم‌های ایرانی متحول کند. با به‌روزرسانی فناوری در صنعت سینما و اتکا به اینترنت کم‌هزینه و پرسرعت و فعال‌کردن بازار ده‌هامیلیونی وی - او - دی در بخش خصوصی، سینمای ایران می‌تواند به رقابت با منظومه‌های هنری و رسانه‌ای رقیبان منطقه‌ای و حریفان جهانی پرداخته و انبوه مخاطبان به‌تاراج‌رفته را به دامان تولید داخلی بازگرداند. حذف سانسور و روزآمدکردن همه مناسبات سرمایه‌گذاری و تولید و توزیع و نمایش و بازتعریف جایگاه هرکـدام متناسب با تحولات فناوری روز، چاره ناگزیر برای حفظ حیات و رونق بازار و اعتـلای کیفیت سینمای ایران و رقابت‌پذیرشدن محصولات آن در بازارهای منطقه و دنیاست. برقراری نظارت اصناف واقعی، نظام شفاف اطلاع‌رسانی، آنلاین‌شدن گیشه و سالن در سراسر کشور، آشتی تلویزیون با سینما و معرفی و تبلیغ و نمایش فیلم‌های ایرانی، سروسامان‌دادن به بازار ده‌ها‌‌میلیونی ویدئوی خانگی با توسعه فناوری وی- او-دی، الزام نهادهای خدماتی به خرید حقوق نمایش، احیای پژوهش‌های کاربردی، توسعه آموزش کارگاهی و پیوند آن به بازار کار، ترویج تعاونی‌های تولید و توزیع و نمایش در همه استان‌ها و برپایی جشنواره‌های ملی و محلی و قومی ازجمله ویژگی‌های چشم‌اندازیست که وطن، فرهنگ، هنر و سینمای ما استحقاق آن را دارد و امضاکنندگان زیر برای پیگیری و تحقق آن با هم‌پیمان بسته‌اند. در خاتمه برای پشت‌سرگذاشتن مشکلات گریبان‌گیر سینمای ایران، توصیه ما دست‌اندرکاران سینما، انتخاب رئیسی دردآشنا برای سازمان سینمایی است که در حل معضلات از تجارب حرفه‌ای صنوف سینمایی استفاده کند. باشد که با مشورت نمایندگان واقعی صنوف سینمایی و بدون تأثیرپذیری از اشخاص خاصی که جز منافع شخصی به چیز دیگری نمی‌اندیشند، بتوانید با انتخاب درست، سینمای ایران را در مسیر شکوفایی و اعتلا نگه‌ دارید».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.