در بزرگداشت مقام مادربزرگ
لیلی گلستان
اگر این یادداشت را مینویسم، نه بهدلیل این است که برای این کتاب مقدمه نوشتهام و نه به این دلیل که اهل کتابام، بلکه مینویسم، چون یک مادربزرگام. مینویسم چون خوشحالم از اینکه مختص ما مادربزرگها کتابی به این زیبایی منتشر شده است. این کتاب در بزرگداشت مقام مادربزرگ است. مادربزرگی که بههنگام مشکلاتمان با مامان و بابا، همیشه پناهمان بوده، همیشه طرفدارمان بوده و حق را به ما داده و بهخاطر طرفداری از ما با پدر و مادرمان درافتاده و همیشه هم در این درافتادن برنده شده و بعد از برندهشدن، رویش را به ما کرده، چشمکی زده و آغوشش را برایمان گشوده و چه آغوش گرم و نرم و خوشبویی. بعد دست به موهایمان کشیده، لپهایمان را ماچمالی کرده و... چشمانش از عشق تَر شده.
ایده ساخت کتاب بهدلیل عشق زیاده از حد صابر ابر به مادربزرگش شکل گرفت و بعد این ایده همراه با آرش صادقی در روند ساخت افتاد. در اردیبهشت 95 صابر در اینستاگرامش فراخوانی میدهد و بیهیچ تعجبی پنج هزار جواب میگیرد! از اقصی نقاط ایران جواب میآید و گزینشها شروع میشود و درنهایت صد مادربزرگ انتخاب میشوند. انتخابها که صورت گرفت، سفرها شروع شدند. میتوانم حدس بزنم که چه سفرهای دلچسبی بوده، نشستن کنار مادربزرگها و گوشسپردن به حرفهای آنها و دستور غذای خاص منطقه را از آنها گرفتن. از صابر پرسیدم کدامیک از مادربزرگها را ترجیح دادی؟ گفت هر کدام جذابیت و ویژگی خاص خودش را داشت و همهشان دوستداشتنی بودند. نمیتوانم یکی را بر دیگران ترجیح دهم. کتاب، گرافیک بسیار باسلیقهای دارد، با عکسهایی بسیار دیدنی و خودمانی و ملموس. مکان و فضای عکس همان است که بود و در زیباترکردنِ فضای عکاسی کار زیادی انجام نگرفته، و همین عکسها را صمیمیتر و دوستداشتنیتر کرده است. بهخوبی حس میشود که صابر برای ساخت این کتاب از دل و جان مایه گذاشته که حق همین است. حق است که برای مادربزرگت از دل و جانت مایه بگذاری. (امیدوارم نوهام این نوشته را بخواند!). من از طرف تمام مادربزرگها از صابر ابر بهدلیل ساخت این کتاب زیبا، تشکر میکنم. واقعا دستمریزاد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.