آب و دلار
امید بزرگحداد
این روزها در هر محفل و مجلسی بین دوستان، آشنایان، خانواده، همکاران و... یک موضوع داغ بحث دلار است. در این میان، بعضا تصمیم میگیریم که کمی دلار بخریم و پسانداز کنیم؛ یا برای روز مبادا یا به امید فروش آن با قیمت بالاتر و کسب سود بیشتر. خیلی خوب است که با این همه دقت وضعیت اقتصادی را دنبال میکنیم، اما جالب است که بهندرت حرفی از وضع آب و قیمت آن و... میزنیم. واقعا چرا اینگونه است؟ آیا آب در زندگی ما اهمیت کمتری از دلار دارد؟ آیا فکر میکنیم که وضعیت بحران آب اینقدر که میگویند بحرانی نیست؟ آیا تصور میکنیم که همانگونه که خدا به خیر گذرانده و تاکنون سپری شده و مشکل آبی نداشتهایم، هیچوقت نخواهیم داشت؟ آیا زنگ خطر بحران آب را نمیشنویم؟ آیا وضعیت آثار بیآبی را نمیبینیم؟ آیا میپنداریم که ما تافته جدا بافتهایم و بحران آب گریبانگیر ما نخواهد شد و کمبود و بحران آب فقط مخصوص آفریقاست؟ آیا خیالمان راحت است که اگر آب کم شد، متولیان آن یک فکری به حالش میکنند؟ آیا پشتمان به دلارهایمان گرم است و تصمیم داریم که در زمان بیآبی با همان دلارهایمان که پسانداز کردهایم، آب بخریم؟ به هر دلیل که در مورد آب غفلت میکنیم باید به خاطر داشته باشیم که در صورت قحطی آب، حتی دلارهایمان نیز نمیتواند به ما کمکی کند. وقتی آب نباشد نه کاری از دست دلارهای اندوختهمان برمیآید و نه کاری از دست متولیان آب. آن روز دیگر حتی اگر در همه مناسبتها نیز از آب صحبت کنیم و وضعیت آن را دنبال کنیم، نه میتوانیم کاری کنیم و وضع را بهتر کنیم و نه مثل دلار میتواند برایمان سودآور باشد. ما میمانیم و یک مشت دلار و یک شهر بیآب. اگر آبی هم در بساط شهر باشد دیگر نمیتوان مثل دلار اگر گران شد، آن را نخرید؛ در هر صورت و با هر قیمتی باید خرید و به زندگی ادامه داد. حال اگر این آب در دست آبخواران نیز بیفتد که دیگر هیچ؛ آن روز است که بعید نیست مافیای آب هم راه بیفتد. چهبسا شاهد قاچاق آب، بازار آب، بانک آب، اختلاس آب، آبشویی و مؤسسات اعتباری آب و... هم باشیم. طبیعی است که هرچه قیمت نداشته باشد، ارزش پیدا نخواهد کرد. اگر چندی پیش با قیمت یک دلار میتوانستیم هزینه آب یکبار استحمام یا شستوشوی خودرو را بپردازیم، اکنون با قیمت یک دلار میتوانیم یک استخر آب را پر کنیم. اگر قبلا هزینه آب برای شستوشوی حیاط بیش از جارو بود اکنون برعکس است. با این قیمت آب، وضعیت بحران آب در آیندهای نهچندان دور اصلا دور از ذهن نیست؛ یا باید قیمت جارو پایین بیاید یا قیمت آب بالا رود. با این قیمت آب این من و شما هستیم که ضرر میکنیم و باید بهای بحران آب آتی را بدهیم. کشاورز، صنعتگر و شهروند مسرف و سودجویی که بدون توجه به ارزش آب آن را برداشت میکند و به مصارف غیرمنطقی میرساند، مقصر است. اما عامل اصلی این فاجعه، تصمیمگیرانی هستند که برای آب قیمت نمیگذارند تا همه کشاورزان، صنعتگران و شهروندان ضمن توجه به ارزش و قیمت واقعی آب، آن را بهگونهای که ارزشآفرین و مولد باشد، مصرف کنند و نه برای هر نوع کشت و تولید و مصرفی.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.