|

محبوبه بیات: سعید کنگرانی قربانی شهرت شد

سعید کنگرانی، بازیگری بود که در کل بازی‌های زیادی نداشت، اما نامش از همان جوانی بر سر زبان‌ها افتاد. حسن فتحی، کارگردان سینما و تلویزیون، به مناسبت درگذشت سعید کنگرانی که سابقه همکاری با هم را در فیلم «ازدواج به سبک ایرانی» داشتند، نوشت: سعید کنگرانی هم رفت؛ با دنیایی آرزو و امید سرشکسته و سرخورده برای بازگشت به سینما، که با خود به آخرت برد! روح رنجور و دردمندش قرین آرامش باد. سعید کنگرانی بعد از 16 سال دوری از سینما در سال 83 با فیلم «ازدواج به سبک ایرانی» به سینما بازگشته بود. داریوش ارجمند که با هم در این فیلم همبازی بودند، هم در نشستی درباره کتابش از کنگرانی به‌عنوان جواهری نام برد که در این سال‌ها از دست داده‌ایم امامهدی گلستانه، کارگردان که قرار بود سعید کنگرانی پس از ۱۴ سال دوری از عرصه تصویر، در سریال نمایش خانگی «رقص روی شیشه» به کارگردانی او نقش‌آفرینی کند، می‌گوید: «کنگرانی سالم بود و بازی آقای کنگرانی متأسفانه هنوز در سریال شروع نشده بود و قرار بود ایشان از هفته آینده مقابل دوربین بروند، اما با تأثر و تأسف این اتفاق افتاد. قرار بود تست گریم و لباس هفته آینده انجام شود و بعد هم ایشان بازی‌شان را شروع کنند. ایشان هیچ بیماری قبلی‌ای نداشتند و صحیح و سلامت بودند». کنگرانی اخیرا در تئاتری به نام «نیرنگ اورنگ» در تماشاخانه سنگلج روی صحنه رفت. در ادامه با محبوبه بیات، بازیگر که هم‌اینک ساکن فرانسه است و با کنگرانی در فیلم «در امتداد شب» هم‌بازی بوده، گفت‌وگو کرده‌ایم که می‌خوانید.

نظرتان درباره سعید کنگرانی چیست؟ سعید و امثال سعید قربانی شهرت بادآورده می‌شوند، صرفا به‌خاطر چهره خاص بازیگر نیستند، خودشان هستند و این‌چنین هدف هنرمندانه و ذات هنر را دارا نیستند. آنها به‌زودی غرق در ظواهر این محیط می‌شوند. دانش این هنر را ندارند، بنابراین هدفی جز شهرت و پول ندارند و درگیر حاشیه می‌شوند؛ به‌خصوص خوش‌گذرانی‌های خاص. بارها به او تذکر دادم کتاب بخوان، یاد بگیر، گوش نکرد. مست پیروزی‌شدن ... و سقوط‌کردن! لازمه این نوع نگاه به حضور به ظاهر هنر است. متأسفانه کمبود‌های کودکی و در مسیر درست قرارنگرفتن باعث می‌شود که قربانی شود و فقط سعید هم نیست که قربانی می‌شود. این روزها ناظر حضور خیلی‌ها هستیم که بدون شناخت از هنر قربانی این محیط می‌شوند. به‌هرتقدیر هنوز تماشاگران دایی‌جان ناپلئون، در امتداد شب، دایره مینا و سرایدار از او خاطره دارند. این خاطره دلیلش چه می‌تواند باشد؟ کارها به‌طورکلی خوب بوده، قصه خوب و کارگردان خوب و تیم خوب برایش ‌شانس آوردند. اینکه در کنارشان قرار بگیری؛ سینما به‌خصوص به فرصت‌ها خیلی مربوط است. آیا خود کنگرانی هم استعداد و بضاعتی داشته که در این داستان و هدایتگری‌های خوب بدرخشد؟ نه متأسفانه، یک پسر زیبا بود که مورد توجه قرار گرفت. شاید به دلیل شباهت به آلن دلون. یعنی مثل محمدرضا گلزار و... فقط زیبایی عامل موفقیتش بوده است؟ بله، کاملا مثل گلزار... سینمای امروز هم غرق فساد است، ولی این نسل از ما زرنگ‌تر و کاسب‌تر است، کارش به فقر نمی‌کشد. آیا در این سال‌ها نباید کار می‌کرد، چون پیش از انقلاب هم درکل کارهایش به شمار دو انگشت هم نمی‌رسید؟ خودش رفت آمریکا، کسی کاری با او نداشت! تو کار حسن فتحی؛ «ازدواج به سبک ایرانی» خیلی بد بازی کرد. اینها به‌خاطر گیشه و مشتری‌های جوان دنبالش بودند. اما بعد از ازدواج به سبک ایرانی، کار فتحی، دیگر به او فرصت بازی ندادند، چرا؟ بله، البته مثل او زیاد هستند. چرا که نه؟ ولی اصلا چرا دوستان حرفه‌ای ما فرصت قربانی‌شدن را به این دوستان می‌دهند و هنرمندها ناشناخته می‌مانند. آیا چهره فقط در زیبایی ظاهر است، همه دخترها و پسرها قربانی جیب تهیه‌کننده می‌شوند، چرا. حالا با همه انتقادات وارد از نظر شما، سعید کنگرانی امتیازی هم داشت؟ متأسفانه گیاهی بود کاملا معمولی... . این نام قصه‌ای از جواد مجابی است. متأسفم که سعی نکرد از فرصتی که برایش ساخته شد استفاده درست کند، ولی استعداد یادگرفتنی نیست، ذاتی است. هنرمند خاص است و فقط در اندیشه مشخص می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.