|

کدام جناح به مرخصي برود؟

احمد شيرزاد . فعال سياسي

مدتي است در گفتمان رئيس‌جمهور نوعي گلايه و طرح شکايت از جناح‌هاي سياسي مطرح مي‌شود ناظر بر اينکه به دليل شرايط و مقتضیات خاصي که در تنش با غرب، به‌ويژه آمريکا ايجاد شده است، جناح‌ها مدتي سربه‌سر دولت نگذارند يا به خانه بروند و استراحت کنند. مخالفت با رئيس‌جمهور، به‌ويژه از سوي اصولگرايان در اين سال‌ها جريان داشته است و روحاني در سال 96 با نامزد اصلي جناح اصولگرا به رقابت پرداخت و رئيسي را ناکام گذاشت. در اينکه در بين دو جناح اصولگرا و اصلاح‌طلب، جناح اصلاح‌طلب حامي و اصولگرايان رقيب دولت بوده‌‌اند ترديدي نيست. مسئله اينجاست که چرا رئيس‌جمهور با لحن مساوي و برابر درباره کارشکني جناح‌ها سخن مي‌گويد، درحالي‌که بهتر مي‌داند اين اعتراضات يا چوب لاي چرخ گذاشتن‌ها و تحريکات عليه دولت از سوي اصلاح‌طلبان نبوده است. البته بخشي از نيروهاي سياسي و فرهنگي عموما خارج از کشور که هيچ‌يک از جناح‌ها و دولت را به رسمیت نمي‌شناسند،منتقد کليت ساختار در رسانه‌هاي اجتماعي يا شبکه‌هاي ماهواره‌اي هستند، اما نمي‌توان آنها را به هيچ‌يک از دو جناح کشور نسبت داد. اگر واقعا رئيس‌جمهور با يک جناح سياسي مسئله دارد، نيازي به استفاده از کلمات کلي براي مصون‌ماندن از حملات احتمالي نيست. درعين‌حال نگاه ابزاري به جريان‌هاي سياسي با هر مرام و مسلکي که دارند، در قاموس روحاني که ما به او رأي داديم، نبود.

اينکه فردي مدعي باشد در زمان انتخابات، مقتضياتي در کشور وجود داشته که حضور احزاب و جناح‌ها را ضروري کرده و اکنون اين مقتضيات عوض شده و کار تشکيلاتي و سياسي تعطيل شود، خلاف يک جامعه و دولت مدرن است که بر پايه رقابت انتخاباتي و پارلماني شکل مي‌گيرد. نهادهاي قانوني در ايران عمدتا برآمده از همين رقابت دو جناح اصلي کشور هستند. اين نگاه به اين معناست که جناح‌هاي سياسي، فقط در زمان انتخابات فعال شوند، براي ايشان ستاد بزنند، ميتينگ برگزار کنند، ورزشگاه آزادي و ورزشگاه‌هاي استان‌ها را پر کنند تا شور انتخاباتي ايجاد شود و دکتر روحاني براي آنان سخنراني کند، مردم رأي بدهند و بعد از آن، احزاب به خانه بروند و استراحت کنند تا انتخابات بعدي! مرحوم آيت‌الله هاشمي نيز در دوران مسئوليت، معتقد بود شخصا به اندازه کافي سياسي است و نيازي نيست کابينه سياسي باشد، اما در دهه آخر عمر دريافت اين مسئله؛ يعني نظارت احزاب بر قدرت، نيازمند رفتار دائمي و مستمر است. احزاب و دو جناح سياسي کشور، بخشي از زندگي مدرن و جامعه مدني امروز براي نظارت بر دولت و ساير ارکان کشور هستند که البته اين نقش، جدي گرفته نمي‌شود. آنها به اندازه لازم در مضيقه قرار دارند و نيازي به اين نوع نواختن‌ها نيست. اتفاقا وظيفه هر دولتي، به‌رسميت‌شناختن جناح مقابل خود است. اصولگرايان در مواردي، مرز انتقاد و رفتارهاي ايذايي عليه دولت را برداشته‌‌اند، اما همين جريان در صورت برطرف‌کردن نقص نگاه خود به کار تشکيلاتي، مي‌تواند منتقد صادق دولت باشد. در همه دنيا اپوزيسيون وظيفه ارزيابي نواقص دولت مستقر را برعهده دارد. رئيس‌جمهور ديروز در جشنواره شهيد رجايي از لزوم شفافيت سخن گفت. فردي که مدافع شفافيت است نمي‌تواند از واژه‌هاي مجهول براي بيان نظرات خود استفاده کند و همه را به يک چشم ببيند. اصلاح‌طلبان در سال‌هاي 92 و 96 بر اساس شرايط کشور، به گزينه حمايت از روحاني رسيدند و از اقدامات درست آن در مقابل حملات تخريبي حمايت کرده و تاوان آن را نيز در شعارهاي اعتراضات دي‌ماه و فضاي مجازي مي‌پردازند، اما هيچ‌گاه در انتقاد از اقدامات نادرست دولت، زبان الکن نخواهند داشت. اصلاح‌طلبان امروز به تنها چيزي که احتياج ندارند، بيان ابهام‌آميز از سوي نامزد مورد حمايت خود درباره به‌مرخصي‌رفتن جناح‌هاست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.