ذبح فرهنگی سمپادیها
بتول زمانی . معلم
یک بار در کودکی شاهد ذبح گوسفندی بودم؛ با تعجب از پدرم پرسیدم: بابا همه حیوانها را اینجوری سر میبرند؟ جواب داد: بله مگر اینکه حیوان خیلی بزرگ و پرزور باشد. سؤال بعدی من این بود که اگه قوی و پرزور باشد، آنوقت چه کار میکنند؟ بابا پاسخ داد اگر چندنفری حریف نشوند که آن را بخوابانند و دست و پاهایش را ببندند معمولا به یکی از رگهای حیوان کاردی میکشند؛ بر اثر این کار و خونریزی زیاد حیوان بیحال شده و آماده بستهشدن دست و پا خواهد شد. این روزها بخشنامه ساماندهی نیروی انسانی همان تیغی است که بر رگ مدارس سمپاد کشیده شده است و سبب ازحالرفتن این موجود قدرتمند خواهد شد. قصهای که در بهمن ٩٦ آغاز شد و با شعار حذف استرس در مدارس موجی به راه انداخت اما اغلب به نتیجه آن پرداخته نمیشد. کمکم موضوع مشخص شد؛ هدف حذف مدارس سمپاد بود. با تحرکات شکلگرفته توسط والدین و دانشآموزان و دانشآموختگان و ورود برخی نهادهای حاکمیتی این موضوع متوقف شد اما این پایان ماجرا نبود. مرحله بعدی برگزاری آزمون ورودی پایه هفتم بود که طی یک اتفاق عجیب مرکز ملی استعدادهای درخشان که متولی اصلی برگزاری آزمون است، کنار رفت و به گفته فاطمه مهاجرانی «یک تیم متخصص» طراحی آن را بر عهده گرفتند! معنی تیم تخصصی اکنون برای ما کاملا مشخص است. هیچکدام از این ضربهها نتوانست این موجود قوی را از پای در بیاورد اما این بار به بهانه کمبود نیروی انسانی و واژه همیشگی عدالت آموزشی در بخشنامه ساماندهی نیروی انسانی مدارس سمپاد مثل مدارس عادی در نظر گرفته شده است و به همین دلیل همه عوامل اجرائی خود را از دست خواهد داد. این همان تیغی است که بر رگ این موجود قوی کشیدند تا آرام و بیصدا از خون انگیزه و ایده خالی شود و وزارت محترم آموزشوپرورش به «عدالت آموزشی» مورد نظرش برسد. آنچه نگاشته شد به هیج عنوان سیاسی نیست و روايت معلمی دلسوخته است که اثر مدارس سمپاد بر جامعه آموزشی را دیده است. امیدوارم پس از ذبح این موجود قوی و مؤثر ساکنان وزارتخانه به سایر امور و وظایف بپردازند و در بقیه موارد نیز به همین اندازه پشتکار داشته باشند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.