مجلس و مشابهش
پوریا عالمی
پروانه سلحشوری دیروز طوری نطق در مجلس کرد که ما اول فکر کردیم چي شد. چرا؟ چون سالهاست چنین نطقهایی برای ما ایرانیان ژانر تخیلی محسوب میشود.
درواقع طوری شده که ما گلابی میبینیم یاد مجلس میافتیم. چون در عکس منتشرشده آن نماینده دانشمند گلابیهایش را برده بود در مجلس و داشت میخورد.
ما ولی کاری با حرفهای پروانه سلحشوری و غلامرضا حیدری نداریم. مسئله ما این است که این دو نماینده دارند توقع ما را از باقی نمایندهها میبرند بالا و این غیراخلاقی است.
از طرفی به ما میگویند همین دوتا نماینده را بچسب و ول نکن که از سرمان هم زیاد است! دفعه پیش هم میگفتند مطهری و محمود صادقی را سفت بچسبید.
ما هم موافقیم. درواقع انتخابات مجلس برای ما دقیقا مثل خرید از میوه و ترهبار است! یعنی نه ما تعیین میکنیم میوه چی بیاورند، نه تعیین میکنیم از کجا بیاورند، نه تعیین میکنیم چند بدهند، نه اجازه داریم سوا کنیم! و همهچیز درهم است.
یا انتخابات مجلس و فهرست امید برای ما مثل سبزیخوردن خریدن است. دوساعت باید پاکش کنی و نصفش را بریزی دور و باقیش هم گلولای است، تهتهش شاید دوتا سبزي خوب گیر آدم بیاید و خلاص.
جمعبندی
سوفیا... عشقم... عشق هم مثل میوه و ترهبار است و سواکردنی نیست؛ یعنی باید کلی میوه گاز بزنی تا یک میوه خوب گیرت بیاید!
عاشق کرموی تو؛ میدون دوم
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.