|

نه به دلفیناریوم

سپهر سلیمی

بشر همواره تلاش کرده است طبیعت و اجزای آن را به خدمت خود دربیاورد. بخشی را به‌عنوان مسکن، بخشی را برای سوخت، یکی را برای غذا و در نهایت بخشی از طبیعت و حیوانات را برای تفریح و خوش‌گذرانی. دلفیناریوم یکی از جدیدترین انواع تفریحات خودخواهانه بشر است که از سال 1938 و با اسارت و نمایش انواع دلفین‌ها و چند پستاندار دریایی دیگر در جهان گسترش پیدا کرده است. فعالیت دلفیناریوم‌ها همواره با مخالفت جدی حامیان حقوق حیوانات در جهان روبه‌رو بوده است. تلاش حامیان حقوق حیوانات به ممنوعیت، حذف برخی گونه‌ها یا وضع قوانین سخت‌گیرانه برای دلفیناریوم‌ها در برخی ایالات آمریکا و کشورهایی نظیر کاستاریکا، کرواسی، مکزیک، قبرس، یونان، هندوستان، سوئیس، انگلستان، نروژ، برزیل و تعدادی کشور دیگر منجر شده است. سالانه بیش از 20‌ هزار دلفین و نهنگ کوچک در خلیج تایجی ژاپن سلاخی می‌شوند که در این میان زیباترین آنها برای فروش به دلفیناریوم‌ها انتخاب می‌شوند. فیلم مستند The Cove که اسکار بهترین فیلم مستند را هم گرفته، به شرح ماجرای غمگین و وحشتناک تجارت دلفین‌ها می‌پردازد؛ تجارتی که دلفیناریوم‌ها بخش مهمی از گردش مالی آن را تأمین می‌کنند. دلفین‌ها یکی از باهوش‌ترین موجودات دنیا هستند؛ برای مثال این حیوانات لهجه دارند، همدیگر را با اسم صدا می‌زنند و درک کاملی از شرایط محیطی و خانوادگی خود دارند. دلفین‌هایی که از خانواده خود جدا می‌شوند تا آخر عمر عزادار و دلتنگ خانواده خود هستند. همچنین استرس ناشی از بودن در شرایط اسارت باعث می‌شود همواره به این حیوانات داروهای ضد اسید معده داده شود. حال جداکردن چنین حیوان باهوشی از زیستگاه اصلی، اسیرکردن و وادارکردن به اجرای نمایش برای تفریح انسان‌ها اوج حیوان‌آزاری و تجاوز به حقوق حیوانات است. دلفین در شرایط عادی 50 و گاهی 90 سال زندگی می‌کند، اما در شرایط اسارت به دلیل شرایط بد زیستی و اسارت حداکثر تا 25 سال عمر می‌کنند. مانند حیوانات سیرک‌ها، دلفین‌ها برای یادگیری نمایش‌ها تحت فشار جسمی و تغذیه‌ای قرار می‌گیرند. یکی از توجیهاتی که برای ساخت یا فعالیت دلفیناریوم‌ها گفته می‌شود این است که به دلیل آسیب‌های اجتماعی و نیاز به تفریح باید به سمت ساخت چنین بناهایی برویم! بلیت‌های 50‌ هزار تا 60 ‌هزارتومانی دلفیناریوم‌ها نشان می‌دهد آنها مکانی در خدمت دهک‌های بالای اقتصادی هستند. بنابراین نه‌تنها به حل آسیب‌های اجتماعی کمکی نخواهند کرد که می‌توانند ابزاری باشند برای بروز اختلاف طبقاتی در جامعه. کاهش اختلاف طبقاتی و افزایش عدالت اجتماعی یکی از آرمان‌های کوشندگان اجتماعی در سراسر جهان است؛ آرمانی که وجود مکان‌هایی مانند دلفیناریوم آن را به خطر خواهد انداخت. مجموعه این موارد باعث شده که دلفیناریوم یا پارک دلفین به یکی از مراکز و مظاهر حیوان‌آزاری در سراسر جهان تبدیل شود؛ نشانه‌ای از استثمار حیوانات توسط انسان‌ها و بهره‌برداری منفعت‌طلبانه برای ساعتی لذت. تلاش‌های حامیان حقوق حیوانات برای تعطیل یا محدودکردن این اماکن در سراسر جهان هر روز گسترده‌تر از پیش می‌شود و این تلاش‌ها تا رهایی آخرین دلفین ادامه خواهد داشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.