|

فرصت‌هايي که باقي مانده‌اند

صالح نقره‌کار- حقوق‌دان

عمل به وعده‌ها مهم‌ترين وظيفه يک رئيس‌جمهور است. در نگاه بخش کثيري از شهروندان که از کاستي‌هاي اقتصادي رنج مي‌برند، گفتن از حقوق شهروندي جز يک ژست فانتزي که نمکي بر زخم نداشته‌هايشان مي‌زند، بيش نيست. تأمين امنيت، تقويت آزادي‌هاي مصرح در قانون، مبارزه با فساد موردي يا سيستماتيک در شريان‌هاي مختلف، تضييع بيت‌المال، شنيدن صداهاي منتقد حتما وعده‌هايي هستند که از ياد نبرده‌ايم. داشتن غم نان و آبروي مردم، کوتاه‌کردن دست ناپاکان در جيب بيت‌المال، حفظ حقوق بيوه‌زنان، يتيمان و محرومان، برخورد با مديران بي‌انگيزه و ناتوان در شرايط عسرت بخش عظيمي از مردم، موضوعي است که نيازمند شفاف‌سازي در نظام تصميم‌سازي کشور است. بر‌اساس قانون و مردم‌سالاري، مسئولان در همه سطوح بايد خود را پاسخ‌گو و مسئول بدانند. به جاي سياه‌نمايي دوران گذشته و مشغول‌شدن در عيب‌جويي قدما، به فکر کار ايجابي و بازکردن گره‌ها و به جلو هدايت‌کردن کشتي توفا‌ن‌زده در دوران متلاطم باشند. با سامانه شفافيت و پاسخ‌گويي به مردم، مصائب زيرپوستي به دقت رصد مي‌شود و با کمک‌گرفتن از افکار عمومي که در رسانه‌هاي اجتماعي و فضاي رسمي جامعه حضور دارند، مي‌توان بي‌رودربايستي به فکر اتخاذ راه‌حل مؤثر بود. تبعيض و نبود شايسته‌سالاري، تلاش براي رانت‌طلبي و نابرابري، سم مهلک نشاط عمومي است. بايد مردم را از هر ايده و عقيده و قوم و مذهب، صاحب ايران دانست؛ يعني حق انتخاب مردم محفوظ و فرصت تغيير و چرخش زمامداران فراهم شود و از امکانات عمومي نه در خدمت حزب و قبيله خاص که در راستاي تمشيت زيست شايسته همگاني بهره گرفته شود. سياست خارجي ايران ظرفيت آن را دارد که براي بهترشدن وضعيت مردم و ارتقا و بازيابي اعتبار و حيثيت مردم به کار گرفته شود. نبايد فرصت‌هاي بين‌المللي را ضايع کرد. در همين راستا بايد از خبرنگار و روزنامه‌نگار و ناشر حمايت شود تا آگاهي‌افزايي، گردش آزاد اطلاعات و شفافيت در کشور نهادينه شود. باید مديريت را پشت ديوار شيشه‌اي به شيوه‌اي قرار داد که مردم محرم تلقي شوند. همين چرخش، کم دستاوردي است؟ دولت مي‌تواند همچنان مؤثر عمل کند. اگر تکليف شرکت‌هاي شبه‌دولتي که عامل انحصار و مفسده هستند، يکسره شود، کم اتفاقي است؟ اينکه مناسبات رانت‌جويانه و ناشفاف و خلوتکده‌هاي ذي‌نفعان سوداگري که منافع ملي را قرباني مقاصد فردي و مفسدانه مي‌کنند، جمع شود کم موهبتي است؟ بازکردن فضاي رقابت براي بخش خصوصي و حذف رقيبان ناهمدل و دلالان مخل توليد ملي و شکوفايي و رونق اقتصادي که با واردات بي‌مبنا، چرخ توليد کشور را فشل کردند، کم است؟ کوتاه‌کردن سايه آنها که با تکاثر و زياده‌‌خواهي و ثروت‌هاي رانتي يک‌شبه، وضعيت اشتغال را زمينگير و به‌ازاي پرکردن جيب خود، موجبات خالي‌شدن سفره کارگران را فراهم کردند، کم دستاوردي است؟

بايد حقوق کارگر و محيط زيست و ناقد و کنشگر مدني پاس داشته شود. بازار سرمايه و بانک و اعتبار بانکي نه براي قدرتمندترشدن سوداگر؛ بلکه براي آباداني و توليد و ارزش افزوده و رشد ناخالص ملي و تزايد نرخ اشتغال جوانان به کار گرفته شود. بايد به‌حق بر آگاهي و مبارزه با فساد و حتي اعتراض به شيوه زمامداري حرمت گذاشته شود. دولت بايد انحصارشکن و تماميت‌خواه‌ستيز باشد، همبستگي و الفت عمومي را مغتنم شمرده و موانع را برطرف کند و گره‌هاي بازنشده سال‌هاي اخير به‌ویژه حبس و حصرها را به دست تدبير باز کند. تاريخ آينه سنت‌هاي نکويي است که رجال مؤمن و وطن‌دوست بنا نهاده‌اند. اين گوي و اين ميدان.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.