یک دیالوگ معمولی عاشقانه در تابستان ۱۳۹۷
پوریا عالمی
سوفیا توی موبایلش بالا و پایین میرود و میگوید: گوش میدون دوم... ببین احکام دانشجوها و افرادی که رفته بودند در خیابان یا در دانشگاه بودند، آمده. میگویم: خب؟ میگوید: این دانشجوها چون رفتند دانشگاه قصه شده؟ مگر دانشگاهرفتن جرم است؟ میگویم: نه خب. ولی دیماه بود. مثل تیرماه. میگوید: پس تیر و دی مشکل دارد؟ این خیلی گرم است و آن خیلی سرد. میگویم: نه. اصلا نه تیر و دیماه مشکل دارند، نه دانشگاهرفتن مشکل دارد... باید توجه کنی که اینها دانشجو بودند. میگوید: یعنی دانشجوبودن مشکل دارد؟ میگویم: کلا که نه، ولی حواست باشد این دانشجوها نگران جامعه بودند. میگوید: واااای... میخواهی بگویی جامعه مشکل دارد؟ میگویم: نه... نه... کارگران مشکل دارند، دانشجوها هم اعتراض کردند. میگوید: یعنی مشکل از کارگران است؟ میگویم: نه بابا... کارگران مشکل بيكاری دارند. میگوید: یعنی از سر بيكاری اعتراض میکنند؟! میگویم: نه عزیزم... چون مسئولان پاسخگو نیستند. میگوید: مسئولان اینها را بيكار کردند؟ میگویم: مستقیم مستقیم که نه... ولی خب کارخانهها روی هوا هستند. مسئولان هم هوایی میزنند. میگوید: یعنی مشکل هوایی است؟ میگویم: نه گلم... مشکل هوایی نیست، زمینی است! بگذار برایت توضیح بدهم. نصف اینها که اعتراض دارند کارشان را از دست دادهاند. نصفی هم اصلا کار ندارند و کار میخواهند. میگوید: چرا کار ندارند؟ دولت و شهرداری که توی این 10، 20 سال گذشته هزاران نفر را استخدام کردند. میگویم: خب دیگر یک مرحلهای داریم به اسم «گزینش»، اگر توی آن قبول نشوی، استخدام نمیشوی. میگوید: خب توی گزینش چی میپرسند؟ میگویم:خیلی چیزها...؛ مثلا میپرسند دانشگاه رفتهای یا نه؟ میگوید: اگر بگویی نرفتهای، استخدامت میکنند؟ میگویم: نه دیگر. باید بگویی رفتهام. میگوید: تو که گفتی اگر کسی رفته باشد دانشگاه برایش قصه میشود. میگویم: مغز من را رونمایی کردی. میشه لطفا بس کنی؟ میگوید: یعنی میگویی مشکل منه؟ خاکتوسرت. مشکلات مملکت را هم میاندازی گردن من؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.