آقای روحانی! چایتان سرد نشود
رئیسجمهور باید تمایزی میان میراثی که نمیتوان از آن عبور کرد و علل ساختاری وضعیت موجود را روشن کند. میراث گذشته، به معنای استیصال و عدم تدبیر برای عبور از آن با توجه به گذشت زمان زیادی از آن دوره تعبیر خواهد شد، بهجای آن، رئیسجمهور باید از بیماریهای ساختاری اقتصاد - فارغ از اینکه میراث کدام گروه و دولت است- سخن بگوید و اعلام کند کارهایی برای درمان آن انجام شده و ناتمام یا بینتیجه باقی مانده است، زیرا حل مسائلی ازایندست نیازمند همکاری و عزم واقعی همه قوا و گروههای درون حاکمیت است. برای حل مسائل اقتصادی، تغییر در رویههای سیاسی و اقتصادی پیشین ضروری است و دولت روحانی گاهی هزینههای این تغییرات را داده است. سخنگفتن از میراثِ گذشته، موضعی ناکارآمد است، اما بیان تغییرات ضروری در رویههای گذشته که هزینههایی در بر داشته، ضروری است؛ برای مثال، رئیسجمهور باید این نکته را بهصورت شفاف بیان کند که تغییر لازم و ضروری در رویههای صندوقهای مالی و اعتباری، بحرانهایی را در سیاستهای پولی به وجود آورد. ایستادگی در مقابل فساد و رانتهایی که در گذشته رواج داشته نیز هزینههایی برای رئیسجمهور و دولت داشته است، این معنای متفاوتی از درماندگی در مقابل بحرانهای گذشته دارد و بیان هزینههایی است که عبور از بحرانهای گذشته بر دولت تحمیل کرده، تمایز قائلشدن میان این دو در بیان رویکردها و اقدامات درباره هریک از سؤالها ضروری است. رئیسجمهور از عزم جدی دستگاه دولت برای سازگاری با شرایط جدید و توان عبور از آن یا از باور به ادامه روند پیشین دستگاه دولت سخن خواهد گفت؟ موضع رئیسجمهور در توضیح کنترل اوضاع و ایجادنشدن تشنج در بازار نباید به انکار «وضعیت جدید» منتهی شود. وضعیت جدید در تعاملات بانکی، در محدودیتهای سرمایهگذاری خارجی و در بهرهبرداری از منابع زیستمحیطی و انرژی باید به رسمیت شناخته شده و ضروریات مربوط به این وضعیت جدید و علل پیدایش این وضعیت توضیح داده شود و خطاب به مردم، مجلس و سایر قوا گفته شود که عبور از این وضعیت، نیازمند تغییر شرایط کنونی و تغییر شرایط داخلی برای عبور از بحرانهای خارجی است، تغییرات کابینه که انجام شده یا در راه است نیز در همین راستا توصیف شود. در مقابل این رویکرد، معمولا شیوهای از توجیه و توصیف اوضاع به شكلي مطلوب در اولویت قرار میگیرد که نیاز به آرامش و عبور مقاومتی از وضعیت را ضروری میداند، به نظر میرسد این شیوه دیگر پاسخگوی تنش اقتصادی پدیدآمده و سرمایه اجتماعی کاهشیافته در محیط اجتماعی جامعه نیست. منابع زیستی و اجتماعی تغییر پیدا کرده، نگرانی طبیعی است، اما دولت و جامعه نیز در حال تغییر است، پس میتوانیم امیدوار باشیم! این چیزی است که جامعه برای نجات از ناامیدی به آن نیاز دارد. آنچه در این نوشتار مد نظر بود، توجه به شرایط ویژه کشور و فرصتهای محدود و مغتنم گفتوگوی رئیسجمهور در شرایط کنونی است. از این فرصتها باید بهخوبی و با تغییر رویکرد رئیسجمهور به گفتوگو با مردم یا نمایندگان مردم به ایجاد فضای جدیدی متناسب با ویژگیهای جدید حاکم بر کشور بهرهبرداری شود تا اصل منافع ملی مقدم بر هر اصل سیاسی دیگری مورد توجه ملت و دولت قرار گیرد. فارغ از اقداماتی که دولت در عرصه ملی و بینالمللی انجام میدهد و گزارش این اقدامات به مجلس و مردم، باید در نظر داشت که جامعه درحالحاضر تشنه همدلی و احساس نزدیکی و درک شرایط ویژه از سوی رئیسجمهور و اعلامِ تغییر رویکرد و روش مجموعه قوا در مواجهه با شرایط جدید است. بدون این همدلی و عزم جدی برای تغییر، هر عددی بیمعناست و هر برنامهای برای رسیدن به هدف، طولانی و دور است، جامعه تشنه شنیدن صدایی است که صدای نارضایتی مردم را شنیده است، آقای رئیسجمهور مواظب باشید، چایتان سرد نشود! *کارشناس مرکز بررسیهای استراتژیک ریاستجمهوری
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.