آینه
اعتماد نه به «تبعيض» و «تحقير» عباس عبدي: تحقير و تبعيض دو عامل ويرانگر جامعه و ثبات آن هستند. هنگامي كه دوم خرداد بهعنوان يك حركت نوين اجتماعي ظاهر شد، آن را در يادداشتي به نام «انقلاب عليه تحقير» معرفي و تحليل كردم. تحقير عليه نخبگان، مردم و دانشگاهيان چنان شده بود كه مردم را به واكنش آنگونه ترغيب كرد... نمونههاي تحقير را بايد در هر عرصهاي از ميان برد. بردن افراد با دستبند و لباس زندان به دادگاه كه هدفي جز تحقير او ندارد، اولين اثرش نفي اعتبار بيطرفي ترازوي عدالت است... تبعيض موجب عقبافتادن و درنهايت ورشكستگي شركت ميشود. اين نكتهاي بود كه نلسون ماندلا نيز به بهترين وجهي آن را درك و در عمل پياده كرد. او به روشني ميگويد كه «من اين نكته را بهتر از هر چيز ديگري ميدانستم كه درست همانگونه كه ستمديدگان بايد آزاد شوند، ظالمان نيز بايد آزاد گردند. مردي كه آزادي مرد ديگري را ميگيرد خودش اسير تنفر بوده و در پشت ميلههاي تعصب و كورانديشي گرفتار است».
دنیای اقتصاد پرش از سه تله ابرتورمی امیررضا کرمانی، استاد اقتصاد دانشگاه برکلی، سه تله وقوع ابرتورم در اقتصاد را تشریح کرد. تله نخست، افزایش سرعت اضافهبرداشت بانکها از بانک مرکزی در زمان نوسانات بازار دارایی است که موجب فشار بر پایه پولی خواهد شد. دراینخصوص سیاستگذار از یکسو باید از طریق مکانيسمهای بازاری و غیربازاری هزینه اضافهبرداشت را افزایش دهد و از سوی دیگر به بازار بین بانکی رونق بخشد. تله دوم، رفتار برخی بازیگران نظام بانکی و مالی است که جزء بزرگترین سوداگران بازار دارایی نیز محسوب میشوند و در نتیجه توانایی ایجاد تلاطم در بازارها را نیز دارند. در این شرایط سیاستگذار باید بر هر نهاد مالی به تناسب وضعیت سلامت آن، محدودیتهای ترازنامهای اعمال کند. در کنار این موضوع، شناسنامهدارکردن سپردههای بانکی در یک سامانه مرکزی، حذف بازیگران بد و کنترل فعالیتهای سوداگرانه از طریق تصویب قوانین مربوط به پولشویی از دیگر اقدامات عبور از تله دوم است. تله سومی که میتواند اقتصاد ایران را وارد فاز ابرتورم کند، این است که دولت در مواجهه با فاز اول تورم، تلاش کند هزینههای دولت و حقوق و دستمزدها را به میزان این افزایش سطوح قیمتی تنظیم کند؛ رفتاری که باعث ایجاد کسری بودجه و نهایتا فشار غیرمستقیم بر منابع بانک مرکزی خواهد شد. اصلاح نظام بودجهریزی بهعنوان مسیر عبور از تله سوم مطرح شده است.
کیهان بدترین و بهترین گزینه دولت جعفر بلوری: آیا هدف این استیضاح واقعا کمک به بهبود شرایط اقتصادی بود یا مورد ایشان هم مثل مورد آقای علی ربیعی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به اصطلاح «سیاسی» بود؟ جابهجایی یک مدیر برای بهبود شرایط، زمانی جواب میدهد که ایراد از مدیر باشد... دولت و مجلس اگر تمام وزرا را هم تغییر دهند و متخصصترین کارشناسان را جایگزین آنها کنند، مادامی که نقشه راه غلط و همانی باشد که در پنج سال گذشته بوده، به نقطه ایدهآل نخواهیم رسید و آش همان آش خواهد بود و کاسه همان کاسه.... نقشه راه دولت تاکنون غالبا، نگاه به بیرون بوده است. نگاه به غرب. اینکه کشوری در حوزهای مثل اقتصاد، نگاهش به کشورهای دیگر باشد، به تنهایی شاید ایرادی نداشته باشد. اما ایراد زمانی پیدا میشود که دولت، تمام چشم امیدش به دست و حرکت چند کشور بدنام و بدعهد باشد؛ درحالیکه از استعدادها و ظرفیتهای عظیم داخلی بر زمین مانده... وضعیتی که امروز در آن قرار داریم (منظور اقتصادی است) حاصل همین نگاه غلط است... دولت با اعتماد به حرفها و وعدههای حریف، تمام تخممرغهایش را در سبد برجام گذاشته بود. نقشه جایگزین-plan B- هم که نداشت... قوه قضائیه کار خود را با محاکمه مفسدان ریز و درشت خوب شروع کرده است. دولت هم میتواند کارشناسان اقتصادی، صاحبنظران و منتقدان این حوزه را که تا همین یکی، دو سال پیش از حامیان پر و پا قرص دولت بودند! فرا بخواند. از آنها راهحل بخواهد. قطعا تغییر ریل در کنار کمک کارشناسان اقتصادی و تغییر و تحول در کابینه و قطع امید از بیگانه اوضاع را بهتر خواهد کرد. این بهترین گزینه برای دولت است.
اطلاعات حمایت مجدد مسعود رضوی: امروز علاوه بر لزوم حفظ نظام باید به مسائل دیگر هم اندیشید. ملت بزرگ ایران ممکن است دچار تخریبهایی شوند که بعضا جبرانناپذیر است. ازجمله این که ایرانِ عزیز و تمامیت ارضی و هویت ملی و تاریخی و فرهنگی و مناسبات انسانی و اخلاقی، دستخوش زخمهای هولناک قرار گیرد. تعارف را کنار بگذاریم؛ به زبان روشنتر، اگر اکنون مشکلات بزرگ و غدههای چرکین با تصمیمات شجاعانه و جراحیهای بزرگ قابل علاج است، ای بسا که در شرایط متفاوت از حال، این امکان وجود نداشته باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.