دومین نشان داوود رشیدی
در دستهای ستاری، مساوات، بنیاعتماد و میرتهماسب جای گرفت
گروه هنر: دومین نشان داوود رشیدی به جلال ستاری، محمد مساوات، رخشان بنیاعتماد و مجتبی میرتهماسب رسید. مراسم دومین دوره اهدای نشان داوود رشیدی شامگاه شنبه، سوم شهریور، در تماشاخانه سنگلج برگزار شد و خانواده داوود رشیدی به چهار شخصیت فرهنگی و هنری که فعالیتهایشان چشمگیر بوده است، دومین نشان داوود رشیدی را هدیه کردند. در این مراسم هنرمندان و چهرههای فرهنگی مانند داریوش اسدزاده، سیروس ابراهیمزاده، مرضیه برومند، شمسی فضلاللهی، رضا بابک، هوشنگ مرادیکرمانی، جواد مجابی، احترام برومند، لیلی رشیدی، فرهاد رشیدی، علیرضا تابش، آتیلا پسیانی، بهرام شاهمحمدلو، مریم معترف، ایرج راد، اصغر همت، محمود بصیری، بیژن بیژنی، سعید پورصمیمی، اتابک نادری، حبیب توحیدی، فرشته طائرپور، جهانگیر کوثری، حبیب رضایی، نادر برهانیمرند، نوید محمدزاده، حبیب رضایی، افسانه ماهیان، باران کوثری، شهرام کرمی، هوشنگ گلمکانی، عباس یاری، امیر اثباتی، عادل بزدوده، منیژه حکمت، اصغر دشتی، حسن معجونی، مسعود فروتن و... حضور داشتند. در آغاز این مراسم با یادی از درگذشت عزتالله انتظامی، حاضران به احترام او از جا برخاستند و یکدقیقه سکوت کردند. «تالارهای نمایش، صحنههای زندگی» عنوان دومین مراسم اهدای جایزه داوود رشیدی شده بود که با پخش کلیپی از دوره یکم، مراسم این جایزه برگزار شد. همچنین در این مراسم بیانیهای خوانده شد: برگزارکنندگان این مراسم امیدوارند تا برگزاری این مراسم اهمیت تالارهای قدیمی نمایش ما را یادآوری کند. تماشاخانههایی چون سنگلج خاطره جمعی نسلهای بسیاری را در خودش جا داده است. همچنین یادآوری میکنیم که امسال پنجاهمین سالگرد افتتاح تالار مولوی هم هست که نیمقرن پیش به همت خانم پری صابری ساخته شد و همچنان پذیرای دانشجویان و علاقهمندان به تئاتر دانشگاهی است، اگرچه نام این تالار برای همیشه تالار مولوی خواهد ماند، اما پیشنهاد برگزارکنندگان جایزه داوود رشیدی به مسئولان دانشگاه تهران این بود که سالن کوچک این مجموعه به نام خانم پری صابری نامگذاری شود. احترام برومند، همسر داوود رشیدی، در ادامه ضمن تشکر از مدیریت و همکاران مجموعه سنگلج گفت: اجازه میخواهم تا از اولین مدیر تالار سنگلج، حسینعلی طباطبایی، یاد کنم. آقای طباطبایی اگرچه طبیب هستند، اما در همان سالها در دهههای 30 و 40 در فرانسه دورههای تئاتر را گذراندند و پس از بازگشت به ایران به ترجمه متون تئاتری پرداختند که از قضا بعضی از این ترجمهها با همکاری زندهیاد داوود رشیدی صورت گرفت. در سال 1344 و با تأسیس تماشاخانه سنگلج، مدیریت این مرکز برعهده ایشان گذاشته شد که توانستند با برنامه اجراهای منظم و متناوب تئاتر در تربیت نسلی که امروز نشانههای تأثیرگذاری انکارناپذیرش را در تئاتر، سینما و تلویزیون ایران میبینیم، کوشا باشند. دکتر طباطبایی این روزها در بستر بیماری هستند و در اینجا حضور ندارند، اما از همه میخواهم این شخصیت فرهنگی ارزشمند را تشویق کنند تا بدانند کسانی که امروز اینجا جمع شدهاند بعد از 50 سال قدردان زحمات او هستند. همچنین قسمتهایی از نمایش «دیکته» به کارگردانی داوود رشیدی که حدود ۵۰ سال قبل روی صحنه تماشاخانه سنگلج رفته بود، در این مراسم پخش شد. در پایان همه ایستادند به احترام و یاد هنرمندانی که روزی بر این صحنه حضور داشتند و نام محمدعلی کشاورز، جمشید مشایخی، جمیله شیخی، محمود استادمحمد، ایرج راد، بهرام بیضایی، حمید سمندریان، عباس قوامی، جعفر والی، هما روستا و... یادآوری شد. در ادامه مراسم برای اهدای اولین نشان، فرهاد رشیدی، لیلی رشیدی و احترام برومند روی صحنه حاضر شدند و آن را به جلال ستاری اهدا کردند. همچنین کلیپی از فعالیتها، کتابها و پژوهشهای این پژوهشگر، اسطورهشناس و اندیشمند ایرانی پخش شد. جلال ستاری به دلیل نداشتن شرایط مناسب جسمی در مراسم حضور نداشت، به همین علت از همسر این پژوهشگر، لاله تقیان، دعوت و نشان به او اهدا شد. همسر جلال ستاری به نقل از ستاری از همه تشکر کرد و گفت من آنجا هستم. با داوود هستم. مثل همان ۶۰، ۷۰ سال پیش. جواد مجابی، نویسنده و شاعر، در ابتدای سخنانش درباره شخصیت علمی جلال ستاری گفت: او نمونه یک روشنفکر فرهنگی خلاق است. تعریف مختصری از روشنفکر یعنی کسی که نقد خردورزانه دائمی راجع به وضعیت بشری برای مخاطبان خود دارد. او منتقد خردمندی بوده که بهطور مستمر کار کرده و مخاطبان اصلی او کسانی هستند که شیفته فرهنگ ایرانند. او در ۳۰، ۴۰ سال اخیر حدود صد کتاب نوشته است که به سه دسته اصلی تقسیم میشوند. مهمترین بخش مسئله اسطورهشناسی در جهان یا فرهنگ ایرانی است. او کتابهایی نوشته است که بهصورت عمیق و گسترده مسئله اسطوره را مطرح کردهاند و تعبیر جدیدی از اسطوره را ایجاد کرد. او اشراف زیادی بر فرهنگ ایران دارد و بهاینترتیب توانست نمادهای ایرانی را رمزکاوی و رازگشایی کند. تأکیدش روی کتاب «هزار و یکشب» یا بخشهای عرفانی و افسانههای ایرانی بوده است. همچنین در کنار فعالیتهای تحقیقاتی و تألیفی، به ادبیات نمایشی هم توجه داشته و کتابهای بسیار دقیق و عالمانهای نوشته است. بخش سوم نقد و تحلیل فرهنگی است و مجموعه این کارها نشان میدهد مردی که حدود صد کتاب نوشته و آنها را در شرایط سختی هم منتشر کرده، اندیشمندی است که یک لحظه در برابر مشکلات عقب نمینشیند و با اراده قوی برای کمککردن به نسل جوان، بخش مهمی از تاریخ را به نسل بعدی منتقل میکند. به همین دلیل تا چندین نسل مدیون کوششهای خلاق او خواهیم بود. سپس نشان دوم داوود رشیدی با حضور خانواده رشیدی به سیدمحمد مساوات، نویسنده و کارگردان جوان تئاتری اهدا شد. آتیلا پسیانی پیش از اهدای این جایزه گفت: من درسهای بزرگی از داوود رشیدی گرفتم. یکی از آنها این است که اساسا در مملکتی که به جوانان اعتماد ندارند و کلمه جوان را بهعنوان ناسزا و نشان از جهل میدانند داوود رشیدی، همیشه حامی جوانان لایق بوده است؛ کسانی که با خلاقیت و درایت کارشان را انجام میدادند. خیلی با معناست که سیدمحمد مساوات نشان داوود رشیدی را بگیرد. تا حدود دو دهه پیش وضعیت تئاتر تجربی ناامیدکننده بود و فقط یک جنس خاص به حیات ادامه میداد، اما بعد از این مدت کسانی مانند محمد عاقبتی و حسن معجونی و... پیدا شدند. بعد از آنها رضا ثروتی، اشکان خیلنژاد و محمد مساوات بودند که با افتخار نشان را به او اهدا میکنم. نشان سوم و چهارم داوود رشیدی با حضور خانواده رشیدی به رخشان بنیاعتماد و مجتبی میرتهماسب برای ساخت مجموعه مستند «کارستان» اهدا شد. فیروزه صابر، مدیرعامل سابق بنیاد توسعه کارآفرینی زنان و جوانان، با حضور در جایگاه درباره پروژه «کارستان»، ساخته رخشان بنیاعتماد و مجتبی میرتهماسب، بیان کرد: این مستندها با ایده خانم بنیاعتماد که از ۱۰ سال پیش به وجود آمده بود، آغاز شد تا تصویر زندگی کارآفرینان که ارزشآفریناند و با همه شرایط سختی که در محیط کسبوکار وجود داشت، ماندند و ساختند، به نمایش درآید. این پروژه بهعنوان یک تصویر، حاصل اتصال پنج حلقه شد؛ نخست خود کارآفرینان، دوم حامیان، سوم پژوهشگران، چهارم کارگردانان و پنجم مدیریت حرفهای اجرا بود. ویژگی دوم این است که مدیریت کار بسیار جدی و حرفهای و صمیمانه رقم خورد. ویژگی سوم هم تلاشی بود که همه در انجام این طرح داشتند و کمک میکردند که همه، یکدیگر را درک کنند. رخشان بنیاعتماد که به دلیل عمل جراحی در مراسم حضور نداشت، ویدئویی را برای تشکر به این مراسم فرستاده بود و سپس باران کوثری، فرزند این هنرمند، جایزه را به نمایندگی از رخشان بنیاعتماد دریافت کرد. در ادامه مجتبی میرتهماسب که نشان چهارم داوود رشیدی به او اهدا شد، در سخنانی اظهار کرد: سالهاست که فیلم میسازیم و نشان میدهیم و به تبعیت از اندیشههای توران خانم سعی کردیم وارد رقابت نشویم و به جشنوارهها و مسابقهها نرویم و آنها را مستقیم به تماشاچیها برسانیم. «کارستان» یک کار گروهی است. حتی قبل از تولید نیز تیمهایی روی پروژهها کار میکردند. تقریبا هر هفت شخصیتی که درباره آنها فیلم ساختیم به اصرار راضی به انجام این کار شدند، زیرا این شخصیتها خیلی اهل نمایشدادن خودشان نبودند. مهمترین وجه قضیه، پذیرش این افراد بود که به ما اعتماد کردند و همچنین گروه کارگردانها که در بخشهای مختلف کارستان با هدف مشترک در کنار هم جمع شدیم و اکنون هم یاد داوود رشیدی باعث شد این گروه بعد از مدتها در کنار هم جمع شوند و همدیگر را ببینند. عکس یادگاری جمعی از فیلمسازان و کارآفرینان مشارکتکننده در پروژه کارستان بر صحنه نمایش سنگلج از جمله علیاصغر حاجیبابا، سعیده قدس، هایده شیرزادی، شیرین پارسی، مهندس رسولیان، مصطفی لطفی، پندار خمارلو، علیرضا میرفخرایی و نیز محسن عبدالوهاب، مهناز افضلی، بهرام عظیمپور، شیرین برقنورد و مهدی گنجی پایانبخش این مراسم بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.