|

دست به مایو ممنوع

پوریا عالمی

«ای آنکه مذاکره شعارت؛ استخر فرح در انتظارت». چند روز پیش که یک بابایی یک تابلو وسط یک جایی گرفت دستش و جمله بالا روش نوشته شده بود، همه فکر کردیم از دستشان در رفته! اما پایه تابلو، یک برچسب اموال داشت و خیلی بزرگ توضیح داده بود: داداش، بعد از اینکه به صورت خودجوش این تابلو را نشان دادی و کردی توی چشم دوربین، باید تابلو را برگردانی به اموالی، چون صاحاب دارد؛ بی‌صاحاب که نیست برداری ببری خونه. بعد از این کار بود که 60 نفر افتادند به تکذیب که این تهدید نیست. 300 نفر گفتند اصلا ما تابلو نداریم. 500 نفر گفتند ما اصلا خودجوش نداریم؛ داشته باشیم هم نهایتا خودتراش داریم. ‌هزارو300 نفر هم گفتند اصلا آن روز در آنجا هیچ مراسمی برگزار نشده که حالا یک نفر به صورت خودجوش یکی از تابلوهای خودجوش را دستش گرفته باشد! ما هم قبول کردیم؛ یعنی گفتیم به‌هرحال ممکن است از دست هر کسی در برود. بزرگ و کوچک که ندارد. تا اینکه دیروز ایسنا و روزنامه ایران گزارش دادند که «بر اساس فیلمی که از سخنرانی یک مداح مشهور منتشر شده، وی با اشاره به اقدامات مرحوم آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی و برنامه‌های دولت حسن روحانی می‌گوید: «اون یارو آخرش در استخر مرد، این یارو هم آخرش در استخر می‌میرد». و از دیروز همه می‌گویند دوباره رئیس‌جمهور رسما تهدید شده! ما اما می‌گوییم اصلا مسئله تهدید و این چیزها نیست. مسئله سُرخوردن است. همه می‌دانیم که سیاست صابونی است که به تن هر سیاست‌مداری خواهد خورد. حالا اگر این صابون کف زمین باشد و یکی پاش برود و سُر بخورد، مقصر صابون است؟ یا آنکه سُر خورده؟ بعد هم الان مشکل همه افرادی که روحانی را دعوت به استخر می‌کنند دقیقا همان مشکلی است که با هاشمی‌رفسنجانی دارند؛ یعنی می‌گویند وسط بحران آب و خشک‌سالی کسی که استخر می‌رود باید پای لرزش هم بنشیند. آیا اگر هاشمی‌رفسنجانی جای استخر می‌رفت پارک ارم یا پارک ملت، کسی با او مشکل داشت؟ پس بهتر است روحانی هم تا اطلاع ثانوی دست به مایو نبرد. جمع‌بندی: سوفیا... عشقم... یه‌طوری رئیس‌جمهور مملکت را به استخر بفرما می‌زنند که آدم می‌گوید دیگر توی آزادی بیان به خودکفایی رسیده‌ایم و می‌توانیم مازادش را صادر کنیم. عاشق بی‌زبان تو؛ میدون دوم

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.