|

آینه

همشهری دروغ‌های هسته‌ای در گفت‌وگو با علی‌اکبر صالحی: برخی مواقع به‌خصوص در رابطه با بحث برجام در رسانه‌ها می‌شنویم که می‌گویند چون برجام پیش‌ آمده نیروگاه بوشهر با 40 درصد ظرفیت کار می‌کند و دلیلی هم که می‌گویند این است که ایران غنی‌سازی‌‌اش محدود شده! درصورتی‌که سوخت نیروگاه بوشهر را روس‌ها می‌دهند و کاری به غنی‌سازی‌ ایران ندارد... سوخت نیروگاه بوشهر را هیچ‌گاه ایران تأمین نکرده است... الان بزرگ‌ترین پروژه صنعتی کشور، پروژه دو نیروگاه جدید بوشهر است که حدود 10‌ میلیارد دلار حجم مالی آن است و کار در این پروژه به‌‌سرعت در حال پیگیری است... [تحریم‌های آمریکا روی ساخت نیروگاه‌های جدید] هیچ تأثیری ندارد... برنامه بازطراحی اراک پنج‌ساله بود که دو سال آن گذشته... در بحث ساخت‌وساز هم در حال صحبت با چین هستیم... [بسته اروپا] عمدتا حول محور تجاری و اقتصادی است... ما [در برجام] محدودیت‌هایی پذیرفته‌ایم اما محدودیت‌هایی بوده که اگر برجام هم نبود آن مسائل را به‌طور طبیعی داشتیم، مثلا یکی از محدودیت‌ها این است که تا 15 سال فلز پلوتونیوم تولید نکنیم. فرض کنید برجام نیست، ما اصلا شاید تا 30 سال آینده هم تولید نکنیم چون پلوتونیوم نداریم... یکی از اشکالات ترامپ و نتانیاهو به فعالیت‌های جاری هسته‌ای ایران همین است که می‌گویند یعنی چه؟! هیچ کاری در توقف صنعت هسته‌ای ایران انجام نشده است... تصور بین‌المللی و فضاسازی داخل این است که صنعت هسته‌ای نابود شد و از بین رفت. گویا خدای‌ناکرده در این مملکت کسی متولی نبوده که مراقب باشد صنعت هسته‌ای از بین نرود. اما ما نمی‌توانیم در برابر این هجمه عظیم رسانه‌ای کاری کنیم هرچه ما حقایق را بازگو می‌کنیم باز طرف مقابل در داخل اکاذیب خود را تکرار می‌کند مثل همین سیمان‌ریختن در راکتور اراک. به‌عنوان کسی که در برجام متولی بحث فنی بودم دلم می‌خواهد برجام باقی بماند چون در بُعد فنی ما مشکلی نداریم... آن زمان که آمریکایی‌ها آمادگی خود را برای مذاکره مستقیم اعلام کردند بنا به پیشنهاد بنده از واسطه عمانی خواستم تا یک نامه رسمی برای مقام معظم رهبری نوشته شود. بعدا سلطان عمان نامه‌ای رسمی نوشت و بنده خدمت مقام ‌معظم رهبری رسیدم و ایشان با شروطی پذیرفتند ما مسائل را جلو ببریم و همان مذاکرات اولیه منجر به این شد که نامه دومی سلطان به رئیس‌جمهور وقت ایران نوشت که آمریکا غنی‌سازی‌ ایران را به رسمیت می‌شناسد. چون آقا گفته بودند نروید برای مذاکره و اگر همان 3-2 جلسه اول دیدید که اینها فقط می‌خواهند مذاکره کنند و توجهی به حقوق ما ندارند شما مذاکره را قطع کنید، ما هم بر همین اساس جلو رفتیم و گفتیم تا غنی‌سازی‌ ما را به رسمیت نشناسید ما مذاکره را ادامه نمی‌دهیم... بعد از اینکه مقام معظم رهبری مجوز را صادر کردند من با خوشحالی خدمت آقای احمدی‌نژاد رفتم و فکر می‌کردم کار سریع انجام می‌شود چون یکی از شروط مقام معظم رهبری این بود که آقای احمدی‌نژاد عهده‌دار دو راه مذاکره، یعنی مذاکرات در سطح 1+5 و مذاکرات دوجانبه با آمریکا باشد. البته آن‌موقع آمریکایی‌ها اصرار داشتند که مذاکره محرمانه باشد. به‌هرحال آقای احمدی‌نژاد بنا بر شرایط سیاسی داخل کشور و دلایلی که همه می‌دانند استنکاف کردند... اگر آقای احمدی‌نژاد آن‌موقع نظر رهبری را تمکین می‌کردند ما فرصت خوبی داشتیم چون اوباما هنوز برای دوره دوم انتخاب نشده بود و شرایط خاصی حاکم بود اما آقای احمدی‌نژاد علاقه‌مند نبود و توصیه کرد من هم این کار را نکنم و گفت بعدا مشکل پیدا می‌کنی...

کیهان خط نفوذ و خودزنی پسابرجام محمد ایمانی: برخی رویکردهای مدیریتی بوی «نفوذزدگی» و خسارت می‌دهد. به نظر می‌رسد با دستکاری در ادراک و محاسبات روبه‌رو هستیم. اگر قرار باشد آمریکا نقشه‌های ضدایرانی خود را به‌روز‌رسانی کرده باشد، از کدام منافذ وارد می‌شود؟ ... حجم برخی سوء‌مدیریت‌ها و آدرس‌های کاملا ‌اشتباه - نظیر سیاست‌های اقتصادی یک سال اخیر از جمله درباره ارز و یا آنچه در تبلیغات توافق برجام دیدیم- عادی نیست، به‌ویژه وقتی اصرار بر ادامه خطاهای پرهزینه نیز به داستان اضافه می‌شود.

ایران تأمل حقوقی درباره تجمع طلاب بهمن کشاورز: ... صرف‌نظر از اینکه نظر شخصی بنده در این مورد چه باشد، مسلم این است که مقامات مسئول و به‌اصطلاح حاکمیت بر این اعتقاد هستند که برای راهپیمایی و تجمع باید از وزارت کشور تحصیل اجازه شود. بنابراین در مورد هر تجمعی- به‌ویژه اگر در آن مسائل بحث‌انگیزی مطرح شود- اولین پرسش این است که آیا مجوز داشته یا نه؟ اگر مشخص شود مجوز نداشته، به ناچار سؤال بعدی این خواهد بود که چرا از برخی تجمعات بی‌مجوز جلوگیری می‌شود و از برخی دیگر، نمی‌شود؟ باز هم به یاد گفته جرج اورول می‌افتیم که «همه مردم برابرند اما بعضی مردم برابرترند».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.