|

در نهمین کارنمای پژوهش انجمن نقاشان

2 نقاشی کویری از علی فرامرزی ارائه شد

گروه هنر: در نهمین کارنمای پژوهش انجمن نقاشان که به اعضای بالای ۴۰ سال اختصاص دارد که در ۲۶ مردادماه به میزبانی خانه هنرمندان برگزار می‌شود، دو اثر از علی فرامرزی (نقاش) در این نمایشگاه در معرض دید عموم قرار خواهد گرفت. علی فرامرزی درباره برگزاری این نمایشگاه معتقد است: غیبت بی‌ینال‌های عمومی نقاشی برای سال‌های طولانی، عدم توانایی و نداشتن فضای کافی برای نمایش یک‌باره آثار همه هنرمندان عضو انجمن نقاشان ایران، نبود یک آرشیو کافی و درست‌ودرمان برای ارائه آثار اعضای وابسته و پیوسته و... کمیته نمایشگاهی انجمن نقاشان به سرپرستی بابک اطمینانی را بر آن داشت تا به‌گونه‌ای سریالی و مداوم مجموعه نمایشگاه‌هایی تحت عنوان (کارنمای پژوهشی 1، 2، 3...) را در دوره ششم انجمن نقاشان به اجرا بگذارد و برای هر دوره نیز کتابی از مجموعه آثار به چاپ برساند. در تناسب با توان انجمن و امکانات موجود به‌لحاظ مادی و فیزیکی آن، کاری درخور بود که بی‌شک اگر نبود تیم یکدل و کوشا همراه اطمینانی بعید به نظر می‌آید که امکان‌پذیر می‌بود. بی‌شک در این بین نمی‌توان از همکاری و حسن‌نیت خانه هنرمندان و سایت‌هایی مانند گالری آنلاین که به‌عنوان اسپانسرهای معنوی این حرکت عمل می‌کردند غافل بود و یادآوری نکرد. بی‌شک تجربه فشرده‌ای که این گروه به دست آورده‌اند به همراه نمایشگاه‌های گذشته انجمن چنانچه تحت یک بررسی شفاف و آسیب‌شناسانه قرار بگیرد می‌تواند اندوخته عملی خوب و غنیمتی باشد برای دوره‌های آینده و یک‌بار دیگر این واقعیت را بنمایاند که با همدلی و همکاری شفاف و به‌دور از این و آن ‌کردن‌های مرسوم و با نگاهی فرهنگی‌تر به صحنه عمل، بسیاری از کارهای برزمین‌مانده را می‌توان شکل داد و به انجام رساند. بخشی از تأثیر این‌گونه حرکت در دوره اخیر انجمن را می‌توان در آخرین انتخابات انجمن که با استقبال خوب جوانان توانست در دومین نشست عمومی به حدنصاب لازم برسد و هیئت‌مدیره جدید را انتخاب کند مشاهده کرد و از آن آموخت. او می‌افزاید: گمان من این است که انجمن نقاشان در پایان ششمین دوره خود (خصوصا بعضی از افراد هیئت‌مدیره آن که سابقه چندین دوره عضو هیئت‌مدیره‌بودن را به همراه دارند) اگر در یک رویکرد شفاف و صادقانه بتواند به تحلیل و بررسی عملکرد گذشته خود بنشیند و به‌دور از هرگونه رودربایستی و با شفافیت نقاط مثبت و ضعف عملکرد گذشته یا مشکلات موجود در اساسنامه را به بحث بگذارد و به رشته تحریر درآورد می‌تواند میراث و بدعت خوب و مثبتی را از خود به‌جا گذارد. عدم یادداشت‌برداری و عمومیت‌نداشتن خاطره‌نویسی بسیاری از تجربیات و اندوخته‌های ما را که گاه با زحمات و صرف وقت بسیار به ‌دست‌ آمده است بدون استفاده و فراموش‌شده می‌کند و چرخه انتقال تجربه را راکد و در نتیجه گروه‌های بعدی را وامی‌دارد تا از نو و نقطه صفر شروع به تجربه‌اندوزی کنند. این دوره نمایشگاه کارنمای پژوهشی نهمین دوره و آخرین آنها در پایان ششمین دوره انجمن نقاشان است. همچنین آنچه در این مجموعه وجود دارد حضور من با دو اثر از مجموعه هجوم کویری است؛ دو تابلویی که هر یک در ابعاد 120 در 260 سانتی‌متر با تکنیک آکرلیک و میکس‌مدیا کشیده شده‌اند. جهان‌های مشترک 2 هنرمند فاطمه رمضان‌زاده، منتقد تجسمی، در یک مقایسه بین این دوره از آثار «علی فرامرزی» و «زاها حدید»، معمار برجسته جهانی و عراقی‌الاصل که آثار خلاقانه و چشم‌نوازش توانسته نهضتی را در عرصه معماری شکل دهد و پلی بزند بین طرح، مجسمه و معماری، نوشته است: آن زمان که معانی درونی هنرمند در قالب فرم به فضا شکل می‌دهد و از دل این هم‌آهنگی مفهوم خلق می‌شود، نمی‌توان به‌راحتی پاسخ داد که، فضا به فرم شکل داده است و یا فرم فضا را خلق کرده. حرکت، پیچش بی‌انتها و استمراری آن در بی‌نهایت بی‌شک از درون دو هنرمند سرزمین‌های کویری برخاسته است بی‌آنکه گفت‌وگوئی کلامی و دیداری حضوری در بینشان اتفاق افتاده باشد. این اتفاق تنها زمانی رخ می‌دهد که هر دو هنرمند عصاره دریافت‌های درونی خود را سیال و روان و بی‌مانع بروز داده باشند. این گفتمانی است خلق‌شده از فرم و فضا که یکی در این‌سوی جهان و دیگری در آن‌سو راه ارتباطی خود را با یکدیگر می‌یابند. جریانی که ریشه‌هایش را می‌توان در پیچش رمزآمیز باد در فرم‌های بی‌انتهای کویری جست‌وجو کرد و در ترنمی موسیقیائی‌ که نقاش و معمار با عناصر بصری چون خط، حجم و ریتم می‌نوازند. او می‌افزاید: در این‌سو هنرمند ایرانی «علی فرامرزی» انسان را به دنبال‌کردن حرکاتی بی‌انتها و خیال‌انگیز در برابر بوم نقاشی می‌نشاند و در نقطه‌ای دیگر بانوی معمار عراقی «زاها حدید» ما را به قدم‌گذاشتن در پیچ‌وتاب‌هائی بدون مرز دعوت می‌نماید تا آنجا که غرق در سیالیت و خلأ تو می‌توانی لامکانی خویش را لمس نمائی. آثار هر دو هنرمند نوعی حساسیت بصری و لطافت محتوائی در خود دارد که گوئی به درون قلب مخاطب نفوذ می‌کند و جریان سیالی را شکل می‌دهد که از درون سادگی بیان آنها چنان بدون مانع و به‌دور از سردرگمی ارائه شده است که مخاطب بی‌واسطه یکی‌شدن و وحدت را حس و درک می‌کند. ذکر این نکته لازم است که هر دو این هنرمندان با زدودن زواید و حواشی اثر را به‌گونه‌ای ناب و در انتزاعی‌ترین حالت خود رسانده‌اند. این منتقد تجسمی در پایان یادآور می‌شود: شباهت و ارتباط فرمی در آثار هر دو هنرمند به‌گونه‌ای است که هر یک از فاصله‌ها و آن‌گونه که فرامرزی می‌گوید بدون شناختی از کار یکدیگر به کار و خلق اثر مشغول بوده‌اند و این را می‌توان در نتیجه بروز ناخودآگاه هنرمندانه و صداقت در بیان دانست که از ریشه‌های فرهنگی و زیستی مشابهی برخوردار بوده‌اند گرچه زاها معماری ساکن انگلیس بوده است. فرامرزی در سال گذشته نیز نمایشی انفرادی در فرهنگ‌سرای نیاوران برگزار کرد که در آن آثار بُعد چهارم خود را در معرض دید و قضاوت دیگران قرار داد و بحث‌های مفصلی را در رابطه با موضوع بُعد فرهنگی و هنری دامن زد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.