|

چگونه يک سياه‌پوست وارد گروه نژادپرستان سفيد افراطي شد

يک ماجراي باورنکردني

فيلم جديد اسپايک لي به نام «مرد سياه کوکلوکس‌کلن» داستان واقعي يک کارآگاه پليس آمريکايي آفريقايي‌تبار به نام ران استالورث را بازگو مي‌کند که توانست در سال 1978 براي تحقيق در مورد گروه نژادپرستان افراطي سفيدپوست (KKK) به درونشان نفوذ کند. او داستان را در کتابي با نام «مرد سياه کوکلوکس‌کلن» نوشت که فيلم‌نامه از آن اقتباس شد.مجله بيزنس اينسايدر به مناسبت اکران فيلم در سالگرد درگيري‌هاي نژادي شارلوتزويل گفت‌وگويي داشته با ران استالورث واقعي که نقش او را جان ديويد واشنگتن (پسر دنزل واشنگتن) بازي کرده و اين پليس بازنشسته ماجراي باورنکردني تحقيق و نتايج آن را بازگو کرده است. گراهام فلانگان: گفتيد کارت عضويت کوکلوکس‌کلن را در کيف پول خود داريد؟ران استالورث: دارم.- مي‌توانم ببينم؟: اينجانب گروهبان ران استالورث، بازنشسته پليس هستم. وقتي در سال 1978 کارآگاه اداره پليس کلرادو اسپرينگز بودم تحقيقاتي را در مورد کو‌کلوکس‌کلن به راه انداختم که شعبه‌اي از آن در شهر من تشکيل شده و در حال گسترش بود. با مشاهده يک آگهي عضوگيري در روزنامه و يک صندوق پستي، نامه‌اي نوشتم و در آن از هر فحشي که عليه سياهان و نژادهاي ديگر رايج بود، استفاده کردم و گفتم: «از سياه‌ها و يهودي‌ها و مارکسيست‌ها و آسيايي‌ها و هرکس که از نژاد آريايي سفيد خالص نيست، متنفرم». مي‌خواستم با عضويت، آنها را دقيق زير نظر بگيرم. حدود يک يا دو هفته بعد، يکي به دفترم تلفن زد. صداي آن‌طرف خط گفت: «سلام، من کن اودال هستم، رئيس بخش محلي کلرادو اسپرينگز کو‌کلوکس‌کلن». به من اين را گفت: «شما دقيقا همان مردي هستيد که ما دنبالش هستيم، کي مي‌توانيم ملاقات کنيم؟» به خودم گفتم: «واي بدبخت شدم، حالا چه‌کار کنم؟»بلافاصله يک استراتژي را شکل دادم که عبارت از به‌کارگيري يک افسر سفيدپوست بود که به‌جاي من به ديدار آن مرد مي‌رفت. اسمش را گذاشتم چاک، البته نام واقعي او نيست. چاک را خوب مي‌شناختم، پليس مخفي خوبي بود و به همين خاطر انتخابش کردم. آن‌موقع فقط خواستم در مورد گروه همه اطلاعات را جمع کند که آنها چه کساني هستند، چه‌کاره هستند، کجا هستند و چند نفرند. افسر مافوق مي‌گفت: «اين کار شدني نيست، چون چاک به جلسه مي‌رود و آنها فورا از صدايش متوجه مي‌شوند که صدايش (مثل صداي تو) سياه نيست».من به فرمانده گفتم: «مگر صداي يک مرد سياه‌پوست چطوري است؟» جواب داد: «خودتان مي‌دانيد ديگر، جويده‌جويده و کج‌وکوله و پر از فحش‌هاي رکيک». من گفتم: «بعله، خودم هم اگر بخواهم مي‌توانم آن‌طور حرف بزنم، ولي اگر لازم شد، بلدم انگليسي دقيق را بهتر از خودتان صحبت کنم». وقتي به يک بدن سفيدپوست نياز داشتم که در جلسه کلَن شرکت کند، به او مي‌گفتم که لازمت داريم. اکثر اين آدم‌ها اسلحه حمل مي‌کنند و وقتي چاک به آنجا مي‌رفت، حواسش بود که اين افراد مسلح و غيرقابل‌پيش‌بيني هستند.ديويد دوک، مدير کوکلوکس‌کلن در سطح ملي بود. يک روز به او تلفن زدم ببينم کارت عضويت من چه شد، چون نوشته شده بود: «شما بايد در مدت دو هفته پس از صدور، مراجعه کنيد». در روز مقرر، ديويد دوک آنجا بود و تلفن را برداشت. به من گفت مشکلي اداري به وجود آمده و او شخصا کارت را ارسال مي‌کند. از ژانويه سال 1979 که کارت را دريافت کردم، هنوز آن را در کيف پولم دارم. همچنين گواهي عضويت در کوکلوکس‌کلن را دارم و زير هر دو سند امضاي ديويد دوک وجود دارد.طي هفت‌ونيم ماه عمليات مخفي، ما از سه مورد صليب‌سوزاندن جلوگيري کرديم. آتش‌زدن صليب در اين کشور يک عمل تروريستي است. متوجه شديم دو نفر از آنها پرسنل نظامي بخش فرماندهي دفاع نيروي هوايي (NORAD) بودند که مسئوليت‌هاي فوق‌امنيتي داشتند. من به NORAD دعوت شدم و با معاون فرمانده ملاقات كردم و بر اساس اطلاعاتي كه به او ارائه كردم، او با پنتاگون تماس گرفت و اين دو مرد از NORAD اخراج و به جاي ديگري اعزام شدند. بعدا به من گفته شد که آنها را به قطب شمال فرستاده‌اند.آنها چاک را که درواقع به جای من بود، به‌عنوان رئيس شعبه محلي انتخاب کردند. وقتي کار به اينجا رسيد، به رئيس پليس آخرين پيشرفت‌ها را گزارش دادم و او هم گفت: «تحقيقات بس است. خيلي زياده‌روي کرده‌اي». به من گفته شد ديگر با کلَن تماس نگيرم، به تلفن جواب ندهم و به هيچ جلسه‌اي هم نروم. همچنين دستور داد فايل را نابود کنم. من دو دفترچه دارم که ضخامت هرکدام شايد 7.5سانتی مترباشد. وقتي مافوقم حواسش نبود، دفترچه‌ها را گذاشتم زير بغل و به خانه بردم.[استالورث تا سال 2006 در مورد اين تحقيقات صحبت نکرد. کتاب «مرد سياه کوکلوکس‌کلن» او در سال 2014 منتشر شد].گروه‌هايي مانند کوکلوکس‌کلن، نئونازي‌ها، کله‌پوستي‌ها، راست‌هاي افراطي، هرچه مي‌خواهيد اسمشان را بگذاريد، اساسا يکي هستند. ما بايد از وجود آنها آگاه باشيم. لازم است بدانيم چه کساني و چگونه افرادي هستند و باید پاسخ اين سؤال‌ها را بدانيم. بسياري از مردم بيش از حد از اينکه درباره مسئله نژاد صحبت کنند، مي‌ترسند. ما بايد مايل به طرح آن باشيم و مهم‌تر از همه، زماني که مشکلات سويه زشت خود را نشان مي‌دهند، بايد موضع‌گيري و سعي کنيم مشکل را برطرف کنيم؛ هر اقدامي که در يک زمان خاص ممکن است لازم شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.