|

گفت‌وگو با افشين حبيب‌زاده، عضو شوراي شهر درباره واگذاري ۱۴۵۰ ملک شهرداري

با املاک شهرداري به اسم حسينيه مبل‌فروشي زده‌اند

صدرا محقق: شوراي پنجم در آستانه يک‌ساله‌شدن است و در اين مدت آنها دو شهردار را براي تهران انتخاب کرده‌اند. بسياري از شهروندان و اهالي تهران مي‌پرسند شورا و شهرداري مشغول چه کاري هستند؟ اين سؤال در دل خود کنايه‌اي به کم‌کاري يا تصور کم‌کاري شوراي شهر و شهرداري دارد. افشين حبيب‌زاده، عضو شوراي شهر تهران مخالف اين نظر است و آن را ناشي از قياسي اشتباه با سابقه 14ساله شهرداري سابق مي‌داند. با او که مسئوليت رياست کميته نظارت بر عملکرد شهرداري را هم برعهده دارد، در اين مصاحبه هم درباره موضوعاتي که خودش به‌عنوان عضوي از شورا پيگيري کرده و هم درباره عملکرد کلي مديريت شهري گفت‌وگو کرده‌ايم.

آخرين وضعيت ماجراي واگذاري املاکي که شما هم در اين مدت پيگير آن بوديد به کجا رسيد، آمار دقيق املاکی که برگشته چه تعداد است؟ نکته‌اي که در آن بحث مهم است، براي اينکه به انحراف نرود، چون برخي رسانه‌ها برداشت نادرست کرده بودند، اين بود که اساسا بحثي که ما در شورا پيگيري مي‌کرديم و تبديل به مصوبه کرديم، ارتباطي با ماجراي املاک نجومي ندارد. يعني اين يک پرونده ديگر و يک داستان ديگر است؟ بله، بحث ما اصلا املاک نجومي نيست. تا من مصاحبه کردم، خيلي‌ها گفتند پرونده املاک نجومي، مجددا به جريان افتاده است؛ در‌صورتي‌که اصلا اين نيست. ما اصلا به موضوع املاک نجومي ورود نکرده‌ايم، چون دادگستري و قوه قضائيه وارد شد که اخيرا هم درباره آن اعلام نتيجه کردند. اين موضوع ديگري است که به املاکي برمي‌گردد که شهرداري، بر اساس ماده قانوني مشخصي که در قانون شهرداري‌ها هست، املاک خودش را فقط جهت يک‌سري بهره‌برداري‌هاي مشخص مي‌تواند واگذار کند. يعني واگذاري قطعي نمي‌کند، فقط برای بهره‌برداري به اشخاص حقوقي و مؤسسات مي‌دهد. مثل اجاره؟ نه، اجاره هم نمي‌گيرد. براي کارهاي خاص است؛ مثلا براي تأسيس يتيم‌خانه يا مراکز درماني. مشاغل آن‌هم مشخص شده است و قانون آنها را تعيين کرده است. يعني کارهايي که منفعت عمومي در آن باشد؟ بله. شهرداري مي‌تواند اين کار را انجام دهد. اين در قانون آمده است. بر اساس اين قانون، آخرين آماري که دارم، گفته بودند تاکنون هزارو 300 ملک شناسايي کرده‌اند که دست بعضي اشخاص است و قرار بوده همين کارها در آن انجام شود. روز گذشته هم که با آقاي پرويزي صحبت مي‌کردم، گفتند صد و خرده‌اي به آن اضافه شده و حدود هزارو 450 ملک وجود دارد. در اين املاک، از يک آپارتمان هست تا ساختمان کامل که چندين واحد را دربر مي‌گیرد. هرکدام از اين هزارو 400 واحد، اين ويژگي‌ها را دارد. هزارو 400 واحد آپارتماني نيست. هزارو 400 ملک مستقل است. آن چيزي که ما گفتيم، اين بود که اولا شهرداري به ما گزارش دهد که اين املاک دست چه کساني است؟ چه تعداد است؟ الان چه استفاده‌اي از آن مي‌شود؟ ارزش اينها چقدر است؟ اين دارايي بزرگي است که عدد آن هم خيلي شایان‌توجه است؛ ارزشي که در اختيار اشخاص حقوقي و مؤسسات قرار دارد. مصوب کرديم که اولا طبق قانون، هر ملکي قرار است براي بهره‌برداري واگذار شود، بايد به تصويب شوراي شهر برسد. خارج از مصوبه شورا نمي‌توان هيچ واحد و ملکي را به کسي واگذار کرد. آيا اينها اين مصوبه را داشتند؟ نداشتند. مي‌توان به‌صراحت گفت هزارو 400 واگذاري غيرقانوني انجام شده است؟ البته اينکه چه تعدادش و در چه دوره‌اي بوده است، در کدام دوره انجام شده است، مربوط به دوره اول شوراست يا دوره دوم، سوم يا چهارم، هنوز اين تفکيک صورت نگرفته است؟ ممکن است ملکي 20 سال دست کسي بوده باشد؟ بله. حتي ممکن است ملکي دست کسي باشد که استفاده مي‌کند و هنوز پرونده آن را پيدا نکرده‌ايم و جزء اين هزارو 450 واحد نيست. کما اينکه آمار اوليه هزارو 300 واحد بود و الان هزارو 450 واحد شده است. و هر چه جلوتر مي‌رويد، بيشتر کشف مي‌شود، درست است؟ بله اين بحث هنوز ادامه دارد. براساس طرح شورا، شهرداري موظف است همه اينها را بررسي کند، گزارش و آمار اينها را به ما بدهد. تمام آنهايي که در کار خودش و نه در کار غيرمرتبط استفاده مي‌شود؛ فرض کنيد ملکي واگذار شده و شخصي از آن بهره‌برداري خصوصي مي‌کند. مثلا در آن مبل‌فروشي کرده باشد؛ کما اينکه در گزارش‌ها بود. يعني بهره‌برداري شخصي مي‌کنند. همين مورد خاص قرار بوده چه چيزي باشد؟ چيزي که به من گفتند، قرار بوده حسينيه باشد. در کجا واقع شده است؟ آدرسش را نمي‌دانم، ولي در گزارشي که در کميسيون ارائه مي‌کردند، برای مثال آوردند. امکان دارد که چنين مواردي در آن خيلي باشد و اينها بايد مواردي که در غير استفاده مي‌شود، يا اصلا استفاده نمي‌شود و بلااستفاده مانده، همه را پس بگيرند. در اين هيچ حرفي نيست. آنها هم که در موردش استفاده مي‌شود، بايد در شورا مصوبه بگيرد. شورا اختيار دارد که اين را واگذار کند يا واگذار نکند. بعد ببينيد که چه تعداد زيادي ملک با اين مصوبه به شهرداري برمي‌گردد. پيگيري اين مصوبه به کجا رسيده است؟ پيشنهاد آن را خودم داده بودم، به عنوان پیشنهاددهنده اول. با گزارش و اطلاعاتي که در اين موضوع گرفته بودم، اين را تبديل به طرح کردم. از کجا از اين موضوع مطلع شديد؟ در فاصله‌اي که رأي آورديم، گزارش‌هايي به ما رسید؛ يعني از آخر ارديبهشت تا شهريور. در اين فاصله تقريبا هفته‌اي دو، سه روز ملاقات مردمي داشتم. اين از ملاقات‌هاي مردمي درآمد؟ بله، از گزارش‌هايي بود که پرسنل شهرداري به من دادند. حتي هولوگرام را هم از اين ملاقات‌ها درآوردم؛ چون هولوگرام هم پيشنهاد من بود. بقيه اعضاي شورا از اين قضيه مطلع بودند؟ نه به اين وسعت و شدت. شايد فکر مي‌کردند که تعداد محدودي باشد يا فکر نمي‌کردند که شهرداري اين تعداد ملک داشته باشد که به هزارو 450 ملک مستقل برسد. خود من هم چنين برآوردي با اين حجمي که در حال افزايش هم هست، نداشتم. الان مصوبه و پيگيري آن در چه شرايطي است؟ الان، شهرداري گزارش مي‌آورد. گزارش اوليه را آورده و گزارش ثانويه را هم مي‌آورد. بخشي از اينها را پس گرفته‌اند. براي صد عدد آن پرونده تشکيل داده‌اند. چه تعدادي را پس گرفته‌اند؟ تعدادش خيلي درخور‌‌توجه نيست. براي صد ملک، پرونده قضائي تشکيل شده است که جا دارد همين‌جا از قوه قضائيه تشکر کنم که گزارشي را که معاونت مربوطه ارائه دادند، قوه قضائيه در اين زمينه خيلي به ما کمک کرد. واقعا از آنها ممنون هستم. البته کار هنوز هم ادامه دارد. خود شهرداري و دو شهرداري که انتخاب کرديد - نجفي و افشاني - در اين زمينه چطور همکاري کردند؟ خيلي خوب بود. استقبال کردند؟ بله. بسيار. هم در دوره آقاي نجفي و هم در اين دوره. اين کار مشخصا مسئوليت کدام بخش شهرداري است؟ سازمان املاک. آنجا هم همکاري و پيگيري مي‌کنند؟ خيلي خوب در اين زمينه پيش مي‌روند. اين طرح الان در اين وضعيت است، منتظر هستيم که گزارش‌ها بيايد. اگر کسي مستحق دريافت اين املاک براي خدمات‌رساني به مردم است، بايد مصوبه شورا را بگيرد. بعد از تصويب اين طرح تا الان فقط يک مورد، يک درخواست به شورا آمده است؛ يعني متوقف شده است. يعني يک نفر مراجعه کرده و گفته که ملک مي‌خواهد و اعلام کرده که فلان کار مشخص را مي‌خواهد انجام دهد؟ پروسه سختي بايد طي شود. بايد به شورا بيايد. از آنجا به کميسيون‌هاي مربوطه ارجاع مي‌شود. کميسيون حقوقي بايد به لحاظ نوع قرارداد رسيدگي کند؛ مثلا مورد خانم ايران درودي آمده که تصويب شده است. فقط يک مورد آمده که مربوط به خانم ايران درودي بوده است. در مورد خانم درودي که گفته مي‌شود زمين متعلق به خودشان بود. نه، زمين مال شهرداري است. خودشان مي‌خواهند سرمايه‌گذاري کنند و بسازند. پس طبق اين قانون، زمين خالي هم شامل مي‌شود و دريافت‌کننده مي‌تواند آن را بسازد؟ همه چيز. هم ملک مي‌تواند باشد، هم زمين. شرايط اين ملک در آينده چه خواهد شد؟ متعلق به شهرداري است. در قرارداد، حدود و ثغور آن، مدت‌زمان و شرايط استفاده را مشخص مي‌کنيم. اگر در غير این موضوع استفاده شود، به چه صورت برخورد مي‌شود، همه اينها را در قراردادهاي جديد ديده‌ايم. قبلا ديده نشده بود؟ قبلا به اين شکل تکميل نبود. يکي ديگر از موضوعاتي که خيلي هم پرحاشيه بود و ما هم اولين گزارش‌ها را درباره آن نوشتيم و شما هم درباره آن صحبت کرديد، سوله‌هاي مديريت بحران بود که مي‌دانيد به تعدادي از برنامه‌هاي تلويزيوني مثل خندوانه و آقاي کردميهن براي سالن جودو و... واگذار شده بود. آخرين وضعيت اين سوله‌ها چه شد؟ آيا سوله‌اي باقي مانده است که همچنان کاربري غيربحران داشته باشد؟ اساسا چند نوع سوله مديريت‌ بحران در شهر تهران وجود دارد. يک‌سري سوله‌هاي محلي است که تعداد آنها زياد است. قرار بود هر محله، يک سوله داشته باشد. يک‌سري سوله‌هاي منطقه‌اي است، در سطح بالاتر و بزرگ‌تر است و امکانات آنها متفاوت است و سوله‌هاي محلي را تغذيه مي‌کنند. يک‌سري هم سوله‌هايي است که استان‌هاي معين از آنها استفاده مي‌کنند که در دروازه‌هاي شهر تهران هستند. از بخش عمده‌اي از اين سوله‌ها استفاده غير مي‌شود. منظور از غير؛ یعنی خود شهرداري استفاده مي‌کند؛ مثلا سازمان وزرش از آنها استفاده مي‌کند. مردم محله به آنجا مي‌آيند و استفاده ورزشي از آن مي‌کنند. آيا قانون چنين اجازه‌اي داده است؟ بله. به صورت دو‌منظوره استفاده مي‌کردند. الان هم امکان بازپس‌گيري آنها به‌اين‌صورت وجود ندارد؛ چون بلافاصله محله، با خلأ خدمت‌رساني مواجه مي‌شود. تعدادي از آنها هم دست بخش‌هايي بوده که استفاده ديگر مي‌کردند. مانند بخش‌هاي فرهنگي و همين‌ها که گفتند به‌عنوان استوديو از آنها استفاده مي‌شده است. البته انصافا تعداد آنها خيلي کم بود و به تعداد انگشتان يک دست هم نمي‌رسيدند. عدد سوله‌هايي که مي‌گويم بالاست، بيش از صد سوله است. در گزارش‌هايي که داشتيم، از 13 سوله واگذارشده به ديگران ياد مي‌شد. بله، بخشي که به عنوان استوديو استفاده مي‌شد، زير پنج عدد بود. تعدادش بالا نبود اما شايد چون بازار اخبار داغ بود، مقداري بزرگ‌نمايي شد. مسئله اصلي اين است که خود شهرداري، استفاده‌هاي ديگر مي‌کند. اين نياز به برنامه‌ريزي متوسط و ميان‌مدت دارد که سالن‌هاي ورزشي ساخته شود و اين خدمات ورزشي که به مردم ارائه مي‌شود، به آن سالن‌ها منتقل شود تا سوله بحران آزاد شود. آيا قانون به سوله بحران در زمان غيربحران، اجازه کاربري ديگر داده است يا نه؟ نه، اين سوله‌ها فقط براي مديريت بحران ساخته شده‌اند. ولي در مقاطعي که احساس شده محله نياز به ورزشگاه دارد، مردم خيلي مراجعه مي‌کنند و خلأ خيلي جدي وجود دارد، شهرداري چاره‌اي نداشته که از اينها استفاده کند. درست است که در دوره ما هم نبوده است، ولي من از آن دفاع مي‌کنم. کاربري ورزشي دادن به اين سوله‌ها منافاتي با قوانين واگذاري ندارد؟ نه، من هم از اين جهت دفاع مي‌کنم که خدمات قابل توجهي به مردم محله داده و مردم از خدماتي که در آن سوله‌ها در حوزه ورزش به آنها ارائه مي‌شود، خيلي رضايت دارند. به همين جهت، به نظرم يا بايد به اين سمت برويم که استفاده دومنظوره کنيم؛ يعني در مقطعي که بحران نيست، از آن استفاده ديگر کنيم و همين‌طور بلااستفاده نماند و هم در مواقع بحران از آن استفاده کنيم. هرچند مثلا در همين زلزله سال پيش تهران، باز بخش عمده‌اي از اين سوله‌ها از مردم استقبال کردند و مردم در برخي محله‌ها، شب را آنجا گذراندند. موضوع ديگري که شما هم گاهي درباره آن اظهار نظر کرديد، مسئله دست‌فروشان در تهران است. در دوره آقاي قاليباف، اين مسئله تبديل به يک معضل به نظر لاينحل شده بود که هرازگاه، خبرهايش بيرون مي‌آمد و داستان و حاشيه براي شهر درست مي‌کرد. در دوره کنوني به نظر مي‌رسد اين موضوع به صورت کامل رها شده است. يعني انگار شهرداري اين مورد را به معناي مديريت مسئله دست‌فروشان، به کلي رها کرده است. به‌عنوان مثال شايد شما فضاي اطراف خيابان چهارراه وليعصر و اطراف تئاتر شهر را ديده‌ايد. چرا اين‌طور است؟ چرا اين اتفاق مي‌افتد؟ آيا آن‌طور که ما فکر مي‌کنيم، رها شده است يا نه، برنامه‌اي انجام مي‌شود؟ نه، اين‌طور نيست. اول نظر شخصي خودم را راجع به دست‌فروشان مي‌گويم. من با پديده دست‌فروشي مخالف نيستم. حتي با آن موافق هم هستم، به جهت وضعيت اقتصادي که در کشور داريم. به نظر من، حمايت از اين پديده، مي‌تواند بخشي از مشکلات بي‌کاري و اقتصاد را برطرف کند. همه جاي دنيا هم متداول است. اما همه جا بالاخره ضابطه‌اي دارند. بله، ضابطه دارند. جاي خاصي براي آنها در نظر گرفته مي‌شود. زمان خاصي براي آنها در نظر گرفته مي‌شود. ما به اين سمت حرکت کرده‌ايم. اولا مکان‌هاي خاصي براي آنها در نظر گرفته‌ايم. تفاهم‌نامه‌هايي امضا شده است. برخي مکان‌ها مربوط به شهرداري است. برخي مکان‌ها هم مربوط به‌دستگاه‌هاي ديگر است که با آنها هم تفاهم‌نامه امضا کرديم که آن مکان‌ها را در اختيار بگيريم و در اختيار دست‌فروشان قرار دهيم. انضباط شهري آنها هم برعهده ما باشد. اين کار را در مقطع کوتاهي هم انجام داديم. اما الان کميته‌اي تشکيل شده که اين را ضابطه‌مند مي‌کند. به زودي هم ان‌شاءالله نتايج آن را مي‌بينيم. يعني وضعيتي که الان هست، قرار نيست پايدار باشد؟ نه، قطعا تغيير خواهد کرد. به تعبير يکي از همکاران الان خيابان‌هاي شهر، مانند شب عيد است؛ به لحاظ حجم دست‌فروشان. آنها در آن زمان، در هر ساعت شبانه‌روز هستند، در هر حجمي و هر شکلي. احتمالا چه زماني اين تغيير رخ مي‌دهد؟ الان هم در منطقه 6 و 11 انجام شده و برخي از دست‌فروشان به مکان‌هاي مشخص منتقل شده‌اند. مي‌توانيد به صورت کلي بگوييد اين مکان‌ها چه ويژگي‌هايي دارند؟ در همان مناطق، براي آنها جاهايي را در نظر گرفته‌ايم. مناطقي که خودشان علاقه‌مند بودند فعاليت کنند. حتي برق و امکانات هم در اختيار آنها قرار گرفته است. اما ما خواهان تدوين ضابطه مشخصي در اين خصوص هستيم که آن هم در دست تدوين است و ان‌شاءالله به‌زودي نهايي مي‌شود. اما اين کار در اسفند 96، قبل از آنکه به اواخر اسفند نزديک شويم، در منطقه 6 و 11 انجام شد. دست‌فروشان جمع شدند، فقط دو، سه روز آخر اجازه داديم به هر ترتيب که مي‌خواهند، کنار خيابان‌ها مستقر شوند. معمولا دو، سه روز پايان سال اين اجازه را مي‌دهيم. قبول داريد که الان به همان شکل، هر روز جنس مي‌فروشند؟ بخشي از دست‌فروشان، همان مغازه‌هايي هستند که از فضاي جلوي مغازه خود استفاده مي‌کنند. اطراف جايي مانند تئاترشهر، مغازه نيست. ولي همه‌چيز آنجا هست. در آنجا هم حتي ممکن است در اين ضوابط، از ساعتي به بعد، دست‌فروشي را آزاد کنيم. يعني هر روزي که بخواهند مثلا از ساعت 10 شب به بعد بيايند يا 9 شب به بعد، زماني که تقريبا مغازه‌ها به سمت تعطيلي مي‌روند. سؤال ديگري که موضوع اين روزهاست، مسئله قانون منع به‌کارگيري بازنشستگان است. آيا اطلاعي داريد که شامل شهردار خواهد شد يا نه؟ اين قانون، شامل نهادهاي عمومي هم مي‌شود، حتي شهرداري‌ها. طبيعتا شامل حال شهردار هم مي‌شود. شهرداران همه شهرها. پس اگر شامل شهردار شود، بايد خداحافظي کند. شهردار تهران به طور مشخص در صحبت‌هايي که با ايشان داشتم، شرايط خاصي دارند که بايد ببينيم آيا قانوني که تصويب شده، اين شرايط را دربر مي‌گيرد يا نه. آن شرايط خاص چيست؟ بهتر است خودشان توضيح دهند. اما ايشان در مقطعي، از دولت بازخريد شدند. بايد از صندوق ديگري، بازنشستگي ايشان پرداخت شود. الان هم از آن صندوق، بازنشسته شدند. به نظر مي‌رسد اين مسئله نياز به بررسي حقوقي دارد. يعني به روال معمول، بازنشست نشده‌اند. بله. نياز به بررسي حقوقي دارد که کميسيون حقوقي، در حال بررسي آن است. غير از آن، هنوز قانون هم ابلاغ نشده است. بايد منتظر شويم که قانون ابلاغ شود. بعد از ابلاغ، بحث در اين خصوص، جدي‌تر خواهد شد. ولي بايد زودتر براي اين مسئله فکري کرد چون ممکن است مثل شهرداري قبلي يکباره مجبور به استعفا شود. همين‌طور است. هم در شورا در اين مورد، در حال بررسي هستيم، هم قرار شد در دستور کار کميسيون حقوقي قرار گيرد که کميسيون حقوقي هم نظر خود را در اين خصوص اعلام کند. به هر حال، بررسي اين موضوع در شورا در جريان است. اين روزها شايد خودتان هم از طرف مردم عادي در معرض اين پرسش قرار گرفته باشيد که شورا و شهرداري دارد چه‌کار مي‌کند؟ بسياري از مردم اين‌طور مي‌گويند که شهرداري کاري نمي‌کند. شما رئيس کميته نظارت بر عملکرد شهرداري هستيد، واقعا داريد چه کار مي‌کنيد؟ پاسخ شما به اين سؤال شهروندان چيست؟ منشأ اين سؤال برخاسته از مقايسه عملکرد 14ساله اصولگرايان با عملکرد قريب به يک سال اصلاح‌طلبان است. ريشه اين سؤال در اين است. وقتي مردم در شهر تهران، ساخت تونل توحيد و ساخت طبقه دوم بزرگراه صدر و مثلا اتوبان‌هايي که در اين 14 سال در شهر تهران ساخته شدند، را کنار عملکرد يک‌ساله اصلاح‌طلبان مي‌گذارند، اين سؤال پيش مي‌آيد. وقتي از آنها سؤال مي‌کنيد که شما چه چيزي را با چه چيزي مقايسه مي‌کنيد و انتظارات شما چيست؟ مي‌گويند در دوره گذشته، تونل توحيد ساخته شده، در دوره گذشته اتوبان صدر ساخته شده، در دوره گذشته بوستان نهج‌البلاغه ساخته شده، در دوره گذشته باغ پرندگان يا باغ کتاب ساخته شده است. مردم اينها را بيان مي‌کنند. ولي اين کارها حاصل يک عملکرد 14ساله است. به نظرم اين نوع مقايسه، شايد بتوان گفت مقايسه منصفانه‌اي نيست. شوراي شهر و شهرداري در يک سال گذشته، کارهاي خيلي زيادي انجام دادند که قطعا قابل مقايسه نيست و توان دفاع از آن در مقابل 14 سال گذشته را نداريم. اما در نوع خودش و در مقايسه با مطالباتي که مردم از شورا و شهرداري جديد داشتند، توانسته‌ايم بخشي از اين مطالبات را پاسخ دهيم. به صورت مشخص مي‌توانيد اشاره کنيد که چه کاري کرده‌ايد؟ يکي همين پيگيري ماجراي شفافيت‌هاي مالي، يا همين کار جديدي که در ارتباط با طرح ترافيک انجام شد. الان وقتي از مردم سؤال مي‌کنيم، بخش قابل‌توجهي از آنها از کاري که در ارتباط با طرح ترافيک انجام شده است، راضي بودند. شما در شوراي دور پنجم دو شهردار را انتخاب کرديد. آقاي نجفي و آقاي افشاني. عملکرد آنها را چطور تحليل مي‌کنيد؟ از انتخاب‌هايي که شورا کرده و شما هم عضو آن بوده‌ايد، دفاع مي‌کنيد؟ مثلا آيا از انتخاب آقاي نجفي دفاع مي‌کنيد؟ مديريت هيچ‌کدام به ثمر ننشست. مديريت آقاي نجفي هم به ثمر ننشست، چون مدت زمان آن خيلي کوتاه بود. آقاي افشاني هم هنوز مديريتشان به ثمر ننشسته‌ است، اگر بخواهم به صراحت بگويم. يک مدير در سطح مديريت شهري و در سطح شهرداري تهران، نياز به زمان بيشتري دارد تا بتواند خودش را نشان دهد و ايده‌هايش به مرحله اجرا برسد و توانايي‌هاي خود را در معرض نمايش بگذارد. از همين نظر اين سؤال پيش مي‌آيد که با توجه به پيشينه آقاي نجفي، استعفايش قابل پيش‌بيني بود، حداقل نامحتمل نبود که دوام نياورد و استعفا دهد. اتفاقا بر همين اساس مي‌گويم که چرا او را انتخاب کرديد؟ علت استعفاي آقاي نجفي از ميراث فرهنگي، بيماري بود. اينجا هم بيماري اعلام شد. ما پيش از انتخاب، دقيقا درباره بيماري از ايشان سؤال کرديم. آيا بيماري‌اي داريد که منجر به استعفاي شما شود، يا بيماري قلبي شما مي‌تواند مانع از ادامه کار شما شود؟ ايشان به صراحت گفتند آن بيماري من کاملا برطرف شده است و من هيچ مشکل ديگري براي ادامه کار ندارم. اين را از ايشان سؤال کرديم. پاسخ ايشان هم صريح بود و ما ادامه داديم و به ايشان رأي داديم. پس همچنان براساس اين اطلاعات و جزئيات از انتخاب آقاي نجفي دفاع مي‌کنيد؟ به‌هرحال، حضور آقاي نجفي در مسند شهرداري تهران، برآيند خواست مجموعه اصلاح‌طلبان بود. شورا هم به آن خواست احترام گذاشت. رابطه نجفي با شورا چطور بود؟ تعامل آقاي نجفي با مجموعه شورا، بعد از مدتي که کار را شروع کردند، تا حدی مورد رنجش برخي از اعضاي شورا بود. آنها انتظار داشتند که آقاي نجفي، مي‌توانست تعامل بيشتري با شورا برقرار کنند. اين اختلاف و انتظارات از سمت آقاي نجفي بود يا از سمت شورا؟ به نظرم مي‌شود گفت دوطرفه بود. شهردار، نفر بيست‌و‌دوم شوراست، يعني تعريف ما از شهردار تهران اين است. اين چيزي بود که با آقاي افشاني هم صحبت کرديم. ايشان هم به‌جد مي‌گويد من نفر بيست‌و‌‌دوم شورا هستم؛ اين مي‌طلبد که ميزان تعامل بين شهردار و شورا، بسيار بالا باشد. در دوره قبل، مي‌توان گفت که اين تعامل، صد درصدي نبود. علت خاصي داشت يا فقط شيوه مديريت بود؟ نمي‌دانم. شايد شورا انتظاراتي از آقاي نجفي داشت که او مي‌خواست مقاومت کند. آيا اين‌طور بود؟ به‌هرحال مي‌توان گفت وقتي عضو شورا در مسند شورا قرار مي‌گيرد، برحسب نوع وظايفي که بر عهده دارد در حوزه نظارتي، مي‌خواهد در حوزه‌هاي مختلف ورود پيدا کند، تذکر دهد و سؤال کند. يکي از مباحثي که آقاي نجفي مطرح مي‌کردند، مي‌گفتند در کل دوره گذشته، به آقاي قاليباف 14 تذکر داده شده است. در سه ماهي که ايشان بودند، شايد 90 تذکر مطرح شد. اين عدد که خيلي قابل‌توجه است. اين آمار درست است؟ اين چيزي است که آقاي نجفي گفتند. نمي‌دانم در کل دوره 14 سال بوده يا فقط در دوره چهارم. بازه زماني آن را نمي‌دانم، ولي دو عدد 14 و 90 را اعلام کردند. شايد اگر شما هم جاي آقاي نجفي بوديد و در سه ماه، 90 تذکر مي‌گرفتيد، شاکی می‌شدید. اين تذکرات را شهردار بايد يک به يک ببيند و پيگيري کند. بايد پاسخ بخواهد و آن را چک کند و نتيجه را براي عضو شورا بفرستد. شايد شهردار هم اين انتظار را نداشت که اعضاي شورا اين‌قدر با جديت عمل کنند. شما آن را به جديت تعبير مي‌کنيد، اما آيا اين نشانه‌اي بر اين نيست که اعضاي کنوني شورا، خيلي به شرايط و قوانين اشراف ندارند؟ آيا مي‌توان اين‌طور قلمداد کرد؟ نه، اين روند در دوره آقاي افشاني هم ادامه پيدا کرد. ولي واقعا 90 تذکر در شش ماه، خيلي زياد است، با هر متر و معياري به آن نگاه کنيم. موضوعات شهري، مشکلات شهري خيلي زياد است. 22 منطقه داريم، هر منطقه با صدها موضوع مواجه است. همه را شهردار بايد پاسخ دهد؟ مواردي که مربوط به مديريت شهري است، بله. اين ارقام يعني شهردار در آن 6 ماه، هر دو روز، يک تذکر از شورا مي‌گرفته است. 21 عضو وجود دارد و هفته‌اي دو جلسه داشتيم. فرض کنيد به‌طور متوسط، در سه ماه که 12 هفته مي‌شود، 24 جلسه برگزار مي‌شود. اگر در هر روز پنج تذکر هم داده مي‌شد... بله قانون ابزارش را در اختيار شما قرار داده است، همان‌طور که ابزار سؤال از رئيس‌جمهور هم در اختيار مجلس است، ولي دليل نمي‌شود که مجلس هر روز از آن استفاده کند. تذکر، پايين‌ترين سطح پيگيري مطالبات مردم است. تعداد تذکرات در مجلس هم زياد است. آن تذکرات به وزراست. به شخص اول کابينه نيست. ممکن است در يک جلسه مجلس، ده‌ها تذکر مطرح شود. اما تذکر به رئيس‌جمهور نيست. به وزارست، ولی ما تذکر به معاون شهردار نداريم. در قانون کلا چنين چيزي پيش‌بيني نشده است؟ نه. اين تذکرات، مستقيم به شهردار است، ولي به معاونان و مناطق شهرداري، به همه‌جا برمي‌گردد. موضوع خاصي بوده که بين شما و شهردار، اختلاف‌نظر پيش آيد و آن مسئله، خيلي شکاف ايجاد کرده باشد؟ خير، شکاف جدي بين آقاي دکتر نجفي و اعضاي شورا وجود نداشت. شايد جدي‌ترين شکاف، همين بحث تعامل بود. باز هم بدون درنظرگرفتن استعفاي آقاي نجفي، دوره شهرداري او در تهران را دوره موفقي مي‌دانيد يا ضعيف؟ آقاي نجفي در حوزه برنامه‌ريزي و بازگشت به انتظام و نظم، مطابق آنچه در سليقه خودشان و سليقه اعضاي شورا بود، خيلي تلاش کرد. ايشان دو، سه بخش‌نامه ضد فساد دادند که خيلي مهم بود. يکي همين بحث هولوگرام‌ها بود، ممنوعيت صدور هولوگرام. ديگري بحث اجراي طرح تفصيلي بود. يکي ديگر شفافيت در توافقات شوراي معماري و شهرسازي مناطق بود. يک‌سري چالش‌هاي بزرگ در شهرداري تهران وجود داشت که ايشان در سه ماهه اول، سريع سراغ آن چالش‌ها رفتند و نتيجه گرفتند. مثلا در ارتباط با هولوگرام، يک روز در جلسه مديران شهرداري گفتند هولوگرام، ناموس شهرداري است. پايبندي به آن تاکنون بوده است؟ پايبندي بوده است، ولي براي بودجه غيرنقد که به هولوگرام مربوط مي‌شود و تا الان هم نتوانستيم اقدام جدي انجام دهیم، باید فکري کنيم. بايد جايگزيني براي هولوگرام در نظر بگیریم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.