|

درد دل صندوق‌های بی‌زبان

مدیر مشارکت‌های منطقه 14 کمیته امداد می‌گوید: «حجم کار در پایان سال یا مهرماه و ایام جشن نیکوکاری و اعیاد زیاد می‌شود. مردم معمولا با نیت کار خاصی پول را می‌دهند؛ مثلا برای جهیزیه، ولی اگر هیچ نام خاصی رویش نگذارند، صدقه است و به نام صدقات ردیف می‌گذارند و تسهیم می‌شود». او به ماجرای صندوق‌های مخصوص یمن و غزه و فلسطین هم وارد می‌شود و می‌گوید: «نمی‌توانیم پول صندوق مردم ایران را برای لبنان و یمن بگذاریم و برعکس؛ مثلا یک نفر داریم که به حساب امداد، هر ماه دو میلیون تومان با نیت یمن واریز می‌کند و من نمی‌توانم برای کار دیگری خرج کنم (پیامک بانک را نشانم می‌دهد). متأسفانه مردم دروغ را بهتر از راست قبول می‌کنند. فیلم ساختند برای افطاری غزه که چند روز قبل روز قدس بود. ما توقع داشتیم که روز قدس پولی جمع نکنیم، ولی در همین منطقه ما دو صندوق اطعام نیازمندان خودمان و صندوق فلسطین داشتیم. باور می‌کنید که برای صندوق اطعام نیازمندان یک میلیون 200 هزار تومان جمع شد و برای فلسطین 10 میلیون تومان. مردم خودشان این پول را می‌ریزند و کسی اجباری ندارد، اما توقع این است که ما این پول را جای دیگری ببریم». گل‌محمدی می‌گوید: «من 9 سال مصلای تهران بودم و ماه‌های رمضان آنجا نمایشگاه قرآن است. یک‌بار فردی آمد و گفت من استاد دانشگاهم و سؤال دارم و عددهایی را گفت که شنیده بود. من گفتم اگر من حرفی بزنم می‌گویی از خودت و کارت دفاع می‌کنی، شما یک روز بیا مراحل کار ما را ببین و آن‌وقت هرچه خواستید بگویید؛ بدانید و بگویید بهتر از این است که ندانید و بگویید. وقتی آمد مراحل کار را دید و در کنار آن بعضی از بیمارانی را که به واحد درمان ما مراجعه داشتند هم دید که از همین صدقات بهره‌مند می‌شوند. این فرد فقط نگاه می‌کرد و بعد گریه‌اش گرفت». او به‌عنوان‌ يكي از مدیران امداد قبول دارد که امداد در این سال‌ها فقط گرفتن پول را نشان داده، اما نگفته که با این پول چه می‌کند و مردم دچار سوءتفاهم شده‌اند. او می‌گوید: خود من که مسئول بخش صدقات هستم از جزئیات بیلان کاری بخش حمایتی خبر ندارم و کلی می‌دانم که چه می‌شود و بهتر است ماهانه به خود ما هم اعلام کنند. بدون تعصب می‌گویم که امداد بین سازمان‌های دیگر بهترین است، چون نمی‌گذارد پول مردم دستش بماند، اما حرف هم پشت‌سرش زیاد است، چون سازمانی خدماتی است و نارضایتی هم حین خدمات وجود دارد و گاهی توقعات هم زیاد است و قرار نیست امداد همه مشکلات زندگی مردم را حل کند. گل‌محمدی می‌گوید برداشت از صندوق‌ها خیلی زیاد شده و در هر منطقه و خیابان متفاوت است: «درآمد صندوق‌ها در عید که سارق‌ها و معتادان را پلیس می‌گیرد زیاد می‌شود. چند سال قبل آماری گرفتیم و مشخص شد تقریبا یک‌سوم از درآمد صندوق را معتادان درمی‌آورند، ولی الان این میزان به 50 درصد رسیده است. سیف، معاون مشارکت‌های کمیته امداد استان تهران، هم در آماری رسمی به «شرق» گفت که درآمد سالانه صندوق‌های صدقات استان تهران در سال گذشته 41 میلیارد تومان بوده که این مبلغ طبق نیاز استان و شهرستان و منطقه در شورایی تسهیم می‌شود که معمولا بخش زیادی برای جهیزیه، درمان، مسکن و تعمیرات و بخشی برای هزینه آموزشی و فرهنگی دانش‌آموزان می‌رود و قابل رصد هم هست و می‌توانید ببینید که چه خدماتی به چه تعداد مددجو داده شده است. او می‌گوید کل استان تهران 44 اداره شهر و شهرستان دارد که پاسخ‌گوی ارباب‌رجوع هستند و خدمات می‌دهند و هم‌زمان صدقات خودشان را هم در منطقه خودشان جمع‌آوری و شمارش و ثبت و هزینه می‌کنند و بیرون از منطقه خودشان نمی‌رود. او می‌گوید چهار منطقه معین شامل مناطق 1، 3، 6 و 22 داریم که به‌ اندازه صدقاتشان مددجو ندارند و برای هرکدام چهار شهرستان محروم تهران را مرتبط کردیم تا مازاد درآمد را به اینها بدهند. به گزارش «شرق»، طرح‌های امداد شامل طرح سلامت، اکرام و محسنین، مشارکتی زکات و طرح‌های مبتنی‌بر نیاز (جهیزیه، درمان و... مبتنی‌بر نیت خیر) است که فارغ از صدقات درآمدهای مجزا دارند. طبق گزارش کمیته امداد استان تهران، در گزارش هزینه‌کرد سال 96 استان تهران کمک‌های موردی با 36 درصد بیشترین میزان موارد تسهیم بوده که متناسب با نیاز مددجویان اختصاص یافته است. موارد دیگر شامل کمک به پرداخت فرانشیز و خدمات ویژه پزشکی، کمک به امر ازدواج، کمک به خرید و ساخت و تعمیرات مسکن، فعالیت‌های آموزشی و کارورزی، تأمین هزینه‌های طرح‌های مشارکتی اشتغال، اردوهای زیارتی، خدمات تحصیلی و... می‌شود که هرکدام با ردیف‌های جداگانه و مشخص مالی در اختیار است و نوشتن اعداد آنها زمان‌بر است و مخاطبان این گزارش هم می‌توانند در صورت تمایل مانند خبرنگار «شرق» به آنها دسترسی داشته باشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.