قایقهایی که کیف میشوند
خراشها و زخمهای روی دست عبید علی، یادآور خاطرات تلخ گذشته است؛ زمانی که از شلنگها و طنابهای قایقی که در آن سوار بود آسیب دید. پاکستاني 35 ساله اکنون با بخشی از لاستیکها و باقیمانده شلنگها و کیسههای نایلونی دورریختهشده، به کمک دیگر پناهجویان حالوهوایی متفاوت را به وجود آورده است. او پناهجویی است که درحالحاضر در برلین زندگی میکند. عبید در سال 2015 پس از فرار از خطر سوارشدن بر یک فروند شناور از ترکیه به سمت یونان فرار کرد. او مجبور شد که در قایقی کوچک درحالیکه به همراه 50 نفر دیگر بسته شده بود به سمت جزیرهای راهی شود. عبید میگوید: «این یک خاطره بسیار بد است، هنوز هم هنگامی که یاد آن یورش ناگهانی پلیسها میافتم یا اتفاقاتی که در سفر افتاده است ناراحت میشوم. بارها شده که با نگاهکردن به زخمهای دستهایم از اینکه آن لحظات و روزها گذشته، احساس آرامش کنم». او ادامه میدهد: «اما گذشتهها، گذشته است، من اکنون از طریق این کار زندگی میکنم، خوشحالم که چیزهای خیلی زیبایی را میسازم» و با صدای بلندتری میگوید: «من اکنون از طریق این کار زندگی میکنم» و به اطرافش نگاه میکند. مؤسسه غیرانتفاعی Mimycri که لاستیکها را به کیسههای شیک تبدیل میکند، توسط نورا آذراوی و ورا گونتر تأسیس شد. آنها این ایده را زمانی که داوطلبانه برای کمک به تازهواردان در جزیره یونانی چیوس در زمستان سال 2015 حضور داشتند، يافتند. ورا میگوید: «آنها واقعا دوران وحشتناکی را سپری میکردند، دیوانهوار از قایقها پیاده میشدند. ما سواحل را تمیز و تمام مواد را جمعآوری میکردیم، اما متوجه شدیم کارهایی را که انجام میدهیم تأثیر بسزایی در تمیزی ندارند». ورا و نورا به فکر راههایی برای استفاده مجدد از مواد افتادند. هنگامی که به آلمان و خانهشان برگشتند، مسئله را با یک دوست طراح مد در میان گذاشتند. در نتیجه او قایق رهاشده را به یک کولهپشتی محکم تبدیل کرد. پس از آن بود که آنها ایده یک کسبوکار جدید را خلق کردند. نورا میگوید: «ما واقعا میخواستیم راهی برای کار با تازهواردان پیدا کنیم، نه برای آنها و متوجه شدیم که در اینجا افراد مهارتها و تجربیات شگفتانگیزي دارند».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.